او مُرشد است

ستاد سیّد علی‌اکبر حسینی

اگر بخواهیم به قدرت خود اتّکا کنیم، ناتوانیم و باید نگران باشیم؛ چون توانایی هدایت فرزندان را نداریم، توانایی تربیت آنان را نداریم.

باید از خدای متعال مدد بخواهیم که او هادی است، او مرشد است، او هدایتگر است.

من یادم هست وقتی مادر مرحومه‌ام می‌خواست ما را به خاطر کار خطایی که کرده بودیم، دعوا کند، می‌گفت: مادر، خدا هدایتت کند! به جای اینکه نفرین کند، به جای اینکه دشنام دهد، به جای اینکه سرزنش کند، دعا می‌کرد؛ آن هم یک چنین دعای خوبی.

ما باید وظیفة خودمان را انجام دهیم. خدا هم لطفش را شامل حال ما خواهد کرد.

چه بسا بچّه‌هایی یتیم بودند و تربیت شدند و به مقام‌های بالا رسیدند؛ پدر هم نداشتند.

مگر حضرت امام؟ره؟ در یتیمی بزرگ نشدند؟ مگر حضرت علّامه طباطبایی صاحب تفسیر گران‌قدر «المیزان» در یتیمی بزرگ نشدند؟

جوانی با یقین به من می‌گفت که: من می‌دانم هیچگاه منحرف نخواهم شد. گفتم: چرا؟ گفت: برای اینکه نیمه شب، وقتی که بیدار می‌شوم، مادربزرگم را می‌بینم که گوشة اتاق ایستاده با چادر سفید دست به قنوت برداشته و من برق اشکش را در آن تاریکی اتاق مشاهده می‌کنم که ما را دعا می‌کند و می‌گوید:خدایا، بچّه‌هایم را نگه دار! بچّه‌هایم را از انحراف محفوظ بدار!

دعای مادر و مخصوصاً دعای نیمه‌شب، دفع صد بلا می‌کند. خانه که محلّ صدق باشد، محلّ محبّت باشد، خیلی نباید در تربیت بچّه‌ها دلواپس بود و سخت‌گیری کرد. همان خدایی که دست من و شما را گرفته، دست بچّه‌های ما را هم خواهد گرفت و آنها را در طریق خیر کمک خواهد کرد. ما باید وظیفه‌مان را انجام دهیم و اگر وظیفه‌مان را انجام دادیم، دیگر کار قبل از این و بعد از این با خداست.