یکی از دوستان تعریف میکرد:
ما رفتیم خدمت حضرت آیت الله فاطمینیا و از ایشان خواستیم که برای رفع گرفتاری خود، یک ذکر و یک دستورالعملی بفرمایند.
آن دوست ما میگوید:
من منتظر بودم که ایشان ختم ذکر یا نکتة خاصّی بفرمایند؛ امّا بعد از مکثی فرمودند:
نذر کن که زن و بچّههایت را خوشحال کنی.
ایشان میگوید:
از آن تاریخ به بعد نشد من مشکلی داشته باشم و گرفتاریام با انجام این نذر برطرف نشود.
صفحهٔ ۸۱
پانویسهای این مقاله
- •
منبع: نقل خاطره از فرزند آیت الله فاطمینیا
بازگشت به ابتدای مقاله ↑