مهدیه امین بکایی از تهران
دین، یعنی در سخت‌ترین لحظات، در دلهره‌آورین‌ترین زمان‌ها، زیر رگبار تیرهای بی‌رحم، در آغوش سرد ویرانی، دیدن تصاویری که هرگز تصوّرشان هم نکرده‌ای.
در تاریک‌ترین سایه‌های روز، در گوش‌خراش‌ترین انفجار موشک‌ها، دلت آرام باشد به وکالت خداوندی که باورش داری. هست. تو را می‌بیند و همو برای تو کافی است.
«أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَه»1
پی‌نوشت:
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. سورة زمر، آیة 36.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑