کسی باید بیاید...
چراغ خانه را روشن کنید، آواز بگذارید
کسی باید بیاید، لای در را باز بگذارید
بیفشانید آبی در حیاط و یادتان باشد
که در بالای مجلس چار بالشِ ناز بگذارید
بجنبید و بیندازید نُقلی در دهان غم
به پاخیزید و در دستان شادی ساز بگذارید
اَلا پرهای تمرین کرده، دور از او رسیدن را!
از اینجا تا رسیدن گاهِ او پرواز بگذارید
بیاید، بیشتر گل می دهد بیش انتظاران را
اگر دل کنده‌اید از این صبوری، باز بگذارید
ای سبز...!
ای سبز، تا همیشهٔ افلاک‌ها بلند!
کی می‌شود به پاس تو کولاک‌ها بلند!
هر روز در حیاط حسینیه می‌شود
دستان پاک و پرعطش تاک‌ها بلند
در انتظار رویش فردا نشسته‌ایم
فردا که باز می‌شود ادراک‌ها بلند!
فردا که می‌شود به خدا نعره‌های مرگ
از شانه‌های وحشی ضحّاک‌ها بلند
احساس کرده‌اید که این کوه سخت چیست؟
کاهی که شد به حرمت پژواک‌ها بلند
روزی که می‌شود به یقین با تمام درد
با هر نشانه، نالهٔ شکّاک‌ها بلند
با من بمان، بمان دلم از خاک‌ها گرفت
ای سبز! تا همیشهٔ افلاک‌ها بلند
غزل انتظار
مسیر مسیح بهاران کجاست؟
صفاگستر لاله‌زاران کجاست؟
رگ و ریشهٔ لاله از هم گسست
گل‌اندیشهٔ سربداران کجاست؟
ز سرگشتیِ جانِ سرگشته‌ام
قرار دل بی‌قراران کجاست؟
سرم را شده ابرِ خون سایه‌بان
نشانی ز الماس باران کجاست؟
در این دشت دلگیر یأس‌آفرین
نوای خوش آبشاران کجاست؟
زمین گشته بتخانهٔ بت‌گران
تبردار ایمان تباران کجاست؟
من و انتظار و شب بی‌کسی
خدایا دگر یار یاران کجاست؟
گلِ نرگسِ آفتابی جبین
امیدِ دلِ شب‌شکاران کجاست؟
بهار موعود
گل می‌دهم به روی بهاری که می‌رسد
چشمم به در، به دیدن یاری که می‌رسد
تکرار می‌شود غزل انتظار من
هر شب به نام آینه‌داری که می‌رسد
بغض هزار پنجره را اشک می‌شوم
در تار و پود نغمهٔ تاری که می‌رسد
فردا تبی دوباره به خورشید می‌دهد
از آسمان تیره شراری که می‌رسد
روشن از آیه‌های خدا می‌شود زمین
در برقِ ذوالفقارِ سواری که می‌رسد
سوار سبزپوش
بال در بال پرستوهای خوب
می‌رسد آخر، سوار سبزپوش
جامه‌ای از عطر نرگس‌ها به تن
شالی از پروانه‌ها بر روی دوش
*
پیش پای او، به رسم پیشواز
ابر با رنگین‌کمان، پل می‌زند
باغبان هم، باغبان نوبهار
بر سر هر شاخه‌ای گل می‌زند
*
تا می‌آید، پرده‌ها از خانه‌ها
باز توی کوچه‌ها سر می‌کشند
مرغ‌های خسته و پربسته هم
از میان پرده‌ها پر می‌کشند
*
در فضای باغ غوغا می‌کند
باز هم فوّارهٔ گنجشک‌ها
هرکجا سرگرم صحبت می‌شوند
شاخه‌ها دربارهٔ گنجشک‌ها
*
باز می‌پیچد میان خانه‌ها
بوی اسفند و گلاب و بوی عود
می‌رسد فصل بهاری ماندگار
فصلی از عطر و گل و شعر و سرود