یک جمله و بس

معصومه نجفی مطیعی

نوروز منتظران روزی است که از شب نیمه شعبان آغاز می شود .

انتظار، فاصله ای است میان دو جمعه: جمعه ولادت و جمعه ظهور .

بهار، همه طراوتش را مدیون یک گل است: گل زیبای نرگس .

اگر سختی زمستان غیبت نبود، شوق آمدن بهار عدالت معنا نداشت .

خانه تکانی، رسم قدیمی همه منتظران بهار است . بهار مهدی (عج) از راه می رسد، خانه تکانی دل ها را فراموش نکنیم .

بهترین هدیه ای که می توان برای گلدان شکسته قلب منتظران خرید، یک شاخه گل نرگس است .

جمعه ها کافی نیست، هر روز سهمی را به امام زمان (عج) اختصاص بدهیم .

منتظران واقعی به اشک و آه و دعا اکتفا نمی کنند .

نیمه های شعبان می آیند و می روند، حیف است اگر فقط با نقل و مشکلات و شیرینی برگزارش کنیم .

کم لطفی مهمان است بر سر سفره بنشیند و صاحبخانه را نشناسد، حتی اگر او را نبیند .

امام زمان (عج) بیشتر از آن به گردن شیعه حق دارند که فقط نیمه های شعبان به یادشان بیفتیم .

اگر خورشید از چشم ما پنهان مانده است، تقصیر ابرها نیست، چشمان ما باران نخورده است .

حتی اگر امام از چشم ما غایب باشد، باز هم ما از چشم او غایب نیستیم .

ای کاش روزهای «غفلات » ما از شب های «غیبت » او طولانی تر نبود .

مبادا فقط وقتی همه درها به رویمان بسته شد، در خانه امام زمان (عج) را بزنیم .

مکه با همه «صفا» یی که دارد، بی گل روی مهدی (عج) بی «صفا» است .

هر دستی در آرزوی بوسیدن حجرالاسود است، حجرالاسود در آرزوی بوسیدن دست مهدی (عج) است .

منتظرتر از امام زمان (عج) سراغ داریم؟ 1167 سال در انتظار!

دلنشین ترین اشعار در دیوان انتظار، سروده دل سپرده ترین شاعران است، آنها که دل به حضرت مهدی (عج) سپرده اند .

نماز هیچ مامومی بی امام اقامه نمی شود، ما چند رکعت را به امام خویش اقتدا کرده ایم؟

دیر و زودش مصلحت است، اما هیچ عریضه ای بی جواب نمی ماند .

ادامه از صفحة 19

با دست می کشند . (25)

23 . هرگاه قائم(ع) خروج کند، زمین، گنج های خود را بیرون می ریزد و مردم همه، آن را مشاهده می کنند . (26)

24 . جبرییل پرچم رسول خدا صلی الله علیه و آله را، روز نبرد بدر نازل نمود که به خدا سوگند جنس آن از پنبه و کتان و ابریشم و حریر نبود .

راوی می پرسد: پس از چه بود؟

امام علیه السلام: از برگ بهشت که رسول خدا صلی الله علیه و آله آن را روز بدر باز نمود، آنگاه آن را پیچید و به علی علیه السلام داد که پیوسته با او بود تا آن که روز نبرد بصره آن را باز کرد، آنگاه آن را پیچید و اکنون نزد ماست، و تا وقتی که قائم علیه السلام قیام نکند، کسی آن را نمی گشاید و هرگاه قیام کرد، پرچم را باز می کند . (27)

25 . زره رسول خدا صلی الله علیه و آله بر تن قائم ما علیه السلام راست می آید و زیاد و کم نخواهد آمد . ابوجعفر [امام باقر علیه السلام] آن را پوشید که از قامتش بلندتر بود . من هم پوشیدم اندکی بزرگتر بود . (28)

26 . گویا قائم علیه السلام را بر فراز تپه ای در کوفه می بینم که زره رسول الله صلی الله علیه و آله را پوشیده است ... و سوار بر اسبی سیاه است ... و چنان جنبشی ایجاد می کند که ساکنان هر سرزمینی او را در میان خود می بینند، پرچم رسول الله را به اهتزاز در می آورد ... و هیچ مؤمنی باقی نمی ماند جز آن که دلش چون آهن سخت خواهد شد و قدرت چهل مرد را پیدا خواهد کرد ... سیزده هزار و سیصد و سیزده فرشته همراه او [برای یاری اش] خواهند بود، فرشتگانی که با نوح در کشتی بودند و با ابراهیم هنگامی که در آتش انداخته شد، و نیز فرشتگانی که هنگام شکافته شدن دریا با نوح بودند، و نیز آنها که با عیسی هنگام عروج به آسمان بودند و چهار هزار فرشته ای که با پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله بودند ... و سیصد و سیزده فرشته روز بدر و چهار هزار فرشته ای که روز عاشورا به یاری حسین علیه السلام شتافتند اما حسین علیه السلام به آنها اجازه جنگیدن نداد، ... تمام این فرشتگان در زمین منتظر قیام قائم علیه السلام هستند . (29)

27 . قائم علیه السلام هنگام خروج، عصای موسی را به همراه دارد که هرگاه آن را بیفکند، اژدهایی خواهد شد که فاصله بین دو فکش چهل ذراع است و هر آنچه را که به او امر شود، می بلعد . (30)

28 . هنگام ظهور، زمین به نور قائم علیه السلام منور می گردد و تاریکی از میان می رود و مردم نیازی به نورافشانی خورشید و ماه ندارند . (31)

29 . در دوران ظهور، مؤمن پرنده ای را از هوا به زیر می کشد، پس آن را ذبح کرده و پس از بریان نمودن می خورد اما استخوانش را سالم باقی می گذارد، آنگاه به آن می گوید: به اذن خداوند، زنده شو، پس زنده می شود و پرواز می کند و همچنین است، در مورد آهوهای صحرا . در آن زمان، قائم علیه السلام مایه روشنی شهرهاست و مردم نیازی به خورشید و ماه ندارند و بر روی زمین نه جانوری موذی یافت می شود و نه شری و نه سمی و نه فسادی، چرا که دعوت او، آسمانی است و نه زمینی و شیطان در آن راهی برای وسوسه و فتنه انگیزی ندارد . بنابراین نه کردار زشتی وجود دارد و نه حسادتی و نه چیزی از تباهی . زمین و درخت دچار آفت نمی شوند و کشتزارها سالم و برپایند و هرگاه چیزی از آنها برگیرند، مجددا در وقتش می روید و به حالت اول برمی گردد . پدر خانواده به فرزندش لباس می پوشاند در حالی که پیوسته با اوست و مندرس نمی گردد و به هر رنگی که مایل باشد درمی آید ... برای شیطان در آن دوران، بدنی یافت نمی شود که در آن سکنی گزیند و فرشتگان با مؤمنان مصافحه می کنند . (32)

30 . گویا قائم علیه السلام را می بینم که در پشت نجف، بر اسبی سیاه همراه با نقاطی سفید و خطی سفید در پیشانی آن، سوار شده است، آنگاه آن را به حرکت درمی آورد، پس در این

هنگام، اهل همه سرزمین ها او را در سرزمینشان، مشاهده می کنند . (33)

زنده شدن مردگان

31 . چون قائم علیه السلام ظهور کند و داخل کوفه شود، خداوند از گورستان وادی السلام، هفتاد هزار صدیق را زنده می کند که همگی از اصحاب و انصار او می شوند .

شیخ مفید نیز در کتاب ارشاد، روایت کرده است که بیست و هفت نفر از قوم موسی، و هفت نفر از اصحاب کهف، و یوشع بن نون و سلمان و ابودجانه و مقداد و مالک اشتر، از انصار آن حضرت علیه السلام خواهند بود و فرمانروای کشورها می شوند . (34)

32 . هرگاه قائم علیه السلام قیام کند، خداوند به فرشتگان فرمان می دهد که بر مؤمنین سلام کنند و با آنان در نشست هایشان، همنشین شوند و هرگاه یکی از مؤمنان نیاز و درخواستی [از حضرت علیه السلام] داشته باشد، قائم علیه السلام فرشته ای را به سراغ او می فرستد تا او را نزد قائم علیه السلام ببرد، پس نیازش برآورده می شود و مجددا به محل خود برگردانده می شود . برخی مؤمنان در ابرها سیر می کنند و برخی شان با فرشتگان می پرند و برخی نیز با فرشتگان راه می روند . بعضی از مؤمنان از فرشتگان سبقت می گیرند و بعضی نیز مورد مراجعه فرشتگان برای تحاکم و قضاوت قرار می گیرند . در آن زمان، مؤمن نزد خداوند از فرشتگان، گرامی تر است، و قائم علیه السلام بعضی از مؤمنان را حاکم و قاضی بین صد هزار فرشته قرار می دهد . (35)

فرشتگان و جنیان برای یاری حضرت علیه السلام مابین کوفه و نجف فرود می آیند و تعدادشان چهل و شش هزار فرشته و شش هزار جن است .

چون سفیانی به دریاچه طبریه رسید، پرندگان با بال های خود لشگر او را می زنند و کوه ها سنگ های خود را به سوی آنها فرو می ریزند .

صدای مبارک آن حضرت در شرق و غرب عالم به یارانش می رسد و در زمانی بس اندک همه آنان پیش او حاضر می شوند .

از مجموع روایات فوق و ده ها روایت دیگر، درمی یابیم که ظهور و حاکمیت حضرت حجت ابن الحسن علیه السلام بر بساط زمین، در بستری از آیات و معجزات الهی جریان می یابد و ضمن آن که جامعه امام زمانی علیه السلام دربردارنده شگفتی ها و امور خارق العاده فراوانی است، اما هیچ نسبتی بین این امور با ساز و کارهای مخرب، بحران زا و تباه کننده تمدن جدید وجود ندارد . از خلال این احادیث روشن می شود که طومار این تمدن، به دست حضرت علیه السلام و یا خود زورمداران بر اثر جنگ جهانی، بکلی در هم پیچیده می شود و بشریت به تمدنی طبیعی، متعادل و متناسب با فطرت انسانی دست می یابد که در عین طبیعی و غیرتکنولوژیک (36) بودن، حاوی امکانات و توانمندی های عظیم مادی و معنوی است .

درهم پیچیده شدن طومار قدرت کفار

دو آیه از آیات قرآن نیز اشاره به زیر و رو شدن بساط قدرت کفار و منکران و دشمنان ولایت ائمه معصومین، علیهم السلام، همزمان با ظهور حضرت مهدی علیه السلام دارد:

1 . فلما نسوا ما ذکروا به فتحنا علیهم ابواب کل شی حتی اذا فرحوا بما اوتوا اخذناهم بغتة فاذا هم مبلسون . (37)

آنگاه چون پند و هشدارها را فراموش کردند، همه درها [ی قدرت] را بر آنها گشودیم و چون بدانچه دست یافتند، سرمست شدند، ناگهان فرو گرفتیمشان و آنگاه بود که نومید شدند .

از امام باقر علیه السلام در باره این آیه سؤال شد، فرمود:

این که فرموده است «پس چون آنچه را به ایشان تذکر داده شده بود، فراموش کردند» ، یعنی: چون ولایت علی علیه السلام را ترک گفتند، «همه درها را بر آنها

به هر مردی از آنها، از جانب خداوند قوت چهل مرد داده می شود .

مؤمنان در زمان حضور امام علیه السلام برای ارتباط با ایشان، نیازی به وسایلی چون تلفن و تلویزیون ندارند بلکه به صرف توجه امام علیه السلام می توانند با او سخن بگویند .

گشودیم » ، یعنی دولتشان در دنیا و آنچه برای آنها از امکانات و توانایی های مادی در آن گسترده شده است . و اما این که فرموده: «تا آنگاه که به آنچه عطا شدند، شادمان و سرمست گشتند، به ناگاه آنها را گرفتار کردیم و در آن هنگام خوار و ناامید شدند» ، منظور قیام حضرت قائم علیه السلام است به طوری که گویی هیچ گاه سلطه و حکومتی برای آنها نبوده است . (38)

2 . حتی اذا اخذت الارض زخرفها و ازینت و ظن اهلها انهم قادرون علیها اتیها امرنا لیلا او نهارا فجعلناها حصیدا کان لم تغن بالامس، کذلک نفصل الایات لقوم یتفکرون . (39)

تا آنگاه که زمین پیرایش و آرایش خود را برگرفت و چون اهل آن گمان کردند که مسلط بر زمین هستند، فرمان ما در شب یا روز به آن در رسیده و آن را چون محصول درو شده گرداندیم، گویی که دیروز هیچ چیز نبوده است، بدینسان آیات [خود] را برای اندیشه وران، روشن و شیوا بیان می داریم .

امام صادق علیه السلام در تاویل این آیه فرمود:

درباره بنی فلان [کنایه از دشمنان علی علیه السلام و کفار همدست آنان است] سه آیه نازل شد:

1 . خداوند فرمود: تا آنگاه که زمین پیرایش و آرایش خود را برگرفت و اهل آن گمان کردند که مسلط بر زمین هستند، فرمان ما در شب یا روز به آن دررسید، یعنی خروج حضرت قائم علیه السلام با شمشیر، پس [آن همه زینت را] چون محصول درو شده قرار دادیم که گویی دیروز هیچ چیز نبوده است . 2 و 3 - ... (40)

مؤخره ها:

[1] - نکته ای را که باید در ارتباط با آیات قرآن و روایات معصومین، علیهم السلام، متذکر شویم این است که نمی توان بدون دلیل مشخص و واضح، از معنای ظاهر یک آیه یا روایت، صرف نظر کرد و آن را بر خلاف ظاهر، تفسیر و تاویل کرد، مگر در صورتی که آیات قرآن و یا روایات دیگر، چنین تفسیر و تاویلی را تایید کنند و یا آن که معنای ظاهر با دلیل عقل بدیهی و فطری (و نه هر گمان و برداشت عقلی) منافات داشته باشد . فی المثل در آیه «یدالله فوق ایدیهم» ، به دلیل آن که آیات دیگر قرآن هرگونه تشابه بین خداوند و دیگر مخلوقات را نفی می کنند (لیس کمثله شی) و او را منزه از تجسم می دانند و ادله روشن عقلی نیز نافی جسم بودن خداوند است، واژه «ید» بر معنای قدرت، حمل می شود .