احمدبن اسحاق میگوید:
به محضر امام حسن عسکری(ع)، مشرّف شدم. میخواستم از ایشان سؤال کنم که جانشین پس از آن امام همام، کیست؟ بدون آنکه سؤال خود را مطرح کنم، حضرت(ع) خود فرمودند:
ای احمدبن اسحاق؛ خداود از زمان خلقت آدم تا کنون، زمین را از حجّت خالی نگذاشته و تا قیامت نیز چنین خواهد بود تا بهواسطة او، بلا از اهل زمین دور ماند و یاران نازل شود و زمین برکات خود را خارج کند.
عرض کردم:
ای فرزند رسول خدا! امام و خلیفة بعد از شما کیست؟
آنگاه امام حسن عسکری(ع) از جا برخاستند و وارد اتاقی شدند و در حالیکه پسربچّهای را که سه سال بیشتر نداشت در آغوش داشتند، خارج شدند. در حالیکه چهرة آن طفل چون ماه شب چهارده میدرخشید، پس فرمودند:
ای احمدبن اسحاق، اگر نبود کرامتی که در نزد خدا و حجج الهی داشتی، فرزندم را به تو نشان نمیدادم. او همنام و همکنیة رسولالله(ص) است و زمین را آنگاه از ظلم و جور انباشته شده باشد، پر از عدل و داد میکند. ای احمدبن اسحاق، او در این امّت مانند حضرت خضر(ع) و ذیالقرنین میباشد. خداوند او را از دیدهها غایب میکند و هیچکس غیر از انها که بر عقیدة به امامت ثابتند و برای تعجیل در فرجش دعا میکنند، از مهلکة غیبت او رهایی نمییابند.
عرض کردم:
مولا جان! آیا علامتی هست که قلبم اطمینان پیدا کند؟
در این هنگامف آن پسربچّه به زبان عربی فصیح گفت:
من بقیهالله در زمین هستم و انتقام گیرنده از دشمنان خدا. پس بعد از اینکه به عینه مشاهده کردی، علامتی را جستوجو مکن.
ان روز خوشحال و شاد از محضر امام(ع) خارج شدم. فردا دوباره به محضر امام (ع) شرفیاب شدم و عرض کردم:
ای فرزند رسول خدا! بسیار از آنچه به من ارزانی فرمودید، مسرور شدم، امّا آن سنّت جاریهای که فرمودید از خضر(ع) و ذیالقرنین در ایشان موجود است، چیست؟
فرمودند:
غیبت طولانی اوست.
عرض کردم:
مگر غیبت او باید طولانی شود؟
فرمودند:
آری، قسم به خدا آنقدر طولانی که اکثر آنهایی که قائل به وجود او خواهند بود، از عقیدة خود بازخواهندگشت و جز آنهایی که خداوند از آنها به ولایت پیمان گرفته است و ایمان را در قلبهایشان تثبیت نموده است و آنها را به روحی از ناحیة خویش تأیید فرموده، کسی در این اعتقاد باقی نمیماند. ای احمدبن اسحاق! این امری است از خدا و سرّی است از اسرار خدا و غیبی است از غیب خدا. آنچه را که به تو دادم بگیر و پنهان دارد و از شاکرین باش و فردای قیامت، در الی علیّین در کنار ما باش.
پینوشت:
پانویسهای این مقاله
- •