نامه‌ای از طرف مادر مقاوم فلسطین به مادران جهان

مریم فرحات در تاریخ 24 دسامبر 1949م. در یک خانوادهٔ طبقهٔ ضعیف «غزّه» به دنیا آمد و دارای ده برادر و پنج خواهر بود.

وی پس از ازدواج، مادر شش پسر و چهار دختر شد که همگی از اعضای «گردان‌های شهید عزّ الدّین قسّام»، شاخهٔ نظامی «حماس» هستند و سه نفر از آنها به نام‌های نضال، محمّد و رواد شهید شده‌اند و همچنین یک فرزند وی یازده سال است که در اسارت رژیم صهیونیستی است و خود وی نیز مادر معنوی همهٔ جوانان مجاهد به شمار می‌رود.

امّ نضال، معروف به خنساء فلسطین، سه فرزندش را تقدیم آرمان «فلسطین» کرده است. او در غزّه نامزد انتخابات پارلمانی از طرف جنبش حماس بود که اواخر ژانویهٔ ۲۰۰۶م. با رأی مردم به مجلس راه یافت. او به سبب فداکاری زیادش به خنساء فلسطین معروف شده است.

پیش از این نیز اشغالگران، نضال و برادرانش حسام و سام را بازداشت کرده بودند. فرزند دیگرش مؤمن، هنگامی که مانع پیشروی نیروهای اشغالگر شده بود، در محلّهٔ «الشجائیه» شهر غزه هدف گلوله قرار گرفت.

امّ نضال با جانفشانی‌هایش به پدیده‌ای شکست‌ناپذیر تبدیل شده است.

او به همهٔ رزمندگان احساس مادری دارد. منزل او پناهگاه رزمندگان تحت پیگرد بود. مریم فرحات (امّ نضال) در کلیپی، همراه فرزند مبارز خود که می‌خواست عملیات استشهادی انجام دهد، ظاهر شد و با او وداع کرد.

او نامه‌ای به تمام مادران جهان فرستاد؛ مادرانی که شاید ندانند وقتی او فرزندانش را فدا می‌کرد، چه در دلش می‌گذشت. این نامه احساس او را برای مادران جهان بیان می‌کند:

ما مرگ فرزندانمان را دوست نداریم؛ بلکه زندگی با امنیت و صلح و ثبات را دوست داریم؛ ولی اگر در دفاع از وطنمان مجبور به ادای وظیفه شویم، آن را انجام خواهیم داد. ما طرفدار قتل و ویرانی نیستیم؛ بلکه خواهان خانهٔ آزادی این وطن از دست اشغالگران دژخیم هستیم. زندگی در وطن خود را با امنیت و صلح و سلامت فرزندانمان و آزادی، مانند دیگر ملّت‌های جهان دوست داریم.

او به جهان بیان می‌دارد ظلمی که ملّت مظلوم فلسطین زیر چکمهٔ اشغال از سر می‌گذراند، او را به سمتی کشانده است که فرزندان ملّتش را بر فرزندان خود ترجیح دهد.

او در ۲۱ اسفند ۱۳۹۱ه‍ .ق. در بیمارستان «الشفاء» غزّه، پس از تحمّل یک دوره بیماری درگذشت.