سیّد مهدی شجاعی
خدایا!
آن‌قدر بر پای طلب، تاول نامرادی نشسته است که جز تو محبوبی را سراغ نگیریم.
و آن‌قدر بر قلب عاطفه، خنجر جفا خورده است که سر به دامان دیگری نسپاریم.
خدایا!
ما اگر بد کنیم، تو را بنده‌های خوب، بسیار است.
تو اگر مدارا نکنی، ما را خدای دیگری کجاست؟!
خدایا!
سیاق تو این است که طاقت را بیش از مصیبت می‌دهی. بده!
خدایا!
خسته‌ایم. دلگشاتر از تو کیست؟!
درمانده‌ایم. کریم‌تر از تو کجاست؟!
خدایا!
معرفت بندگی نصیب فرما! حال نیایش و روح عبادت.
خدایا!
ما را اسباب عزّت دینت قرار ده؛ نه اسباب خواری‌اش.
خدایا!
همواره در هراسیم از آیهٔ «كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»
دل‌های ما را به وهم حقیقت شادمان کن!
خدایا!
فردا برای تنبّه دیر است. امروز هشیارمان کن!
خدایا!
از یادمان مبر که اصل زندگی آن سوی این دیوار است. برای این نصفه روز، عمر جاودانه‌مان را تباه نکنیم.
خدایا!
اگر بناست آن محبوب آسمانی را فقط چشم‌های پاک ببینند، آلودگان و تَردامنان سر بر شانهٔ که بگذارند؟!
خدایا!
خلأ عظیم تنهایی را جز تو که می‌تواند پر کند و زخم عمیق غربت را جز تو که می‌تواند مرهم گذارد؟
خدایا!
دنیا حیرتکده‌ای است. سهم ما را افزون کن!
خدایا!
قلم اگر حول تو نچرخد، سرگردان است و هنر اگر سر بر پای تو نگذارد، بار گران.
خدایا!
چنین مباد که در بهار، طبیعت بی‌جان، جامهٔ نو بپوشد و ما مدّعیان جان، همچنان در رفتار کهنهٔ خویش بمانیم.
خدایا!
خواسته‌هایمان را دگرگون کن!
خدایا!
ما را به مرتبه‌ای از عزّت تعالی ببخش که سر جز در مقابل تو فرود نیاوریم و به مرتبه‌ای از خضوع تنزّل ده که خود را از احدی برتر نشماریم.
خدایا!
ما را مالک برترین ثروت، یعنی همهٔ نخواستن‌ها قرار ده!
خدایا!
اگر خلایق به حلال تو قناعت می‌کردند، شیطان را این‌چنین چیره بر خویش نمی‌یافتند.
به غنای ما در حلالت، بازار شیطان را کساد کن!
خدایا!
اگر عظمت حقّ الناس را در نگاه تو درمی‌یافتیم، به یقین چنین بی‌محابا بر کشتگاه حقوق مردم نمی‌تاختیم. نگاه خودت را در همین جهان، عیان کن!
خدایا!
مردم را از این « مَعيشَةً ضَنْك» برَهان که نتیجهٔ اعراض از ذکر توست و یاد خودت را علی الدّوام در دل‌های ما زنده بدار.
خدایا!
سکّهٔ رایج حرام را از اعتبار بینداز و بهره‌های شیطان را روزافزون مپسند.
خدایا!
ما را گرفتار فتنه‌های آخرالزّمان و مکر لیل و نهار مساز!
خدایا!
به چه کار می‌آید این چشم اگر به روی آن عزیز غایب از نظر گشوده نشود و به چه کار می‌آید این دل اگر قربانی ظهور نگردد.
خدایا!
گفتی که دل شکسته باید آورد؛
یعنی دل از این شکسته‌تر می‌خواهی؟
خدایا!
از زمین بریده‌ایم. آسمان را عیان کن و تعلیق را بیش از این روا مدار!
آمین