نقش پنهانی یهود در واقعهٔ کربلا

گزارش نشست ۱۶۲ فرهنگ مهدوی

در نشست «نقش پنهانی یهود در واقعهٔ خونین کربلا» عنوان شد:

قاتلان کربلا، مزدوران یهود

حجّت الاسلام حسین آقامیری واقعهٔ عاشورا را نتیجهٔ عمل یهود و نفوذ آنان دانست و گفت:

یهود با تمام قوا در برابر امام حسین(ع) صف‌آرایی کرد و فرستادگان ویژه‌ای از «شام» برای برای به شهادت رساندن آن حضرت مأمور شدند و شمر، تنها یکی از این مأموران است.

حجّت الاسلام آقامیری با اشاره به قدمت دیرینهٔ دشمنی یهود با رسول الله(ص) و خاندان ائمّه اطهار؟عهم؟ گفت:

تقابل و دشمنی یهود با خاندان عصمت و طهارت؟عهم؟ به سیصد سال قبل از بعثت باز می‌گردد. یهود در ابتدای امر، حتّی نمی‌خواست پیامبری به دنیا بیاید. قوم یهود برای تحقّق این منظور، در برابر خاندان پیامبر(ص) از جدّ اعلای آن حضرت تا عبدالمطّلب، مسائل زیادی ایجاد کردند و حتّی تا ترور بزرگان خاندان نیز پیش می‌رفتند و این روند علیه وجود مبارک پیامبر(ص) و در ادامه، وصیّ ایشان و فرزندانشان ادامه یافت.

ترور اجداد پیامبر اکرم(ص) توسّط یهود

آقامیری با تأکید بر پیشینهٔ دشمنی یهود با اسلام افزود:

در باب دیرینگی دشمنی جریان نفوذ باید به ترور جدّ اعلای پیامبر(ص)، جناب هاشم بن عبد مناف، اشاره کرد. تا حدّی که آن ایشان، قبل از سفر تجاری‌شان به «فلسطین»، به همسر خود اعلام کرد که من از این سفر تجاری باز نمی‌گردم. این نشان می‌دهد که این خاندان نورانی، خود از ابعاد دشمنی یهود باخبر بودند. آنها می‌دانستند دسیسه‌ای شیطانی در مواجهه با خاندان پیامبر آخرالزّمان وجود دارد.

محقّق حوزهٔ دشمن‌شناسی گفت:

به دلیل نفوذ یهود در سرزمین «مکّه» و تهدیدها و فرصت‌طلبی‌هایی که از جانب آنان وجود داشت، از حضرت ختمی‌مرتبت(ص) مراقبت‌های ویژه‌ای به عمل آمد. از همان ابتدای ولادت ایشان تا میانسالی، بارها و بارها از سوی یهود، تهدیداتی صورت گرفت. تا حدّی که عبدالمطّلب(ع)، ایشان را بین فرزندان خود می‌خوابانید که اگر قرار به ترور شد، فرزندان خودش کشته شوند.

آقامیری دربارهٔ مراقبت‌های ویژهٔ جدّ پیامبر اکرم(ص) از ایشان افزود:

عبدالمطّلب(ع) وقتی پیامبر(ص) را به خانهٔ خود آورد، به احدی نگفت که حضرت محمّد(ص)، فرزند عبدالله است تا آن وجود مبارک از دست جریان یهود در امان بماند. ایشان خانه‌ای را بیرون از مکّه برگزید تا آن حضرت از دسترس یهودیان و متّحدان آنان، یعنی مشرکان خارج شوند.

رحلت رسول اکرم(ص)، دروغی تاریخی

آقامیری تأکید کرد:

پیغمبر(ص) شهید شده‌اند. ایشان توسّط جریان نفوذ شهید شده‌اند و این امر آن‌چنان بوده است که جریان نفوذ می‌گفت دیگر نمی‌توان پیامبر(ص) را تحمّل کرد. جریان از این قرار بود که سپاه اسلام در جنگ «موته» به یک قدمی فلسطین رسیده بود. حضرت(ص) قلعه‌هایی را فتح کرده بودند که تا پیش از آن امکان‌پذیر نبوده است. پیغمبر خاتم(ص) اگر یک سال از عمر مبارکشان باقی مانده بود، غائلهٔ فلسطین را ختم می‌کردند. آن قلعه‌هایی که با قدمت سیصد ساله به بهانهٔ زندگی کردن قوم یهود ساخته شده بودند، در حقیقت خاکریزهایی بودند که بر سر راه پیامبر(ص) قرار گرفتند تا ایشان را معطّل کنند تا حضرت فلسطین را فتح نکنند. آخرین خدعه‌ای که علیه پیامبر(ص) به کار رفته، همین قضیهٔ مسمومیت ایشان بود.

اوّلین فساد بنی‌اسرائیل، شهادت حضرت امیر(ع)

محقّق حوزهٔ تاریخ اسلام با اشاره به «آیهٔ ۴ از سورهٔ اسراء»:

«وَقَضَیْنَا إِلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ فِی الْکِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِی الْأَرْضِ مَرَّتَیْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا کَبِیرًا؛

و در کتاب آسمانی [شان] به فرزندان اسرائیل خبر دادیم که قطعاً دو بار در زمین فساد خواهید کرد و قطعاً به سرکشی بسیار بزرگی برخواهید خاست.»

اوّلین فساد بنی‌اسرائیل را به شهادت رساندن حضرت امیرالمؤمنین(ع) عنوان کرد. حسین آقامیری افزود:

اشعث، نفوذی عاص در لشکر امام علی(ع) در «صفّین» و کسی بود که حکمیت را بر امیر مؤمنان(ع) تحمیل کرد. امیرالمؤمنین(ع) اشعث را یهودی و ابن یهودی می‌دانند؛ چنانچه در کتب تاریخ بیان شده است که ابوموسی اشعری برگزیدهٔ اشعث و حاصل فتنه‌انگیزی او بوده است. اشعث بیست روز در خانهٔ خود به ابن ملجم پناه داد تا در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان امیرمؤمنان(ع) را بکشد.

حسین آقامیری در ادامهٔ آزار دیدن خاندان عصمت و طهارت؟عهم؟ توسّط یهود، طعن و کنایه زدن به امام حسن بن علی(ع) و گسترش و رواج آن را حاصل تبلیغات یهود دانست. سخنران نشست در توضیح این مطلب افزود که به دلیل رواج سبّ و طعن علیه امیر مؤمنان علی بن ابی‌طالب(ع) در شام و «کوفه»، وجههٔ امام حسن(ع) به گونه‌ای در میان مردم بی‌اعتبار کرده بود که امام حسن مجتبی(ع) مجبور به صلح با معاویه و حفظ شیعیان قلیل زمان خود شدند:

دوران امام حسن (ع) پیچیده‌ترین دوران اسلام است. در این زمان امام(ع) با حلم و تصمیم عاقلانهٔ خود، اوّلین ضربه را بر پیکرهٔ جریان نفوذ وارد می‌کنند. با وجود این نه اهل زمان امام حسن مجتبی(ع) او را درک کردند و نه بعد از ۱۴۰۰ سال، آن حضرت فهم شده است. آن حضرت در زمان خود، غربت عجیبی را تجربه کردند. تا حدی که سلیمان صرد خزاعی، خطاب به ایشان به طعنه می‌گوید: السلام علیك یا مذلّ المؤمنین؛ سلام ای خوارکنندهٔ مؤمنان! سلیمان از علمای زمان خود به شمار می‌رفت؛ امّا این جملات نشان می‌دهد وی فاقد بصیرت لازم بوده است.

فدای آن کسی که لشکر او در روز دوشنبه غارت شد!

سخنران نشست فرهنگ مهدوی تأکید کرد که حسین بن علی(ع) برای مواجهه با ارتجاع حکومت از اصول و سنّت رسول خدا(ص) قیام کرد؛ نه برای شهادت و نه برای حکومت. آقامیری با ردگیری جریان نفوذ پس از شهادت پیامبر اکرم(ص)، تعیین خلیفه توسّط شورای خلیفه را نیز در اثر اعمال نفوذ یهود و نخستین قدرت‌نمایی آنان اعلام کرد و پس از آن با بیان نقش یهود در قتل امیر مؤمنان(ع) و سم خورانیدن به امام حسن مجتبی(ع) - که توسّط جعده (دختر اشعث) انجام شد، واقعهٔ عاشورا را نتیجهٔ عمل یهود و نفوذ آنان دانست.

حضرت زینب؟عها؟ و برهم زدن محاسبات یهود

حسین آقامیری پس از برشمردن شباهت‌های شهادت حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و یحیی بن زکریا(ع) افزود:

عاشورا صحنهٔ حیات و ممات اسلام است. عاشورا مصاف دو تمدّن است و اگر ما شرایط دوران پیش از شهادت سیّد الشهدأ(ع) را ببینیم و بشناسیم و آن را با بعد از آن قیاس کنیم، متوجّه می‌شویم که اگر عاشورا رخ نمی‌داد، از اسلام چیزی جز افکار داعشی باقی نمی‌ماند. اسلام اموی عین داعش است.

آقامیری ادامه داد:

جریان یهود در مواجهه با حرکت حضرت سیّد الشهدأ(ع) یک خطای محاسباتی داشت و آن هم حضور مؤثّر حضرت زینب کبری؟عها؟ بود. امام سجّاد(ع) و حضرت زینب کبری؟عها؟ به گونه‌ای عمل کردند که تمام نقشهٔ یهود بر باد رفت و نتوانستند «کربلا» را در سرزمین کربلا مدفون کنند. جریان نفوذ در ادامه، برای مقابله با عاشورا و اسلامی که امام سجّاد(ع) و حضرت زینب؟عها؟ به مردم دوباره بازشناسانده بودند، به سراغ تحریف رفتند.

آقامیری در تبیین دشمنی یهود در این دوره افزود:

جریان یهود در جعل حدیث، تحریف تاریخ، تدوین روایت‌های جدید و بی‌بنیاد، بسیار ماهر است. ابوهریره و کعب الاحبار هر دو یهودی بودند. آنها در روایت‌سازی ماهر بودند و با تغییر روایت‌هاست که زمینه برای کشتن و قتال با حق فراهم می‌شود. یهود وقتی نتوانست به نتیجهٔ مطلوب خود در عاشورا برسد، تمام توان خود را برای تحریف آن به کار برد.

ابلیس چند جریان را نسبت به عاشورا اعمال کرد: نخستین جریان، حذف بود. عمّال شیطان، یهود و هم‌پیمانان او، تلاش بسیاری برای حذف حرم و خانه‌های پیرامون آن را کردند. تا جایی که در زمان حجّاج دستور به غارت کاروان عزاداران دادند و بعد دست به کشتار کاروان زائران اباعبدالله الحسین(ع) زدند.

تقابلی به بلندای حضور بشر بر زمین

آقامیری تقابل با اسرائیل و یهود را نه یک تقابل سیاسی، بلکه تقابلی اعتقادی دانست و گفت:

مقابله با ابلیس و هم‌پیمانان او، جریانی است بلند که از قابیل آغاز شده و امروز به ما رسیده است و خاکریز این نبرد در برابر جریان نفوذ، اکنون اساس طاغوت و یهود است و تا طاغوت ایشان سرنگون نشود، عبارت لااله الا الله محقّق نخواهد شد.

البتّه باید بدانیم که اسرائیل تنها دُم یهود است؛ صورتکی از یهود و ما می‌بایست در مواجهه با مستندات تاریخی، متون روایی و ادعیهٔ واصله از حضرات معصومان؟عهم؟، به نقش کلیدی یهودیان در کشتن، تبعید و آزار خاندان عصمت و طهارت دقّت کنیم و هشیار باشیم و بدانیم که یهود، همان‌طور که در برابر میلاد حضرت ختمی‌مرتبت(ص) صف آرایی کردند و در پی کشتن آن مولود مبارک بودند و قلعه‌های بسیاری را به بهانهٔ زندگی عادی در برابر غزوات پیامبر ایجاد کردند، همان‌طور که مانع وصول پیامبر(ص) در فتح فلسطین شدند، هم اکنون در پی ایجاد موانع و تأخیر در واقعهٔ شریف ظهورند.

عدل سراسری، طلب جهانی

حجّت الاسلام آقامیری وظیفهٔ منتظران و محبّان امام عصر؟عج؟ را ایجاد زمینه برای طلب عدل در سطح جهانی دانست و در توضیح آن بیان کرد:

این ایده که حضرت بقیة الله الاعظم - اروحنا له الفداء - برای جنگیدن می‌آیند، کاملاً دروغ است. حضرت جنگ دارند. ایشان فقط با معاندین می‌جنگند؛ نه با مستضعفان فکری. اگر زمینه برای عدالت‌طلبی فراهم بشود، زمینهٔ ظهور فراهم و تسریع می‌شود. مادامی که مطالبهٔ جامعه عدالت نباشد، مسئلهٔ ظهور در محاق باقی می‌ماند.