استاد فاطمی‌نیا می‌فرمود:
سال‌ها قبل مشرّف شدم به «مکّه». شخصی در کاروان ما بود که وضعیتی داشت که گویا همه می‌خواستند از سر راهش فرار کنند! در این سفر یک چایی داد به دست یک سیّد دل‌شکسته‌ای. بر اثر این عمل کوچک و خالصانه، وضعیتش تغییر کرد. همه از او استقبال می‌کردند؛ محبوبیت پیدا کرد و خلاصه سرنوشتش عوض شد! گویا نور همین عمل کوچک، ولی از روی اخلاص، اثر بسیار بالایی در او داشت و او را متحوّل کرد!
پس کوچک و بزرگ عمل مهم نیست؛ اخلاص و مقبولیت در نزد خداوند مهم است
برگرفته از کتاب «نکته‌ها از گفته‌ها»، دفتر دوم.
صفحهٔ ۲۸