مختصر و مفید

پردهٔ اوّل

برخی قدرت‌نمایی‌ها در خانواده پسندیده است؛ مثلاً مرد باید قدرت و پشتوانهٔ زندگی بوده تا حمایتگری کند. زن نیز قدرت عاطفی و توانایی حلّ مسئله داشته باشد.

بالعکس قدرت‌نمایی منفی موجب کدورت و واکنش‌های تند می‌شود؛ در این حالت به تعبیر امروزی، مردسالاری یا زن‌سالاری در خانه حاکم شده که هیچ‌کدام از آنها خوب نیست. واقعیت این است که در خانواده باید جایگاه‌سالاری اصل باشد؛ یعنی زن، زن باشد و مرد، مرد.

پردهٔ دوم

ارتباط بین زن و شوهر از پیچیده‌ترین ارتباطات انسانی بوده و هنر این است که زن و شوهر در زندگی مشترک بتوانند با یکدیگر همدلانه صحبت کنند؛ چون در زندگی مشترک، با همهٔ لایه‌های شخصیتی یکدیگر ارتباط دارند.

معمولاً انسان‌ها در محیط‌هایی که راحت‌تر هستند، شخصیت اصلی خود را بیشتر بروز می‌دهند. لذا اگر می‌خواهید از زندگی بیشتر لذّت ببرید، باید در خلوتی که دیگران نظاره‌گر رفتارتان نیستند، بهتر از چیزی باشید که بیرون خانه از خود نشان می‌دهید.

پردهٔ سوم

برای حلّ مشکلات در خانواده:

1. باید باور داشت که هیجان و سَر و صدا نمی‌تواند مشکلات را حل کند؛

2. یاد گرفت که در مورد مشکلات باید صحبت کرد. کسانی که مشکلات و رنجش‌ها را درون خود می‌ریزند، کم‌کم به جایی می‌رسند که به سرعت عصبانی شده و چون سرریز ندارند، دلخوری‌ها را انباشته و به حدّ انفجار می‌رسند. لذا در خانواده‌هایی که ارتباط کلامی کم است، هیجانات بالا می‌رود.

در آموزه‌های دین نیز آمده که اگر زن و شوهر مشکلی با هم دارند، قبل از فرا رسیدن شب، مشکل را حل یا عذرشان را به یکدیگر گفته و از هم بپذیرند.

پردهٔ چهارم

امروزه در بسیاری از خانواده‌ها، در محیط خانه عدالت وجود نداشته و رَویه‌ها سرشار از مَنیّت است. در صورتی که عدالت رفتاری از نیازهای اساسی محیط خانه بوده و اگر انتظارات از طرف مقابل بر اساس توانش شکل بگیرد، فضای خانه آرام و خشم‌ها کنار زده خواهد شد. از این‌رو انسان باید توقّعاتش را مدیریت کند.

درد امروز جامعهٔ ما، خدا فراموشی و کاهش ارتباط با اوست. ارتباط با خداوند، آرامش و خوبی‌ها را در محیط خانواده و جامعه افزایش می‌دهد.

پردهٔ پنجم

مرد موفّق باید به جای قهر، سکوت خردمندانه داشته باشد؛ منظور سکوتی است که همراه با تفکّر برای رسیدن به راه حلّی به منظور عبور از مشکلات باشد.