دنیا پر است از آن دیگران!

قیصر امین‌پور چه زیبا می‌گوید:

آدم‌هایی هستند در زندگی‌تان؛

نمی گویم خوبند یا بد...

چگالی وجودشان بالاست...

افکار،

حرف زدن،

رفتار،

محبّت داشتنشان

و هر جزئی از وجودشان امضادار است...

یادت نمی‌رود

«هستن‌هایشان را...»

بس که حضورشان پر رنگ است

ردّ پا حک می‌کنند، اینها روی دل و جانت...

بس که بلدند «باشند»...

این آدم‌ها را، باید قدر بدانی...

وگرنه دنیا پر است از آن دیگرهای

بی امضایی که شیب منحنی حضورشان، همیشه ثابت است...

پدر را دریابید! ...

در این سخنرانی مرحوم کافی درباره اهمّیت احترام به والدین، به ویژه پدر و مقام او نزد خداوند صبحت می‌کند و آنگاه به بیان مصائب رفته به پدر شیعیان، امیرمؤمنان علی بن ابی‌طالب(ع) می‌پردازد.

مقام پدرها چنان والا و دعای آنها چنان گیراست که رسول خدا(ص) به یکی از اصحاب خود فرمود که من تو را دعا نمی‌کنم. به پدرت مراجعه کن تا برایت دعا کند. ای بی انصاف ها! حالا بابا را فراموش کردید؟! ای میوة گلابی اگر این درخت نبود، تو نبودی...

آسیب‌شناسی انتظار

برگرفته از سخنرانی دکتر علی اصغر احمدی

انتظار و وجود امام را باید از تخیّلات و اوهام دور نگه داریم. حفظ و حراست عقلانی و منطقی، یکی از وظایف ماست.

متأسّفانه مفهوم انتظار می‌تواند با خرافات آمیخته شود و مشکل ایجاد کند. یکی از بیماری‌هایی که ما در دنیای روانشناسی داریم، رِفرنیک است؛ ایجاد نوعی هذیان و توهّمات گوناگون. یکی از شکل‌های هذیان این است که انسان خودش را جای آدم‌های بزرگ بگذارد. آدم‌های رفرنیک خود را جای امام زمان؟عج؟ می‌گذارند و گاهی خود همین آدم‌ها بشارت‌هایی دربارهٔ امام زمان؟عج؟ می‌دهند. ما به خاطر تخصّصمان، رفتارهای فرد را متوجّه می‌شویم.

چند روز پیش، وقتی از دانشگاه بیرون می‌آمدم، شخصی را دیدم که تیپ خاصّی داشت که اگر کسی این بیماری را نشناسد، فکر می‌کند این شخص، فردِ مؤمن و متّقی است و از روی آگاهی پیام می‌دهد. دیدم وارد شد و وسط دانشکده ایستاد و دور سرش هم چیزی بسته بود. گفت: امام زمان؟عج؟ نیمه شعبان، ساعت دوازده و یک دقیقه ظهور می‌کند.

این حریم، حریمی است که با بیماری و تخیّلات و اوهام همراه است. کمترین آماری که در بیماری روانی در همه‌گیرشناسی‌ها بررسی کرده‌اند، این است که حدود بیست و چهار درصد مردم، نوعی بیماری روانی دارند. بیماری روانی، به معنای دیوانگی نیست؛ چیزهایی، مانند وسواس و... است که جزو آسیب‌های ذهنی به شمار می‌رود.

وسواس‌های فکری خیلی خطرناک‌تر و رنج آورتر است؛ هجوم افکار ناخواسته‌ای است که وقتی از مبتلایان می‌شنوم، تنم می‌لرزد. گاهی احساس می‌کنم هیچ دردی بالاتر از آن وجود ندارد. فکرهایی به ذهن فرد می‌آید که به هیچ کس هم نمی‌تواند بگوید. خیلی که اعتماد می‌کنند، به یک روانشناس می‌گویند. از چهره‌اش هم معلوم نمی‌شود.

اینها مسائلی است که می‌تواند به اندیشه و انتظار امام زمان؟عج؟ لطمه بزند. توجّه داشته باشیم که باید مرز بین واقع‌بینی امام زمان؟عج؟ و تخیّلات و اوهام و افکار منحرف را بشناسیم و از هم دیگر تفکیک کنیم.