رسول اکرم(ص) می‌فرمایند که اگر خانمی همسرش را با زبان آزار بدهد (زخم زبان خیلی سخت است. زخم شمشیر قابل التیام است؛ ولی زخم زبان قابل التیام نیست و خیلی سخت‌تر است.) خدا هیچ عبادتی را از او نمی‌پذیرد؛ عبادات واجب، مستحب و توبه؛ حتّی اگر تمام عمرش را روزه بگیرد و اموالش را در راه خدا بدهد؛ مگر اینکه همسرش را راضی کند و اگر مرد هم این‌طور باشد، همین است. شکستن دل همسر با نماز، روزه و کارهای ثواب دیگر جبران نمی‌شود.
در روایتی امام معصوم(ع) می‌فرمایند که اگر خانمی به همسرش بگوید ما در زندگی از تو خیر ندیدیم، عمل عملش حبط می‌شود.
حبط عمل، یعنی نابودی همهٔ گذشته. اگر کسی بعد از پنجاه سال کافر بشود، همهٔ اعمالش حبط می‌شود.
سعد بن معاذ یکی از اصحاب رسول خدا(ص) بود. دارای ویژگی‌های فراوانی بود و در جنگ بدر و احد حضور داشت و یکی از مجاهدین بود. او در جنگ احد مجروح و سپس جانباز شد. او را به «مدینه» منتقل کردند و در اثر شدت جراحات به شهادت رسید. حضرت خودشان ناظر بر غسل او بودند و پابرهنه به تشییع جنازهٔ او آمدند و گاهی سمت راست و گاهی سمت چپ تابوت را می‌گرفتند. حضرت فرمودند که هفتاد هزار فرشته در تشییع جنازه حضور دارند. پیامبر(ص) بر او نماز خواندند و او را در قبر گذاشتند.
مادر شهید گفت: گوارا باد بر تو! پیامبر(ص) فرمودند: «در مورد کار خدا با جزم صحبت نکن! تو چه می‌دانی؟ او الآن دچار فشار قبر شد؛ زیرا در خانه زبانش تند بود.»
البتّه داریم که همهٔ گناهان شهید بخشیده می‌شود؛ به جز حقّ النّاس. اخلاق حقّ النّاس و در تعامل با دیگران است.
پانویس‌های این مقاله
- •
منبع: بیانات حجّت الاسلام حسینی قمی.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑