سورهٔ نحل، آیات 73 و 74
در آیات فوق اشارهای به تنگنظری و بخل بسیاری از انسانها شده که آنها حاضر نیستند از مواهب بیشتری که در اختیار دارند، به زیردستان خود ببخشند (؛ مگر آنان که در مکتب تربیتی انبیاء و رهبران الهی، پرورش یافتهاند).
در ذیل همین آیات، در روایاتی تأکید و توصیه به مسئلهٔ مساوات و مواسات شده است؛ از جمله در «تفسیر علی بن ابراهیم» ذیل آیات فوق میخوانیم:
برای انسان سزاوار نیست که در خانه غذای اختصاصی داشته باشد و از چیزی بخورد که خانوادهٔ او نمیخورد.1
و نیز از ابوذر نقل شده که گفت: از پیامبر(ص) شنیدم، میفرمودند:
زیر دستان شما برادران شما هستند. از آنچه میپوشید، به آنها بپوشانید و از آنچه میخورید، به آنها اطعام کنید.»
ابوذر بعد از این توصیهٔ پیامبر(ص) کاری میکرد که ردا و لباس زیردستانش با خودش کمترین تفاوتی نداشته باشد.2
از روایات فوق و همچنین از خود آیه که میگوید: «فَهُمْ فیْه سَواءٌ» استفاده میشود که:
اسلام توصیه میکند همهٔ مسلمانان به عنوان یک برنامهٔ اخلاق اسلامی، با همهٔ اعضای خانوادهٔ خود و کسانی که در زیردست آنها قرار دارند، حتّی الامکان، مساوات را رعایت کنند و در محیط خانواده و در برابر زیردستان، هیچگونه فضیلت و امتیازی برای خود قائل نشوند.
پینوشتها
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. لایَجُوزُ للْرَّجُل أَنْ یَخُصَّ نَفْسَهُ بشَیْء منَ الْمَأْکُول دُونَ عیاله. («تفسیر نور الثّقلین»، ج 3، ص 68، ح 147.)
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2. انَّما هُمْ إخْوانُکُمْ فَاکْسُوهُمْ ممّا تَکْسُونَ، وَ أَطْعمُوهُمْ ممّا تُطْعمُونَ، فَما رُؤیَ عَبْدُهُ بَعْدَ ذلکَ الاّ وَ ردائُهُ ردائُهُ، وَ ازارُهُ ازارُهُ، منْ غَیْر تَفاوُت. (همان، ح 148.)
منبع: مکارم شیرازی، ناصر، «تفسیر نمونه»، ج 11، ذیل آیات 73 و 74 سورهٔ نحل.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑