1. بخشش آن است که امّا و اگری پیش از آن نباشد و منّتگذاری در پی آن نیاید.
2. بخشندگی پیش از درخواست، از بزرگترین بزرگواریهاست.
3. گناه را با کیفر مداوا مکن و در میان آن دو، راهی برای عذرخواهی بگذار.
4. شوخی هیبت را میبلعد.
5. انسان ساکت، بر هیبت و وقار خود میافزاید.
6. آن کس که از او چیزی بخواهند، آزاد است تا آن زمان که وعده دهد و برده است تا آن زمان که به وعده عمل کند.
7. فرصت زودگذر است و به کندی و سختی دوباره به دست میآید.
8. نعمتها تا زمانی که هستند، ناشناختهاند و هنگامی که رخت بربستند، شناخته میشوند.
صفحهٔ ۴۶
پانویسهای این مقاله
- •
منبع: «معانی الأخبار»، ص ۲۵۷ ، ح ۲.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑