یک کتاب در یک نگاه

صفحات چاپی ۶۳ تا ۶۴

مطالعه در کتاب‌خوان

نام کتاب: حضرت مهدی منتظر (ع) در اندیشه اسلامی

ترجمه: محمد باقر محبوب القلوب

ناشر: انتشارات مسجد مقدس جمکران

تاریخ و نوبت چاپ: بهار سال 1380، نوبت اول

گرچه به برکت روایات متواتری که از پیامبر اکرم (ص) در باره ابعاد شخصیت‏حضرت مهدی (ع) به یادگار مانده است تقریبا اغلب قریب به اتفاق مسلمانان عقیده دارند که آن حضرت تنها فرزند امام حسن عسکری (ع) هستند که در برهه‏ای از زمان که شرایط ظهورشان فراهم شود قیام می‏کنند و زمین را پس از پر شدن از جور و ستم از عدل و داد سرشار می‏سازند و از طریق اکمیت‏بخشیدن به معارف اسلامی صلح و آرامش و آسایش را برای بشریت‏به ارمغان می‏آورند و همه نابسامانی‏ها را از جوامع انسانی بر طرف می‏سازند.

با این همه گاهی افرادی نیز پیدا شده‏اند که تحت تاثیر مستشرقان مغرض یا به خاطر جهل و کم اطلاعی و یا اغراض سیاسی و غیر سیاسی این باور را از اساس منکر شده‏اند یا از طریق طرح برخی شبهات کوشش نموده‏اند تا پایه‏های این اعتقاد اصیل اسلامی را سست و متزلزل و مسلمانان را نسبت‏به آینده خود مایوس کنند، تا از این طریق زمینه نفوذ افکار و ایده‏های غلط خود را که بسترساز حضور بیگانگان است هر چه بیشتر آماده‏تر نمایند.

در اثر حاضر که ترجمه کتاب المهدی المنتظر فی التفکر الاسلامی است مولف محترم تلاش می‏نمایند از طریق پاسخ به شبهات یکی از این افراد عقیده به مسئله مهدویت را با دلیل‏های متقن و روشن مجددا مورد تاکید قرار دهند. وی ابتدا به نقد دیدگاه‏های مستشرقان می‏پردازد آن‏گاه معارف مهدویت را در کتاب و سنت دنبال می‏کند و دیدگاه‏های علمای بزرگ اهل سنت را در مورد احادیث مربوط به مهدی (ع) مورد بررسی قرار می‏دهند. در فصل دوم کتاب تحت عنوان «امام (ع) کیست؟» از طریق کنکاش در احادیث مربوط به نسب و خاندان و قوم و قبیله مهدی (ع) و تبیین ایراد برخی از احادیث مورد استناد مخالفان به اثبات می‏رساند که بر طبق مجموعه‏ای از روایات معتبر که تعداد آنها از حد تواتر نیز می‏گذرد، مهدی مورد اشاره در روایات پبامبر (ص) و اعتقاد اسلامی همان امام مهدی فرزند حضرت عسکری (ع) است و از این طریق پایه اعتقاد به مهدی نوعی و... را باطل می‏سازد.

در قسمت دوم فصل سوم این شبهه را که مهدی مورد نظر پیامبر اکرم (ص) هنوز متولد نشده است از طریق بیان دلیل‏های تاریخی و تحلیل روایات و معرفی شواهد مستند پاسخ می‏گوید و از جمله مطالبی که در این قسمت مورد استناد قرار گرفته است اعتراف اندیشمندان بسیار بزرگ اهل سنت نظیر ابونصر بخاری، سید عمری، فخر رازی، محمد بن امین سویدی و ابن اثیر جوزی، ابن خلکان، ذهبی و... است.

فصل سوم و چهارم کتاب نیز به پاسخ برخی پرسش‏های مطرح در موضوع مهدویت اختصاص یافته است. در این دو فصل در کل به هفت پرسش جواب داده می‏شود که این پرسش‏ها عبارتند از:

1. چرا کتاب‏های صحیح اهل سنت از حدیث‏های مربوط به مهدی (ع) خالی است؟

2. چرا ابن خلدون احادیث مهدی را تضعیف می‏کند؟

3. آیا مهدی همان عیسی بن مریم نیست؟

4. اگر احادیث مربوط به مهدی (ع) صحیح است چطور یک کودک پنجساله می‏تواند به امامت‏برسد؟

5. طول عمر امام زمان علیه السلام را چگونه می‏توان توجیه کرد؟

6. علت طولانی شدن غیبت آن حضرت چیست؟

7. چگونه می‏توان از امام غایب بهره برد؟

مولف پس از پاسخ‏های مستدل و مناسب به این سؤالات مجموعه مطالب این اثر را که مشتمل بر 266 صفحه است‏به پایان می‏برد.

صفحهٔ ۶۴