کی به پایان برسد درد، خدا می‌داند
ماه ساکن شود و سرد، خدا می‌داند
در سکوت شب هر کوچه این شهر خراب
گم شود ناله شبگرد، خدا می‌داند
مردم شهر همه منتظر یک نفرند
چه زمانی رسد این مرد، خدا می‌داند
برگ ها طعمه بی غیرتی پاییزند
و از این مرثیه زرد خدا می‌داند
خنده غنچه گلها به حقیقت زیباست
شاید این است رهاورد، خدا می‌داند
محسن جلالی فراهانی