بشنو از نی شکوه‌های الغدیر
تا عیان ساز د تو را سر کثیر
الغدیر شیعه حق و خون بود
حق چو لیلی شیعه چون مجنون بود
شیعه روح رزم بر تن می‌کند
دائما پیکار با من می‌کند
شیعه باید در ولایت گم شود
تا می صافی درون خم شود
شیعه بر دل مهر الا می‌زند
از جگر من کنت مو لا می‌زند
شیعه یعنی گریه با صوت جلی
هم نوا در چاه با آه علی
شیعه یعنی کشته محراب عشق
خون شیعه از ازل شد آب عشق
کار شیعه عاشقی تا مردن است
پیش روی یار سیلی خوردن است
شیعه یعنی صورت نیلی شده
شیعه یعنی مست از سیلی شده
شیعه یعنی یک فدک آزادگی
همچو زهرا با علی دلدادگی
شیعه یعنی صلح در عین ظفر
غرقه در طشت پر از خون جگر
شیعه باید کوفه‌ها ویران کند
همچو مسلم خصم را حیران کند
شیعه یعنی کوچ تا اوج بلا
عهد بستن با شهید کربلا
شیعه یعنی هفتاد و دو تن سرباخته
سر به پای نیزه‌ها انداخته
شیعه باید مشک دل پر خون کند
کربلاها را ز خون گلگون کند
شیعه یعنی تشنگی د ر شط آب
در کنار علقمه مست و خراب
شیعه یک زینب اسارت در بلاست
در تشیع زن سفیر کربلاست
شیعه یعنی کشته در قنداقه‌ها
عاشق شش ماهه دارد کربلا
شیعه سر بر نیزه دارد تا ابد
در گلو سر نیزه دارد تا ابد
ما نه اکنون عاشق و فرزانه‌ایم
از پر قنداق ما دیوانه‌ایم
قلب شیعه گشته مالامال دوست
انتظار یک فرج آمال اوست
میوه نخل ولایت مهدیا
ای گل زهرا گل نرگس بیا
خار در چشم سبو دارد غدیر
استخوان‌ها در گلو دارد غدیر
رنجبر گل محمدی