ای بهار سبز!
دل شبیه قایقی کوچک به دنبال تو بود
از همان اول دل بی طاقتم مال تو بود
ترس از امواج دریا در دل من جا نداشت
ساحل آرامشم باریکه ی شال تو بود
ای بهار سبز! دنیایی دعاگوی تو شد
راز حوّل حالنا در أحسن الحال تو بود
هفت قرنِ پیش در شیراز و در "طرف چمن"
خواجه ی شیراز حتی تشنه ی فال تو بود
جمعه ها و ماه ها و سال ها مجنون شدند
این حکایت در غیاب چندصد سال تو بود
من به بغض خود سفارش کرده بودم نشکند
سینه ام آتش فشان نیمه فعال تو بود
بهاری که در راه است
دوباره روزهای سال شمسی رو به پایان است
ولی خورشید من در پشت ابر تیره پنهان است
ندارد غیر فرشی کهنه و یک قاب آیینه
ببین خانه‌تکانی در دل ساده چه آسان است
نبود امسال هم بابا سر سفره، نمی‌داند،
که من گرمای دستش را... ولی او در پی نان است
حواسش هست اما با من و دلواپسی‌هایم
دم رفتن به مادر گفته عیدی لای قرآن است
و کفش کهنه‌ام را در مسیری تازه می‌پوشم
وگرنه کفش نو در راه بی‌مقصد فراوان است
عدالت چون درختی خشک هر شب خواب می‌بیند
بهاری را که در راه است یوسف را که زندان است
بهار من نیامد...
بهار آمد بهار من نیامد
گل آمد گل عذار من نیامد
برآوردند سر از شاخ، گل ها
گلی بر شاخسارمن نیامد
چراغ لاله روشن شد به صحرا
چراغ شام تار من نیامد
جهان را انتظار آمد به پایان
به پایان انتظار من نیامد
همه یاران کنار از غم گرفتند
چرا شادی کنار من نیامد
چه پیش آمد در این صحرا که عمری
گذشت و شهسوار من نیامد
سر از خواب گران برداشت عالم
سبک رفتار، یار من نیامد
به کار دوست طی شد روزگارم
دریغ از من به کار من نیامد
نیایش بهاری
خدایا! دلم را
به آغاز سرسبزیِ خاک
به آغاز یک فصلِ نو باز گردان
خدایا!
مرا با بهاری دگرگونه آغاز گردان!
سیدعلی میرافضلی
در صبح ناگهان...
صبح آمده ست صبح، عید آمده ست عید
چون سیب سرخ عید، لبخندتان رسید
پیغام داده اید، احوالتان خوش است
اعیادکم ربیع ایامکم سعید
در صبح ناگهان، گل داده است جان
لبریزم از نشاط سرشارم از امید
یاران من سلام! یاران من کجاست؟
یاری که پرگشود یاری که پر کشید
هرچند خسته اید درخود شکسته ایم
باید غزل سرود باید غزل شنید
باید دوباره سوخت باید دوباره ساخت
باید دوباره رفت باید دوباره دید
در قلب من بهار، شرمنده ی خداست
در چشم من بهار، شرمنده ی شهید
باز هم فروردین
اخرین برگ افتاد
از درخت اسفند
بر سر سفره ی صبح
تپشی سرخ در آن پیله لبریز از آب
لکنت ثانیه ها
گوش کن؛
فروردین...!