در گیر ودار رویارویی یهودیت صهیونیستی و اعوان و انصار غربیشان با جهان اسلام به نحو عام و شیعیان و محبّان اهل بیت؟عهم؟ به نحو خاص، بار دیگر از راز کینجویی غرب و یهود سخن به میان آمد و پرده از تلاش مستمرّ یهودیت برای توسعهطلبی به هر قیمت و انهدام و انعدام سرزمینهای اسلامی به کنار رفت.
بر اهل تحقیق پوشیده نیست که این طایفهٔ تمامیتخواه و سلطهطلب به هوای گسترده کردن دامنهٔ سرزمینی، خود را مهیّای آخرین و بزرگترین نبرد آخرالزّمانی و مواجههٔ تمامعیار با خطّ سبز بنیاسماعیلی کرده و بر آنست تا همهٔ مجال لازم برای سلطه در ابعاد جهانی را برای خود فراهم آورد.
«مؤسّسهٔ فرهنگی هنری موعود عصر؟عج؟» از ابتدای تأسیس، در عموم منشورات خود، با ارائهٔ مجموعه مستندات و شواهد، از همراهی دو جریان یهودیت صهیونیستی و مسیحیت صهیونیستی به بهانهٔ نبردهای آخرالزّمانی پرده برداشته و خطرات این همسویی شیطانی را متذکّر بوده است.
در غوغای جنگ دوازده روزه مجالی به وجود آمد تا از مسیر نشریات مؤسّسه خطّ سیر گذشته بر جریان قبیلهٔ لعنت ترسیم شود تا برای جوانان و عموم مردم ساکن شیعهخانهٔ امام زمان؟عج؟ نقطهعطفهای گذشته معلوم شود؛ همان مراتبی که عصیانگران علیه خداوند و انبیاء و رسولان الهی را تا به عصر طغیان صهیونیستی آخرالزّمانی کشیده است.
بی گمان میبایست مشروح این جریان استکباری و غیر الهی را از مسیر مطالعهٔ مجموعه کتب پژوهشی و علمی مؤسّسه دنبال کرد.
متذکّر این نکته میشویم که در ترسیم این خطّ سیر تحوّلات فرهنگی و سیاسی اجتماعی رفته، ارائهٔ آنچه که بنیاسرائیل و در پی آن یهودیت سپری کردهاند، مراد بوده و از نمایش خطّ سیر زمانی گذشته بر صالحان و میراثبران انبیاء و اوصیا الهی، خودداری شده است تا مجال تمرکز بر خطّ غیر رحمانی فراهم آید.
شایان ذکر است این مختصر برای مجلّهٔ موعود با مقتضیات و محدودیتهای یک نشریهٔ ماهانه تدارک دیده شده است. والسلام...
سردبیر
فاصلهٔ حضرت آدم(ع) تا حضرت نوح(ع) بیش از ۱۲۰۰ سال، فاصلهٔ حضرت نوح(ع) تا حضرت ابراهیم(ع) حدود 1080 سال، فاصلهٔ حضرت ابراهیم(ع) تا حضرت موسی(ع) حدود 575 سال، فاصلهٔ حضرت موسی(ع) تا حضرت عیسی(ع) حدود 1710 سال و فاصلهٔ حضرت عیسی(ع) تا حضرت محمّد(ص) حدود 570 سال بوده است.
در روایتی آمده است که امام صادق(ع) فرمودند:
«بین حضرت نوح(ع) و ابراهیم خلیل(ع) هزار سال فاصله بود.»1
پینوشت
پانویسهای این مقاله
- ۱
1. مجلسی محمّدباقر، «بحار الانوار»، ج ۷۶، ص ۹۱؛ مقدّسی، مطهّر بن طاهر، «البدء و التاریخ»، ترجمهٔ محمّدرضا شفیعی کدکنی، تهران، چاپ اوّل، ۱۳۷۴ه .ش.، ج ۱، ص ۲۳۸.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑