فرمان کوروش بزرگ هخامنشی؛ ۵۳۸ق.م.
کوروش پس از فتح «بابل»، به یهودیان اجازهٔ بازگشت را به «اورشلیم» داد.
آغاز دوران بازگشت نخست به ریاست زِرُبابل (نوادهٔ داوود) و یِشوعا کاهن بزرگ.
بازسازی معبد دوم؛ ۵۳۶-۵۱۶ق.م.
کار ساخت معبد دوم با حمایت کوروش آغاز شد.
پس از و‌قفه‌هایی، در زمان داریوش یکم هخامنشی تکمیل شد. (۵۱۶ق.م.)
این معبد محور زندگی مذهبی و سیاسی یهود شد.
اصلاحات عزرا و نحمیا؛ اواخر قرن ۵ق.م.
عزرا کاتب و نحمیا والی در بازگشت‌های بعدی از بابل، احکام «تورات» را بازخوانی و تثبیت کردند.
دیوارهای اورشلیم بازسازی شد.
تقویت یهودیت بر پایهٔ شریعت و جداسازی قومی - مذهبی.
فتح اسکندر مقدونی؛ ۳۳۲ق.م.
سرزمین یهود تحت سلطهٔ مقدونیان قرار گرفت.
آغاز نفوذ فرهنگ یونانی (هلنیسم) در یهودیه.
دوران سلوکیان؛ ۳۱۲-۱۴۳ق.م.
سلوکیان (جانشینان اسکندر) بر «یهودیه» حکومت کردند.
در زمان آنتیوخوس چهارم اپیفانوس، فشار مذهبی شدید علیه یهودیان آغاز شد.
قیام مکابیان (هاسمونیان)؛ ۱۶۷-۱۶۰ق.م.
قیام مسلّحانهٔ یهودیان به رهبری یهودای مکابی علیه سلوکیان.
پاکسازی معبد و بازگرداندن شعائر یهودی.
این رویداد مبنای جشن «حَنّوکاه» شد.
پادشاهی هاسْمونیان؛ ۱۴۰-۶۳ق.م.
استقلال نسبی یهودیه تحت خاندان هاسمونی برقرار شد.
گسترش قلمرو و تثبیت شریعت تورات.
ورود رومیان به اورشلیم وپایان استقلال؛ ۶۳ق.م.
پومپیوس سردار روم، یهودیه را تابع امپراتوری «روم» کرد.
پایان استقلال سیاسی کامل.
هرود بزرگ؛ ۳۷-۴ق.م.
پادشاه دست‌نشاندهٔ روم.
بازسازی عظیم و توسعهٔ معبد دوم (که به «معبد هرودی» مشهور شد).
دورهٔ فرمانداری پیلاطس و مصلوب شدن عیسی(ع)؛ ۲-۳۶م.
شورش‌های پراکنده علیه رومیان.
نفوذ فرقه‌های یهودی: فریسیان، صدوقیان، غیوران و اسنیان.
شورش بزرگ یهود علیه روم؛ ۶۶-۷۰م.
شورش علیه مالیات و سلطهٔ روم.
محاصرهٔ اورشلیم توسّط سپاه تیتوس.