بهار آمد و امّا نیامدی خورشید
برای خاطر فردا نیامدی خورشید
تمام زندگی ام بوی خستگی دارد
به شوق بردن دل‌ها نیامدی خورشید
حدیث روی تو گفتن فراتر از حرف است
تو ای تمامی دریا نیامدی خورشید
تمام کوچه و شهر و نگاه ها برراه
ولی تو از سر صحرا نیامدی خورشید
هنوز هم عطش دیدن تو در جان‌هاست
سفید و ساده و زیبا نیامدی خورشید
شکسته باده و پاشیده مجلس یاران
به نام حضرت مولا نیامدی خورشید
حضور داری و اما تو غایب از چشمی
برای دیده‌ی شیدا نیامدی خورشید
به روز وصل چه دارم مگر تمنایت
امید کشور دل‌ها نیامدی خورشید
غزل برای تو گویم همیشه تا هستم
بهار آمد و اما نیامدی خورشید
مهدی طهماسبی دزکی – بروجن
صفحهٔ ۱۴