سعيد مقدس
اشاره : سيماي درخشان ائمه هدي(ع) در قرآن كريم همواره روشنگر راه شيعيان و پيروان ايشان بوده و هست و در اين ميان آيات مربوط به موعود آخرالزمان(ع) درياي نوري است كه تلألؤ آن افقهاي آينده جامعه بشري را آشكار ميكند و به قلب مؤمنين اطمينان ميبخشد.
در اين رهآورد قطرهاي از اين دريا را هديه به پيشگاهش ميكنيم. از هرجزء قرآن كريم يك آيه كه براساس روايات درباره آن وجود مقدس است همراه با حديثي از امامان معصوم(ع) استخراج كردهايم.
(6)
يا أيها الذين آمنوا من يرتدّ منكم عن دينه فسوف يأتيالله بقوم يحبهم و يحبونه أذلة علي المؤمنين أعزة عليالكافرين.1
اي كساني كه ايمان آوردهايد هر كدام از شما از دين خود مرتد شود به زودي خداوند قومي را كه دوست ميدارد و آنها نيز او را دوست ميدارند و نسبت به مؤمنان فروتن و بر كافران مقتدرند براي ياري اسلام خواهد برانگيخت.
امام صادق(ع) فرمودند:
إنّ صاحب هذا الاًمر محفوظ له أصحابه ولو ذهبالناس جميعاً أتيالله بأصحابه و هم الذين قال اللّه عزّوجل: فإن يكفر بها هؤلاء فقد وكلّنا بها قوماً ليسوا بها كافرين و هم الذين قال اللّه عزّوجل فسوف يأتيالله... أعزة عليالكافرين.
همانا اصحاب و ياران اين امر برايش محفوظند و اگر همه مردم از بين بروند خداوند يارانش را خواهد آورد آنها همانانند كه خدا درباره آنها فرموده: پس اگر اين قوم به آن كفر ورزند همانا ما قومي را كه هرگز به آن كافر نشوند بر آن گماريم و ايشانند كه خدا درباره آنها فرموده: پس خداوند به زودي قومي را كه خداوند را دوست ميدارند و او نيز آنها را دوست ميدارد و بر كافران مقتدر و بر مؤمنان فروتن هستند برميانگيزد.
(7)
فلّمانسوا ما ذكّروا به فتحنا عليهم أبواب كل شييء حتي إذا فرحوا بما اوتوا أخذناهم بغتة فإذاهم مبلسون.2
پسچونآنچه[ازنعمتهايخدا]به ايشان تذكر دادهشدهبودهمهرا فراموش كردند: ابواب همه چيز رابرآنهاگشوديمتاآنگاهكهبه آنچه عطا شدند شادمان و مغرور گشتند به ناگاه آنها را به كيفر اعمالشان رسانديم و در آن هنگام خوار و نااميد شدند.
امام باقر(ع) در اين رابطه فرمودند:
فلما نسوا ما ذكّروا به يعني فلما تركوا ولاية أميرالمؤمنين عليهالسلام و قد أمروا بها فتحنا عليهم أبواب كل شيء يعني دولتهم فيالدنيا و ماسبط لهم فيها و أمّا قوله حتي إذا فرحوا بما أوتوا أخذناهم بغتة فإذا هم مبلسون يعني بذلك قيام القائم، حتي كانّهم لم يكن لهم سلطان قط فذلك قوله بغتة فنزل آخر هذه الاية علي محمد(ص): فقطع دابر القوم الذين ظلموا والحمدالله ربالعالمين.
اينكه آيه فرموده: پس چون آنچه [از نعمتهاي خدا] به ايشان تذكر داده شده بود همه را فراموش كردند؛ يعني وقتي ولايت اميرالمؤمنين(ع) را ترك گفتند و آن در صورتي بود كه به آن مأمور شده بودند. ابواب همه چيز را بر آنها گشوديم؛ يعني دولتشان در دنيا و آنچه در آن گسترده شده و اما اينكه فرموده: تا آنگاه كه به آنچه عطا شدند شادمان و مغرور گشتند به ناگاه آنها را به كيفر اعمالشان گرفتار كرديم و در آن هنگام خوار و نااميد شدند منظور از آن قيام قائم(ع) است به طوري كه گويي هيچگونه سلطه و حكومتي بر ايشان نبوده و اين است كه فرموده به ناگاه و آخر اين آيه بر پيامبر نازل گشت پس ريشه قومي كه ستمپيشه كردند كنده شده و ستايش براي خداي عالميان است.
(8)
هل ينظرون إلاّ تأويله يوم يأتي تأويله.3
كافران كه منكر آيات خدا و نتيجه اعمال خود هستند چه انتظار كشند، منتظر رسيدن تأويل آيات و تحقق يافتن روز موعودند؟ روزي كه تأويل آيات فرا رسد.
حضرت صادق(ع) فرمود:
ذلك فييوم القائم(ع)
اين در روز قيام قائم(ع) است.
(9)
و من قوم موسي أمة يهدون بالحقّ و به يعدلون4
و جماعتي از قوم موسي(ع) به دين حق هدايت كنند و به آن باز ميگردند.
امام صادق(ع) فرمودند:
اذا ظهر القائم(ع) من ظهر هذا البيت بعثالله معه سبعة و عشرين رجلاً من قوم موسي و همالذين قالالله تعالي: و من قوم موسي....
وقتي قائم(ع) از پشت اين خانه كعبه ظاهر شود خدا با او بيست و هفت مرد از قوم موسي(ع) را برميانگيزد و آنانند كه خدا درباره آنها اين آيه را فرموده است.
(10)
و قاتلوا المشركين كآفة كما يقاتلونكم كآفّة5
و بكشيد مشركان را همگي همانطور كه همگي آنها با شما جنگ كردند.
امام محمد باقر (ع) ميفرمايد:
لم يجيء تأويل هذه الآية ولو قد قام قائمنا بعد من يدركه مايكون من تأويل هذه الآية ليبلغن دين محمد مابلغ الليل حتي لايكون مشرك علي ظهرالاًرض كما قالالله.
هنوز تأويل اين آيه نرسيده است و هرگاه قائم(ع) ما به پاخيزد هر آنكه زمان او را دريابد آنچه از پي تأويل اين آيه خواهد بود را درك ميكند و دين محمد(ص) تا هر كجا كه شب سايه افكند خواهد رسيد تا جايي كه هيچگونه شركي بر زمين نخواهد ماند همچنان كه خداوند فرموده است.
پينوشتها :
پانویسهای این مقاله
- ۱
1- سوره مائده (5)؛ آيه 54.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2-سوره انعام (6): آيه 44.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3-سوره اعراف (7): آيه 53.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4- سوره اعراف (7): آيه 159.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5-سوره توبه (9): آيه 36.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑