اسماعیل شفیعی سروستانی
... تا همين چهار، پنج سال پيش علي‌رغم گذشت بيش از پانزده سال از عمر انقلاب اسلامي و حاكميت تام و تمام شيعيان بر سرزمين فراخ ايران كه به حقيقت شيعه خانه امام زمان(ع) است؛ به نحوي شايسته از آن عزيز و آخرين ذخيره الهي سخن به ميان نمي‌آمد و همه چيز منحصر به روز نيمه شعبان بود. اين وضع معلول عوامل گوناگوني از جمله وحشت متهم شدن به وابستگي به انجمن حجتيه بود تا جايي كه اين گمان بوجود آمده بود كه گفت‌وگو از حضرت صاحب‌الزمان(عج) در انحصار همين گروه است.
بي‌گمان انتشار مداوم مجلات موعود و موعودجوان (از سال 1375 تا به امروز) نقش موثري در شكسته شدن اين توهم داشت.
امروزه به تبع شرايط تاريخي جديدي كه بر جهان سايه افكنده و بسياري از عوامل مؤثر در صحنه حيات اجتماعي و فرهنگي ايران باب اين گفتگوي مقدس گسترده‌تر شده چنان كه در حال حاضر چندين برنامه راديويي و تلويزيوني در كنار چند موسسه فرهنگي و انتشاراتي عهده‌دار طرح مباحث مهدوي و بسط بيش از پيش فرهنگ انتظار در ميان مردمند.
اگر چه وجه غالب اين برنامه‌ها در گستره نشر شاعرانه‌ها و مباحث كلامي‌اند اما در مقايسه با سال‌هاي قبل قابل تأمل و تمجيدند. اَللّهم تَقَّبل مفنّا.
چنان كه ذكر شد عوامل مختلفي در رواج رو به تزايد اين گفت‌وگو در جهان و از جمله ايران مؤثر بوده است. كه از آن جمله موارد زير قابل ذكرند:
1 - شرايط تاريخي جديدي كه طي دو دهه اخير بر حيات مردم جهان مستولي شده. (به صدا درآمدن زنگ تاريخي جديد به نام خدا و دين).
2 - بروز نوعي دل‌زدگي و يأس در ميان همه اقوام و ملل از انواع مسلك‌هاي سياسي و حكومت‌ها كه عموماً ناتواني خود را در محقق ساختن عدالت اجتماعي و حفظ حريم اخلاقي مردم بارز ساخته‌اند.
3 - فراهم شدن زمينه‌هاي بروز رويكرد ديني و
بازگشت به فطرة در ميان همه اقوام.
4 - پايان يافتن قرن بيستم و ورود به هزاره جديد.
در ايران نيز عوامل مختلفي موجب رشد و به تزايد اين رويكرد شده كه عنايت ويژه حضرت صاحب‌الزمان(ع) مهمترين آنهاست.
بررسي ساده فعاليت‌هاي گوناگوني كه اشخاص حقيقي و حقوقي در حوزه فرهنگ مهدوي دارند نشان مي‌دهد كه برخي از آنها در حاشيه اين فعاليت‌ها اهداف ديگري را نيز دنبال مي‌كنند كه دانسته يا ندانسته موجد جريان‌هايي مي‌شوند كه در نهايت موضوع نشر فرهنگ مهدوي را مخدوش مي‌سازد.
1 - جماعتي خام به مصداق‌شناسي اشكار و تعيين وقتي معين براي حادثه شريف ظهور پرداخته‌اند. اين حركت در سير تطور خود بروز نوعي سرخوردگي و انفعال در ميان مردم و رويگرداني آنها از فعاليت‌هاي جدي اجتماعي، انجام وظيفه امر به معروف و نهي از منكر و بالاخره انتظار منفعل را سبب مي‌شود.
2 - عده‌اي در مجامع عمومي با هتك حرمت مراجع و فقها (به نام تبليغ نام امام عصر(ع) و فرهنگ مهدوي) زمينه رويگرداني مردم از نواب عام در عصر غيبت و پيشه ساختن انتظاري بي‌محمل و بي‌مرجع را فراهم مي‌كنند و بستر رشد آفت‌هاي اجتماعي، سياسي و فرهنگي فراواني را مهيا مي‌سازند.
3 - جماعتي با منحصر ساختن مباحث مهدوي در گستره اخلاق فردي و اعتقاد شخصي، مملو از تمناي خواب و ديدار و مكاشفه به بروز نوعي فرهنگ جدايي دين از سياست كه عموماً ساخته و پرداخته روشنفكران سكولار و نمايندگان دست دوم سياست انگليسي و امريكايي است دامن مي‌زنند.
4 - عوامل اشكار و نهان بيگانه نيز از طريق پايگاه‌هاي اطلاع‌رساني اينترنتي طرح مباحث مهدوي را آنتي‌تز انقلاب اسلامي فرض كرده و از آن محملي براي زمينه‌سازي براندازي ساخته‌اند.
حال اگر حساب كساني را كه با مسكوت نگه‌داشتن اين موضوع دل به تئوري‌هاي سياسي، اجتماعي و اقتصادي دوران معاصر خوش ساخته و دانسته و نادانسته ره به سرزمين غربي مي‌پويند و گفت‌وگو از امام عصر(ع) را مانع بسط اغراض خود مي‌شناسند از نظر دور نداريم درمي‌يابيم كه اين گفت‌وگو در زمره يكي از مهمترين مباحث فرهنگي و اعتقادي عصر ماست كه مي‌تواند منشأ تحولات و حوادث بسياري باشد.
گاه مشاهده مي‌شود كه در ميان تب تند هواداري از حقوق بشر، دمكراسي، گفت‌وگوي تمدن‌ها و... برخي نادانسته بر طبل تأييد و تكريم بي‌جا از اربابان فرقه‌ها و مسلك‌هاي غير اسلامي و غير شيعي مي‌كوبند و حتي از فعاليت‌هاي آشكار و رسمي بسياري از اين دست مسلك‌هاي منحرف حمايت مي‌كنند چنان كه رگه‌هاي وهابيگري و بهايي‌گري را در گوشه‌هاي مختلف كشور مي‌توان مشاهده كرد. واقعه‌اي كه كيان فرهنگي و جغرافياي خاكي اين سرزمين را به مخاطره مي‌اندازد و اين در حالي است كه شيعيان اهل بيت(ع) در هيچ يك از نقاط عالم و حتي كشورهاي به ظاهر اسلامي از مصونيت برخوردار نيستند.
هيچ انسان منصفي نمي‌تواند بپذيرد كه در سرزمين ايران و در وقت حاكميت علماء شيعه تا اين حد فرهنگ و تفكر ولايي و امام زماني زير تازيانه‌هاي: سكولاريزم، ليبراليسم، صوفي‌گري، وهابيگري، بهايي‌گري و... مظلوم واقع شود.
از همين روست كه لازم است همه مردم و به ويژه جوانان علاقه‌مند به معارف مهدوي به دور از هرگونه هواداري بي‌تأمل، با هوشياري به اين مباحث بنگرند و با اتكاء تام به كلام ائمه دين(ع)، بزرگان از علماء سلف و همچنين فرزانگان امروزي كه آشنا با جريان‌هاي فكري و سياسي عصر حاضرند خود را از حيث اعتقادي، اخلاقي و عملي مجهز و با هوشياري و حضور فعال منتظر فرا رسيدن پيك پي‌خجسته ايمان و رستگاري بمانند. و خود را از جماعات و جريانات مدعي ملاقات و نيابت (و خاموش در برابر ظلم و ستمي كه بر مسلمين و شيعيان در عالم مي‌رود) دور نگه دارند تا ناخواسته خود را در مغاك تيره‌بختي گرفتار نبينند.
بي‌گمان حادثه شريف ظهور ناگهاني چون شهاب ثاقب رخ مي‌نمايد چنان كه بسياري از دوستان نيز آن را باور نمي‌آورند. و اين همه ما را متذكر آمادگي جسمي، اخلاقي، علمي، اعتقادي فردي و جمعي مي‌سازد. نمي‌بايست فراموش كرد كه همه عزت، شرف و دارائي آشكار و نهان ما از حجت حي خداوند است و وظيفه جدي و مؤكد ما دعا به درگاه آن بي‌نياز تا شايد از روي لطف و كرم اذن ظهور دهد و جمله مسكينان و مستضعفان را از رنج دوري و غيبت برهاند. ان‌شاءاللَّه
قربان شما. سردبیر