آسيب‌شناسي آخرالزّمان

صفحات چاپی ۱۲ تا ۲۰

مطالعه در کتاب‌خوان

قسمت دوم

مهدی نیلی پور

صفحهٔ ۱۳

اشاره: در قسمت اول گفتيم كه معصومين(ع) پيشگويي‏هايي درباره آخرالزمان داشتند و به اين وسيله به بيان حوادث و ويژگي‏هاي مردم در آن دوران مي‏پرداختند كه مي‏توان از آنها براي شناخت آسيب‏هاي اجتماعي ياري جست. پس از تبيين ضرورت و ابعاد موضوع در بخش پيشين در اين شماره نويسنده جزيي‏تر و دقيق‏تر به اين مطلب مي‏پردازد.

الف - مردان آسيب ديده در آخر الزمان:

جامعه اسلامي تركيبي است از انسان‏هايي كه در آن زندگي مي‏كنند، اعم از مردان و زنان. پس مسلماً آسيبي كه در آخرالزمان اتفاق مي‏افتد هم در مورد مردان صادق است و هم زنان.

در اين جا مي‏خواهيم ببينيم در روايات ما براي مرداني كه در آخر الزمان دچار آسيب شده‏اند چه نشانه‏هايي ذكر شده‏است. روايت اول كه بسيار تكان دهنده است، از پيامبر بزرگوار اسلام(ص) نقل شده است. به عنوان مقدمه بگوييم كه معمولاً اسلام توقعش از مرد اين است كه حس غيرت ديني و مهابت الهي داشته باشد. اطلاعات رسيده حاكي است كه در سيماي مبارك خود امام زمان(ع) هم مهابت الهي وجود دارد. يعني در چهره مبارك امام زمان (ع) در عين ملاحت و شيريني، نوعي مهابت و ترس الهي هم وجود دارد. و تركيبي از ملاحت و مهابت در آن ديده مي‏شود. امّا در آخرالزمان بنابر آنچه از روايات به دست مي‏آيد اگر شما در بين 20 مرد كمتر يا بيشتر، چهره‏هايي را مورد ارزيابي و شناسايي قراردهيد نمي‏توانيد كسي را پيدا كنيد كه در چهره‏اش هيبت و مهابت الهي و آثار ترس از خداوند وجود داشته باشد.

آنچه كه در سيماي اولياي الهي مشهود است. امّا در چهره مردان آسيب ديده آخرالزمان، هيچ ترسي از خدا وجود ندارد، اهل معصيت خيلي راحت در برابرشان مرتكب معصيت مي‏شوند و آن‏ها هم هيچ عكس‏العملي از خود نشان نمي‏دهند روايت دوم درباره نشانه‏ها و خصلت‏هاي منفي مردان آخرالزمان مي‏فرمايد يطيع الرجل زوجته و يعصي والديه مردان آسيب ديده دوره آخرالزمان از اطاعت و احترام والدين دوري مي‏كنند. در عين حال يك گرايش و اطاعت و پيروي صد در صد از همسران خود در رفتارشان ديده مي‏شود. البته منظور اين نيست كه انسان بايد در مسايل خانوادگي تفاهم نداشته باشد، بلكه اشاره به اين مطلب است كه در آخر الزمان مرداني وجود دارند كه صد در صد مطيع زنان خود هستند و در برابر پدر و مادرشان هيچ تواضع و فروتني ندارند و احترامي براي آنها قايل نيستند.

باز روايت ديگر - كه برخي آفت‏هاي اعتقادي و اخلاقي مردان آسيب ديده اين دوره را نشان مي‏دهد - مي‏فرمايد: يكون الرّجل همّه بطنه و قبلته زوجه و دينه دراهمه: مردان آسيب ديده‏اي وجود دارند كه تمام همت و عزمشان براي پر كردن شكم‏هايشان است و اصلاً به فكر معيشت ديگران نيستند. هممسرانشان قبله آنها مي‏باشند. قبلته زوجته شايد به اين معنا باشد كه آنها اگر هم اهل نماز هستند آن قدر براي آنها اطاعت از همسر در هر بعدي از ابعاد مهم مي‏شود كه گويا اين زن‏ها، خداي مردان خود شده‏اند و براي آنها اطاعت از همسر اطاعت از خدا به حساب مي‏آيد؛ و دين آنها هم پول‏شان مي‏گردد. يعني براي آنها مقدس‏ترين و مهم‏ترين مسئله پول و ثروت است.

روايت چهارم هم از اين حكايت مي‏كند كه مردان از مرد بودن خودشان خسته مي‏شوند: لعن‏اللَّه المخنّثين من الرجال. تعبير روايت اين است كه اينها از صفات مردانه خود خسته شده و سعي مي‏كنند كه گرايش‏ها، تمايلات و حالت‏هاي زنانه را در خودشان نمايان بكنند. اين گرايش‏ها ممكن است در حرف زدن، آرايش و آراستگي، طرز پوشش باشد، و يا تفكر باشد. خلقت زن و مرد اقتضا مي‏كند كه هركدام از آن‏ها مشخصات روحي و رواني خاص خودشان را داشته باشند، امّا در آخر الزمان يكي از اتفاقات شومي كه مي‏افتد اين است كه بعضي از مردان مي‏خواهند از نظر صفات مثل زنان

صفحهٔ ۱۴

باشند و به قول يكي از علما، مرداني هستند كه از مرد بودن پشيمان و از مردانگي خسته مي‏شوند. تمايل به صفات زنانگي و نمايش‏هاي زنانگي در آنها ايجاد مي‏شود و در نقطه مقابل هم حتي روايتي داريم كه والمترجَّلات من النّساء زناني هم پيدا مي‏شوند كه اين‏ها مي‏خواهند خصوصيات مردان را در خودشان ايجاد كنند و مثل مردان بشوند. به هر صورت اين مردان مخنث هستند و زن‏نما كه نمايش زنانه در زندگي شان ايجاد مي‏شود مورد لعن خداوند و رسول مكرم اسلام (ع) قرار گرفته‏اند.

روايت آخري كه در اين بخش برايتان عرض مي‏كنم يك هشدار جدّي است براي ما كه مي‏فرمايد: يتسمن الرجال للرجال و النساء للنساء و ايتمشط الرجل كما يتمشط المرأة لزوجها. يكي از آدابي كه در دين از نظر اخلاقي به زن و مرد ابلاغ شده آراستگي ظاهر است. حتي در امور عبادي آراستگي موجب فزوني ثواب آن است. مثلاً در روايت آمده است هنگامي كه مي‏خواهيد قرآن تلاوت كنيد، مسواك بزنيد؛ چرا كه دهان شما طريق و سبيل قرائت قرآن است. در روايات داريم اگر كسي مسواك بزند و يا خودش را معطر بكند، هر كدام از اينها ثواب نمازش را هفتاد برابر مي‏كند. پس مسلم است كه آراستگي از اصول اخلاقي و ديني است. امّا يكي از آفت‏هايي كه در دوره آخر الزمان براي مردها به‏وجود مي‏آيد اين است كه به جاي آراستگي دست به آرايش مي‏زنند آراستگي با آرايش امر بسيار متفاوتي است و يا در روايت ديگر مي‏فرمايد كه بعضي از مردها در دوره آخرالزمان خود را براي ديگران آرايش مي‏كنند، همانند نو عروسي كه براي داماد خودش را آرايش مي‏كند. اين مسئله يكي از آسيب‏هاي جدي است كه ممكن است در آخر الزمان گريبانگير مردها و جوان‏ها بشود. از اين جهت آسيب به شمار مي‏رود كه اسلام از مرد روحيات مردانه مي‏طلبد و آرايش كردن و آن‏هم به شكل افراطي‏اش مسلماً يكي از حالت‏هايي است كه مي‏تواند انسان را از جديت و مردانگي ساقط بكند.

اگر شما تاريخ اندلس را مطالعه كرده باشيد مي‏بينيد كه براي فتح اندلس از طرف غرب، يكي از شيوه‏هايي كه غربيان اعمال كردند و توانستند به كمك آن سرنوشت مسلمان‏هاي آنجا را عوض كنند اين بود كه آمدند به جاي آراستگي، آرايش را در بين مردان عمومي كردند و ترويج دادند و نهايتاً وقتي مردان را به آرايش تشويق كرده و عادت دادند و ديگر كسي نبود كه در برابر آنها مقاومت كند و بعد به راحتي آنها توانستند بر سرنوشت آندلس حاكم شوند. اين روايت يك هشدار است كه نبايد به سادگي از آن گذشت.

آفت خطرناك‏تر، اين كه در آخر الزمان يتنافس في الرّجفل يغارّ عليه من الرّجال يعني در آخرالزمان باندهايي به وجود مي‏آيند كه طرفدار همجنس بازي هستند و در اين راستا مردان، هوسراني‏هاي خودشان را به يكديگر اختصاص مي‏دهند. روايت مي‏فرمايد كه يتنافس في الرجل؛ يعني ممكن است با هم رقابت داشته باشند و بعد مي‏فرمايد: يغّار عليه من الرّجال؛ يعني ممكن است دو مرد بر سر مرد ديگري يا فرد ديگري با هم غيرت و حسادت داشته باشند و هر يك رقيب ديگري براي رسيدن آن فرد باشد.

گاهي شده است كه ما در بين جوامع اسلامي اين مطلب را ديده‏ايم كه از طرف غرب با تشكيل باندهايي مشخص و با نام و نشان، گروه‏هايي تشكيل مي‏شود و بر اين اساس هدف‏هايي را دنبال مي‏كنند. در هر صورت اين هم يكي از مسايلي است كه در روايات به عنوان آسيب و آفت مردها در آخر الزمان وارد شده كه ممكن است مرداني بالاتر از آرايش به مسايل ديگري مانند قوم لوط روي بياورند. البته نبايد نسبت به همه آنها كه در آخرالزمان زندگي مي‏كنند بدبين باشيم؛ چرا كه در آخرالزمان دو حركت متضاد از دو گونه مردم در دفاع يا دوري از دين اتفاق خواهد افتاد در واقع همه جا تاريك نيست در كنار ارتدادها و اين چهره‏هاي آسيب ديده، مردان و زناني وجود دارند كه مي‏توانند با تحمل شرايط موجود در آن زمان راه حق و دفاع از حق را بپيمايند.

ب - زنان آسيب ديده در آخرالزمان:

در روايات از آمدن زنان آسيب ديده و آسيب ديده‏اي هم دراين عصر خبر مي‏دهد: تلبس لبسة الرجل زناني هستند كه در نوع پوشش گرايش به

صفحهٔ ۱۵

پوشش‏هاي مردانه پيدا مي‏كنند كه اين مسلماً ناشي از يك حالت رواني است كه اگر زني بخواهد اطوار و حالت‏هاي مردانه داشته باشد، يكي از تجلياتش در نوع پوشش و لباسي است كه استفاده مي‏كند. به عبارت بهتر در آخر الزمان مرزهايي كه جدا كننده زن و مرد است‏عمدتاًبرداشته‏شده‏و نوعي اختلاط فرهنگي و ديگر ابعادازجمله‏در پوشش بين زن و مرد مشاهده مي‏گردد.

خصوصيت دومي كه براي اين زنان ترسيم شده اين است كه اينها علاوه بر اين پوشش ظاهري در همه مسايل و در همه حالت‏ها زناني هستند كه مي‏خواهند ژست مردانه بگيرند؛ لذا در روايت داريم كه پيامبر اكرم (ص) فرمودند: لعن‏الله المترجّلات من النّساء؛ خدا لعنت كند آن گروه زناني را كه در سعي مي‏كنند حالت‏هاي مردانه به خود بگيرند.

در بحث راجع به مردان آسيب ديده گفته شد كه مرد و زن از لحاظ جسمي و روحي يكسان نيستند. يكي از مشكلاتي كه مي‏تواند آسيب اجتماعي كلي ايجاد كند اين است كه زن و مرد از مدار شخصيتي خودشان خارج بشوند. در آخر الزمان زناني وجود دارند كه از مدار زنانگي خودشان مي‏خواهند خارج شوند، لذا اين افراد مورد لعن پيامبر اكرم(ص) و خداوند متعال قرار گرفته‏اند. مشخصه‏اي ديگري كه براي زنان آخرالزمان ذكر شده اين است كه همانند مرد آسيب ديده در بين آن‏ها نوعي خود مشغولي پيش مي‏آيد و عمدتاً يكي از آسيب‏هاي جدّي زنان آخرالزمان اين است كه تلاش مي‏كنند كه نظر زنان ديگر را به خودشان جلب بكنند. در روايات داريم كه يتسمن النساء للنساء؛ يعني زنان به جاي اينكه براي شوهر مشروع خود آرايش بكند و آراستگي خاص براي او داشته باشد. همت‏شان اين است كه هم جنسان خود را به سمت خويش جذب و جلب كنند.

مطلب بعدي كه در مورد خصوصيات زنان آخرالزمان در اختيار داريم اين است كه نوع، فريبايي خاصي در اين طايفه و حالت‏هاي آن‏ها ديده خواهد شد به قدري كه قبله مردان مي‏شوند كه البته اين يك حالت تعامل و يك نيروي دو طرفه در مردان و زنان است يعني از طرفي مرداني شيفته مي‏شوند و خريدار دلربايي زنان به آن شكل افراطي كه در روايات آمده شده زنان قبله مي‏شوند و زنان در آن سو قبول مي‏كنند كه قبله‏گاه مردان قرار بگيرند؛ و اين يكي از خطرناك‏ترين تعبيراتي است كه در روايات ديني ما وجود دارد؛ اينكه قبله شدن زنان به چه معنا است شايد معاني گوناگوني داشته باشد. يكي از احتمالات اين است كه قبله شدن زن براي مرد به اين معنا است كه مرد در برابر زن كرنش و محل فروتني و تواضع و خاكسپاري مرد قرار گيرد. يا اينكه شايد به اين معنا باشد كه تمام همت مردان، زنان مي‏شود. به عبارت ديگر در اسلام داريم كه سعي كنيد اعمالتان را رو به قبله انجام دهيد، ممكن است در آخر الزمان براي مردان چنين اتفاق افتاده و تمام همتشان، زنان و رسيدن به تمنيات و خواسته هاي زنانشان باشد.

ممكن است مرد در حد يك عبد در برابر زنش در اين دوره خضوع داشته باشد البته دقت بكنيد وجود تفاهم براي زن و مرد مخصوصاً براي زن و شوهر مسئله به جايي است، وجود محبت و وجود تعاون خانوادگي معقول و مشروعند و پايه‏هاي خانوادگي را استحكام مي‏بخشند. امّا بحث از قبله شدن زنان طوري كه زنان و مردان آخرالزمان آن تعادل خاص خودشان را از دست مي‏دهند و به شكل افراطي دچار هوي و هوس و يك سري تمنيات كاذب مي‏شوند.

در روايت ديگري آمده است كه گاهي زنان به مسايل سوء گرفتار مي‏شوند و شرايط طوري مي‏شود

صفحهٔ ۱۶

كه اگر مردي بخواهد حفاظت و غيرتمندي براي حفظ ناموس خودش بروز بدهد، مورد سرزنش قرار مي‏گيرد. معمولاً مردها دعوت به گسيختگي بي‏غيرتي و بي‏حفاظتي در مورد ناموس خودشان مي‏شوند و از آنها مي‏خواهند در اين جهت حساسيت‏هاي خودشان را تماماً از دست بدهند.

ج - مردم آسيب ديده:

بحث مهمتري كه وضعيت عمومي مردان و زنان و عموم طبقات مردم را مي‏تواند مشخص كرده و متمم دو بحث گذشته باشد اين است كه براي عموم زنان و مرداني كه در آخر الزمان وجود دارند اگر مواظب نباشند و دچار آفت بشوند سلسله صفاتي شمرده شده است. به عنوان مثال از پيامبر اكرم (ص) نقل شده كه فرمودند: اوّل ما يرفع من هذة الامة الحياء و الامانة اولين خصلت اخلاقي كه از بين امت من رخت بر مي‏بندد و دچار مشكل مي‏شود حيا و حس امانت داري است. مسئله از بين رفتن حيا يكي از جدّي‏ترين مسايلي است كه در فرهنگ ديني ما و روايات ما به آن تأكيد شده است و در مقابل داشتن حيا يكي از ارزشمندترين ارزش‏ها برشمرده شده است.

همين‏طور مسئله امانت‏داري يكي از جدّي‏ترين ارزش‏ها و فضايل اخلاقي است كه در فرهنگ ديني و در قرآن و در روايات بسيار روي آن تأكيد شده است و آنچه كه از روايت فوق برداشت مي‏شود اين است كه در دوره آخرالزمان در فرهنگ عمومي مردم خيانت به يكديگر، خيانت‏هاي مالي و يا ديگر خيانت‏ها يك حالت عمومي پيدا مي‏كند و امت اسلامي دچار عمومي‏شدن خيانت و غش در معامله و يا غش در رفاقت‏ها و ارتباطات است. ممكن است فردي خيانت مالي به شما نكند امّا در ارتباط و رفاقت و در آن وظايفي كه نسبت به شما دارد، داشته باشد خيانت كند. در هر صورت پيامبر اكرم (ص) فرمودند: اول ما يرفع من هذة الامة: الحياء و الامانةصفت ديگري كه براي زنان و مردان در آخر الزمان ذكر شده اين است كه مي‏فرمايد: استخفوا بالقرآن يعني قرآن از فرهنگ خاص مردم هر چه در مقام تلاوت و چه در مقام عمل بيرون مي‏رود و يك مقدار كمرنگ مي‏شود. از طرفي كانت مساجدهم معمورة بالاذان مساجد اينها به اذان آباد است يعني وقت نماز، اذان از آنها پخش مي‏شود امّا قلوبهم خالية من الايمان امّا دل آنها نشانه‏اي از آثار و علايم ايمان ندارد، نسبت به حق قرآن به حق تلاوت قرآن، به حق عمل به قرآن كوتاهي مي‏شود و از طرفي مساجد عمدتاً آباديشان در حد گفتن اذان و دلها خالي از آثار ايمان است.

مطلب بعدي كه باز در روايات روي آن تكيه شده اين است كه وقتي شما با افراد برخورد مي‏كنيد كلمات زيبا و حكمت‏آميزي بر زبان مي‏رانند و در مقام گفتار خيلي شيرين و پر معنا صحبت مي‏كنند امّا وقتي كه به رفتار آنها مراجعه مي‏كنيد رفتارشان بسيار زشت و غير مشروع و غير معقول است. يعني هماهنگي بين گفتار و رفتار در اين دوره نيست. حرف‏ها، حرف‏هاي معقول و زيبا امّا اعمال، اعمال نا زيبا و مشكل آفرين است. باز از مسايل ديگري كه ما در اين دوره شاهد آن خواهيم بود و در روايات پيش بيني شده است اين است كه معمولاً مردم مباهات به معصيت مي‏كنند. افراد آسيب ديده‏اي پيدا مي‏شوند كه نه تنها از انجام معصيت خودداري نمي‏كنند و ترس از معصيت ندارند بلكه مباهات به عصيان و حكم شكني خدا دارند. كساني به وجود مي‏آيند و در بين جوامع اسلامي حركت مي‏كنند كه با ارتكاب معصيت خود را بزرگ مي‏بينند و احساس بزرگي مي‏كنند. مباهات و افتخار آنها به معصيت است.

باز از نشانه‏هاي عمومي اين دوره اين است كه مفرطون بالغدوات؛ اينها در روز انسان‏هاي سست عنصر و كم كاري هستند.

يكي از آسيب‏هاي عمومي در آخرالزمان اين است كه شب‏ها ترك شب زنده داري مي‏كنند.عموم مردم يا برخي از مردم و در روز هم كار جدّي ندارند مفرطون بالغدوات يعني هنگام روز و در صبح كارهاي جدّي دنبال نخواهند كرد. به عبارتي نه در شب عبادت جدّي دارند و نه در روز كار جدّي. دقيقاً نقطه مقابل صفات اصحاب امام زمان (ع) كه مي‏فرمايد امام زمان (ع) رهبان باللّيل و افسد بالنّهار؛ كساني هستند كه در شب‏ها اهل عبادت و مناجات با خدا هستند و در روز هم

صفحهٔ ۱۷

مانند شيري وارد معركه و ميدان كار و جديت و خدمت به مردم مي‏شوند. در نقطه مقابل افرادي آسيب ديده به وجود مي‏آيند كه اينها نه در شب عبادتي دارند و نه در روز كار جدّي و مفيد. پس اين نشانه‏ها مي‏تواند سيماي عمومي مردان و زنان را در آخرالزمان مشخص و معلوم بكند.

به اين صفات عمومي روايتي را كه حضرت علامه طباطبايي (رض) در جلد پنجم الميزان نقل مي‏كند بايد اضافه كرد. همان گفت‏وگويي كه در بين پيامبر اكرم (ص) و حضرت سلمان بوده و در روايت ديگري هم به شكل مفصل نشانه‏هاي آخر الزمان يا اشراط الساعة يعني نشانه‏هاي ظهور و وقوع قيامت را برشمرده‏اند در قسمت‏هاي گوناگوني از اين روايت مفصلي كه حضرت علامه طباطبايي (رض) نقل مي‏كنند ما به جمع‏بندي در مورد صفات عمومي مردم آسيب ديده برخورد مي‏كنيم. از جمله آن روايات اين است كه مي‏فرمايد: سيأتي علي امتي زمان تخنث فيه سرائرهم؛ زماني بر امت من فرا مي‏رسد كه مردم از نظر نهان دچار مشكلات و خباثت‏هاي وجودي مي‏شوند. امّا تحسن علانيتهم طمعاً في الدنيا؛ امّا ظاهر خودشان را بسيار زيبنده و آراسته نشان مي‏دهند.به خاطر اينكه طمع به دنيا دارند؛ يعني به خاطر جلب منافع و جلب نظر مردم ظاهري زيبا و زيبنده و آراسته دارند امّا در درون آنها و باطن آنها خباثت و آلودگي‏هاي معنوي جايگير شده است. و هم ايشان مي‏فرمايند: همهم بطونهم و شرفهم مطاعهم؛ اينها كساني هستند كه تمام همتشان شكم آنها و خوراك آنها است. يعني در يك بيست و چهار ساعت وقتي به زندگي آنها مراجعه بكنيد عمدتاً فكر آنها در اطراف مطالبي است كه براي ارتزاق و پر كردن شكم هايشان مي‏گذرد و از طرفي شرفهم متاعهم و آنچه كه به آن افتخار مي‏كنند و موجب شرافت خودشان مي‏دانند كالا و ابزار زندگي، خانه‏ها و ماشين و لوازمي است كه در اطراف آنها است. و باز مي‏فرمايند يأكلون طيب الطعام و الوانهم؛ چنين افرادي به غذاهاي رنگارنگ و متنوع و بهترين غذاها روي مي‏آورند. آن مقدار وقتي كه اينها به انواع غذاها و تنوع آن و به رنگارنگي غذاها و شيريني و طعم آنها معطوف مي‏كنند هرگز اين دقت را در مسير ديني و مسايل معنوي نخواهند داشت يركبون الدواب و يتزينون بزينة المرأة لزوجها؛ افرادي وجود دارند كه اينها بر ماشين‏ها و مركب‏هاي گوناگون سوار مي‏شوند و در حد بسيار زياد آرايش مي‏كنند. شارب القهوات لاعبون بالكعبات؛ از نشانه‏هاي آنها اين است كه شرابخواري يكي از مسايل رايج در زندگي آنها مي‏شود و قمار و مشغول بودن به قمار بازي هم از لهويات در زندگي آنها است و تاركون الجماعات اينها كساني مي‏شوند كه به نماز جماعت ديگر اهميتي نمي‏دهند. به جمع مؤمنان و شركت در اجتماع ديني و معنوي و ارزشي، دقت و اعتنايي ندارند و اساساً يك نوع بي‏حرمتي و بي‏احترامي نسبت به جماعات مومنين چه نماز جماعت، چه نماز جمعه و چه اجتماعات ديگر در چنين افرادي وجود خواهد داشت. از نشانه‏هاي ديگري كه براي اين گروه شمرده شده اين است كه فلا يبالون بما احكموا و لا بما نكحوا؛ براي آنها مهم نيست كه درآمدشان از چه راهي به دست مي‏آيد و در چه مسيري صرف مي‏شود. براي آنها مهم نيست كه با چه كسي شهوت خود را اطفاء مي‏كنند. يعني در مسير شهوتراني در خوردن و در آشاميدن كنترل را از دست داده‏اند و به قواعد غير شرعي و غير معقول براي ارتزاق خود و دفع شهوت خود روي مي‏آورند.

از مسايل ديگري كه باز بسيار مهم است اين است كه مي‏فرمايند: اذا قطعوا الأرحام؛ گسستگي‏هاي خانوادگي در بين چنين افراد آسيب ديده‏اي بسيار زياد

صفحهٔ ۱۸

و شايع مي‏شود. اسلام دعوت بر اصرار و پيوستگي و وابستگي به يكديگر دارد و در نقطه مقابل يكي از صفات و خصوصيات افراد آسيب ديده اين است كه قطعوا الأرحامحتي با نزديكان خود قطع ارتباط مي‏كنند و به يك گسستگي فاميلي و خانوادگي دچار مي‏شوند منوا بالطعام اگر اينها كسي را ميهماني مي‏كنند منت بر او مي‏گذارند. يكي از اخلاقياتي كه اسلام روي آن اصرار دارد مي‏تواند از نظر اخلاق اجتماعي به ما كمك بدهد و ابعاد گوناگون و منافع مختلفي دارد اين است كه انسان اطعام همراه با اكرام براي مردم داشته باشد. در آخرالزمان افرادي پديد مي‏آيند كه اينها اطعامشان همراه با اكرام نيست. بلكه اطعام آنها همراه با منت‏گذاري بر ديگران است. ممكن است ميهماني بدهند؛ ممكن است افرادي را اطعام كنند امّا اطعامشان همراه با منت گذاردن و پايمال كردن شخصيت افراد است.

از نشانه‏هاي ديگر اين است كه مي‏فرمايد: ذهبت رحمة الأكبار و قلّ حياء الأصاغر وقتي كه به بزرگترها مراجعه مي‏كنيم مي‏بينيم رحمت و عطوفت و صفايي كه لازمه وجودي انسان است از آنها گرفته شده و در وجود آنها، نگاه آنها و در كلام آنها شفقت نيست و در نقطه مقابل قل حياء الاصاغر وقتي كه به آسيب ديده‏هاي نوجوان نگاه مي‏كنيم آنها را افرادي بي‏حيا و كساني مي‏بينيم كه چارچوب‏هاي شرع و عقل را به راحتي زير پا قرار مي‏دهند و بر اساس حالات و هواهاي نفساني خودشان عمل مي‏كنند.

از مسايل ديگري كه باز در اين دوره در روايات ما وارد شده اين است كه استعملت المودة باللسان عموماً يكي از حالت‏هايي كه براي افراد آسيب ديده در دوره آخرالزمان اتفاق مي‏افتد اين است كه اينها عمدتاً محبت‏ها و مودت‏هايشان در قالب گفتگوها و محدود به آن ابراز علاقه‏هاي لساني است. وقتي كه به قلب انسان‏ها مراجعه بكنيم محبت‏ها عميق نيست. در دل انسان‏ها، محبت‏ها جاي ندارد. امّا در زبان آنها و گوش آنها شيرين‏ترين كلمات است. استعملت المودة باللسان به اين معنا است كه در دوره آخر الزمان افراد آسيب ديده عمدتاً افرادي زبان باز و متملق هستند و نسبت به افراد ابراز محبت دارند. امّا ابراز محبت آنها عمدتاً محدود به ابراز محبت و مودت لساني است؛ و تشاجر الناس بالقلوبولي وقتي به دل آنها رجوع مي‏كني عمدتاً در دل آنها جنگ و گريز و مشاجره و كينه است. يعني در برابر همان كسي كه ابراز عواطف لساني داشتند اينها ابراز انزجار قلبي و دروني دارند.

در ادامه همين روايت باز در مورد آن حالات و صفاتي كه براي افراد در روايات ثبت شده است مي‏فرمايد كه وصار الفسوق نصباً و العف عجباً يكي از حالت‌هاي منفي كه براي افراد اين‌چنيني شما مي‌توانيد مشاهده كنيد اين است كه فسق و گناه و مرز و حدشكني خدا براي افراد، نوعي تشخص و جايگاه اجتماعي پيدا مي‌كند. آنچه از اين روايت فهميده مي‌شود اين است كه در زماني گناه كردن براي افراد يك نوع تشخص محسوب خواهد شد و با گناه احساس شخصيت خواهند كرد. لذا مي‌فرمايد صار الفسوق نصباً نصب به معناي آن شخصيتي است كه انسان در پي آن است كه در جامعه آن را پيدا كند و جايگاه اجتماعي داشته باشد. مي‌فرماي در آخرالزّمان گناه كردن براي برخي افراد افتخار مي‌شود. نه تنها از آن خجلت و حيايي ندارند بلكه با گناه احساس شخصيت و بزرگي و جايگاه در بين مردم مي‌كنند و از طرفي والعفاف عجباً اگر كسي صاحب حيا و حافظ حدود الهي باشد براي ديگران موجب شگفتي مي‌شود و اين را گاهي انسان مي‌تواند مشاهده بكند كه افراد آسيب‌ديده‌اي هستند كه اگر خانمي يا آقايي عفافش را رعايت بكند آنها شگفت‌زده مي‌شوند.

باز در روايات داريم كه مي‌فرمايد: رأيت النّاس مع من غلب مي‌بيني كه مردم معمولاً گرايش به افرادي دارند كه آن افراد پيروز هستند. يعني گرايش مردم به سوي حق نيست حق‌مداري، قدرت‌مدار مي‌شوند. قدرتمند مدار مي‌شوند. عمدتاً با كساني هستند كه به قدرت رسيده‌اند تا وقتي كه كسي صاحب قدرتي نباشد به او متر گرايش دارند؛ امّا اگر احساس كنند به قدرت مي‌رسد يا قدرت دارد به او گرايش پيدا مي‌كنند و اطراف او جمع مي‌شوند. اين هم باز ممكن است در مسائل گوناگون باشد. در مسائل خانوادگي، در مسائل سياسي و در

صفحهٔ ۱۹

مسائل اقتصادي ممكن است اين قابل تعميم باشد.

باز داريم كه رأيت الناس ينظر بعضهم الي بعض و يقتدون باهل الشر پيامبر(ص) به سلمان مي‌فرمايند در آن زمان تو مي‌بيني مردم چشم هم چشمي با هم مي‌كنند. حالت رقابت در آنها به وجود مي‌آيد و هنگامي كه اينها مي‌خواهند براي خودشان پيشوايي انتخاب كنند يا مي‌خواهند به فردي تأسي بكنند و الگوپذيري از كسي داشته باشند به كساني اقتدا مي‌كنند كه اينها در زندگي‌شان شرارت و خباثت وجود دارد و آلودگي‌هايي اخلاقي يا فكري دارند.

متأسفانه بخشي از مردم آسيب‌ديده در آن دوران به جاي اينكه به اهل خير اقتدا بكنند به اهل شر اقتدا مي‌كنند و افراد پاك و افراد با تقوا براي آنها ملاك قرار نمي‌گيرند. اين هم باز يكي از نشانه‌هايي است كه در آخرالزّمان مشاهده مي‌شود.

آخرين مطلبي كه در اين مورد خدمتتان عرض مي‌كنم اين است كه مي‌فرمايند يعيرونه بضيع المعيشه؛ افراد خانواده و يا افراد جامعه اگر فردي تنگدستي اقتصادي داشته باشد از او عيبجويي و او را تحقير مي‌كنند، و يكلفونه مالا يطيق فشارهاي رواني گوناگون بر افراد فقير و تنگدست كه توان معيشت بهتر را ندارند، وارد مي‌شود. يكلفونه ما لايطيق آنها را مجبور مي‌كنند به كارهايي كه فوق طاقت آنهاست حتي يوردوه موارد الهلكة تا اينكه چنين افراد تنگدست فقيري ناچار خودشان را در مهلكه‌هاي اقتصادي و در مهلكه‌هاي اخلاقي قرار مي‌دهند. يعني ممكن است خودشان را به ربا، دروغ، غش در معامله، كم‌فروشي و... مبتلا بكنند.

به عبارتي يكي از نشانه‌ها اين است كه در آن زمان اقتصاد سالم و كسب حلال براي بعضي بي‌ارزش مي‌شود اين است كه براي افراد ارزشمند و مهم شمرده مي‌شود اين است كه بتوانند با رقابت، ولو رقابت‌هاي ناسالم خودشان را از نظر اقتصادي به جايگاه قابل رضايتي براي عموم مردم برسانند. لذا مي‌فرمايد اگر كسي تنگدست باشد و زندگي او و اقتصاد او يك مقدار ضعيف باشد از او عيبجويي مي‌كنند. شخص را مجبور مي‌كنندبه ارتكاب اعمالي كه يا هلاكت جسمي برايش دارد يا هلاكت ديني و يا هلاكت اخلاقي.

آنچه ذكر شد مجموعه‌اي از صفات عمومي مردان و زنان آخرالزّمان بود كه از روايات گوناگون از جمله روايتي كه در جلد پنجم الميزان علامه طباطبايي نقل شده استخراج كرده‌ايم.

اميدواريم خداي متعال به همه ما چشم باز و بصيرت بدهد تا خودمان را از شر اين صفات منفي حفظ كنيم.

صفحهٔ ۲۰