به مناسبت دومين جشنواره برترين‌هاي فرهنگ مهدويت ويژة مطبوعات
فرا رسيدن نهم ربيع‌الاوّل را كه مقارن است با شروع ولايت خاتم الاوصياء حجةبن الحسن‌العسكري، عجّل‌اللَّه تعالي فرجه الشريف، بر همه پيروان امامت و راهيان طريق ولايت اهل بيت عصمت و طهارت تبريك مي‌گويم. اساس مسأله امامت از نعمت‌هاي بزرگي است كه با هيچكدام از نعم الهي قابل مقايسه نيست و در معارف ديني ما به هيچ مسأله‌اي مانند ولايت اهمّيت و سفارش فراوان نشده است. همه متون و جوامع روايي و كتاب و سنّت از ابتدا تا انتها فريادگر مسأله امامت و دعوت كننده انسان‌ها و جامعه بشري به اين امر حيات بخش است و لم يفنادَ بشي‌ء مثل ما نودي بالولاية. در ميان همه مذاهب و مكاتب، شيعه اين افتخار را دارد كه گوي سبقت را از ديگران ربوده و عشق به ولايت و امامت را رمز حيات و بقاي خويش قرار داده است. امّا حقيقت بزرگتري در اين ميان وجود دارد و آن وجود شريف امام زمان، مهدي موعود(عج) است كه شايد بتوان گفت بالاترين و عميق‌ترين عنوان همان است كه قرآن كريم از ايشان ياد نمود؛ و آن بقيةاللَّه است. او بقيه و انتهاي تجلّي خداوند و حسن ختام عالم و همه اديان است، او در ميان مظاهر تجلّي حقّ تعالي، آخرين گوهري است كه مظهر همه صفات و اسماي الهي است و مي‌توان گفت همان‌طوري كه نبّي اكرم(ص) مظهر تامّ انبيا و شريف‌ترين گوهر نبوّت بود، وجود شريف
حضرت حجّت نيز لفبّ امامت و تجلّي تام امامت است.
افتخار همه انسان‌هاي آزاده خصوصاً مسلمانان و شيعيان آن است كه در پرتو شعاع وجودي آن حضرت به سر مي‌برند. وجود شريفي كه منصبي را عهده دار است كه بالاترين منصب عالم وجود است و آن قيام براي اجراي كامل دين خدا و رفع ظلم و ستم و برخورد با هر گونه بدعت و انحرافي است كه در جامعه مسلمين و ميان انسان‌ها به وجود آمده است. ما امروز هر صبح و شام به ياد آن حضرت زندگي مي‌كنيم و خود را در محضر آن وجود شريف حاضر مي‌بينيم و ايشان را نسبت به همه امور و مقدّرات خود ناظر و حاضر مي‌دانيم. آنچه كه امروز مايه حيات و رمز بقا و استمرار است دل دادن به آن وجود شريف و سر سپردن بر خاك كوي او است.
از اينكه در چند ساله اخير عدّه‌اي از اهل فضل و دانش اين مسؤوليت خطير را احساس نموده‌اند و با تمام تلاش به دنبال شكوفايي برخي از زواياي ناشناخته حجّت خدا هستند و به اين نكته رسيده‌اند كه حيات فردي و اجتماعي ما، رشد سياسي و فرهنگي ما، عزّت و عظمت ما همه در پرتو شناخت وجودي آن حضرت است، بسيار خوشحالم و خدا را بر اين امر سپاسگزارم. گرچه معرفت حجّت خدا همانند اصل معرفةاللَّه به نحو صحيح و كامل مقدور نيست، و ما و همه نويسندگان راه علم و دانش و همه عارفان و سالكان عاجزند از اينكه بتوانند حقيقت اين نعمت عظماي الهي را درك كنند، و نيز بسياري از خصوصيات قبل از ظهور و بعد از ظهور هنوز براي ما ظاهر و آشكار نگشته است، و سنّت الهي در اين باب وسيع و عظيم آنگونه كه بايد و شايد روشن نيست و در بوته اسرار باقي مانده است؛ امّا همه ما با انتظار زنده‌ايم و با اين سلاح مهم و برّنده، قلوب و جان‌هاي خود را زنده نگهداشته و نظاره گر افق زمان ظهوريم. إن شاء اللَّه.
امروز همه اديان الهي و پيشوايان آنان در اين نقطه مشترك اند كه در انتظار مصلح جهاني هستند و در دنياي تيره و تار امروز كه خوي حيوانيّت در برخي انسان‌ها آشكار است هيچ راه نجاتي جز اميد به ظهور انساني كامل از طرف خداوند وجود ندارد.
امروزه انقلاب اسلامي ما به بركت روح انتظار به وجود آمد و آنچه كه مايه بقاي او خواهد بود همين امر است.
به همه مردم عزيز از دانشجو و روحاني، كارگر و كارمند، پير و جوان، زن و مرد، سفارش مي‌كنم كه بدانند كه اگر در عصر غيبت به حسب ظاهر محروم از رؤيت آن جمال نوراني هستيم امّا عشق به آن خورشيدي كه در پس پرده غيبت است، بايد در همه مإ؛ زنده باشد.
امروز سير و سلوك به حق هيچ راهي جز از طريق اتكال بر حجّت خدا ندارد. بايد از آن وجود شريف در همه مشكلات استمداد جوييم.
احياي فرهنگ مهدويت، بدين معنا است كه ارتباط وثيق و محكمي بين امّت و حجّت خدا ايجاد كنيم. موانع اتّصال بين خودمان كه عاجز و ناقص و ضعيف و ناتوان هستيم و بين آن حضرت را برطرف سازيم.
احياي اين فرهنگ از وظايف بزرگي است كه انتهاي آن زمان ظهور خواهد بود. بايد اين نسل و نسل‌هاي ديگر را براي ظهور آن حضرت آماده نمود.
امروزه بايد انسان‌هاي مضطرب و سرگشته بدانند كه توجّه به آن وجود شريف بزرگترين مايه آرامش و اطمينان است و توحيد واقعي در گرو ولايت است، (الَّذين آمَنوفا وَ لَمْ يَلْبَسفوا إفيمانَهفمْ بفظفلْمف أفولئفكَ لَهفمف الْأَمْنف). تطهير از شرك و نفاق و هرگونه ظلمي در گرو تمسك به ولايت است و آن وجود شريف مطَهّفر هرگونه نخوت و آلودگي است. رسيدن به مقام امن كه آرزوي بزرگ اولياي خدا است، جز از راه ولايت نخواهد بود.
از اينكه مسؤولان محترم ستاد احيا و گسترش فرهنگ مهدويت به اين امر مهمّ اقدام و مقالات و نوشته‌هايي را كه در اين زمينه وجود دارد بررسي و برترين را انتخاب نموده‌اند تشكّر مي‌كنم. هر قلم و نوشتاري در اين زمينه مي‌تواند بيشترين تأثير را در رشد معنوي و ديني جامعه داشته باشد. بايد اهل قلم و صاحبان طبع و نشر، همّت خود را بلند قرار داده و در اين ميدان كه اقيانوسي است بي كران و معارفي عظيم در آن نهفته است، از هيچ جدّ و تلاشي دريغ ننمايند.
در اينجا تذكر اين نكته را لازم مي‌بينم كه كه در اين وادي اهل فكر و تحقيق بايد معارف را به صورت ناب و خالص و به دور از هرگونه حشو و زوايد در اختيار مردم قرار دهند، بايد از بيان امور سست و واهي و چه بسا كذب كه اساس اعتقاد مردم را متزلزل مي‌كند اجتناب نمايند. در تثبيت حقيقت امامت هيچ نيازي به بيان رؤياهاي كاذبه و حوادث غير واقع نيست. بايد در منابر از جذبه‌هاي واقعي ولايت و آثار و كرامت‌هاي مسلّم الثبوت و حقيقي آن استفاده نمايند و به بيان ديگر بايد به دنبال تحكيم عقائد باشيم و نه فقط بر انگيختن احساسات كه آن امري است غيرپايدار و گذرا.
اميدواريم مورد عنايت خاصّ امام عصر، روحي له الفداء، قرار گيريم و خدمات همگان مورد قبول آن وجود شريف باشد.
محمّد فاضل لنكراني
1381/2/31