او کتاب آسمان را بر فصل فصل زمین تلاوت می کند.
رگ های پر شده از نفرت عالم را دم مسیحایی او درمان می کند.
او رشته ای است از خدا تا باز خدا!
فرج آنگاه آغاز می شود که عشق - با همه سختی اش - به مقصد می رسد.
مهدی (ع) کلمه ای است چون مسیح (ع) و نوری است چون محمد (ص).
بی حضور تو، با هزار چراغ - حتی - شبستان خالی دلم تاریک است.
مردان مرد ایستاده می میرند با چشمان خیره، به راهی که تو از آن می آیی.
انتظار؛ یعنی «یا عدل » «یا عدل » «یا عدل ».
یا مقلب القلوب والابصار! چشم و دلمان را به دیدن روی او روشن کن.
صفحهٔ ۷۹