از قنوت عارفان

... اللهم فقرب ما قد قرب و اورد ما قد دنی، و حقق ظنون الموقنین و بلغ المؤمنین تامیلهم من اقامة حقک و نصر دینک و اظهار حجتک والانتقام من اعداءک (1) .

مهربان پروردگارم!

[در روزگار غربت و انتظار] دست کوتاه ما را به بلندای وصالت برسان.

قدم های دور شده از راه را به نزدیکی آستانت هدایت کن و جاری دلهامان را که به یقین پیوسته، به دریای لطفت روانه ساز.

پروردگارا!

منتظریم تا اقامه حق را به نظاره بنشینیم.

مهیا شده ایم تا شیرینی نصرت دین تو را بچشیم.

چشم به راهیم تا از لذت ظهور حجتت سرشار شویم. باشد که اینگونه دشمنان تو، خوارتر از خوار گردند.

پی نوشت :