كى مى آيى...؟
اى نهان از نظر كى مى آيى؟
وى قرين با ظفر كى مى آيى؟
اى لبت قند و چشمت ستاره
وى بهشتى اثر كى مى‌آيى؟
بى‌تو در تيرگى جان سپرديم
اى صفاى سحر كى مى آيى؟
بهر آزادى ما اسيران
اى نجات بشر كى مى‌آيى؟
عاشقان كفشته‌اى از فراقت
اى خدايى گهر كى مى‌آيى؟
با دلف خستگان غم خود
مهديا از سفر كى مى‌آيى؟
محمد كريم جوهرى
چشم به راه
سينه نااميد شد نيامدى
چشم‌ها سفيد شد نيامدى
صبر و طاقت از دلم گريز زد
رفت و ناپديد شد نيامدى
كربلا دوباره در جهان شكفت
صحنه پريزيد شد نيامدى
نسل‌هاى دلسپرده در فراق
باز هم جديد شد نيامدى
موج غصه، انتظار و بى‌كسى
در دلم شديد شد نيامدى
وعده‌ها به شوق تو سپرده‌ام
«وعده‌ها وعيد شد نيامدىة»
خسته‌ام، غريبه‌ام، شكسته‌ام
قلب من شهيد شد نيامدى
چشم‌هاى عاشقان، به راه تو
چشم ها سفيد شد نيامدى
مهدى طهماسبى دزكى - بروجن
تو مى‌رسى
تو مى رسى، شبيه صبحى آشنا
كه بوى ياس و عطر گل
قيام كرده در فضا
تو مى‌رسى
شبيه رنگ آسمان، لطيف و تازه و روان
و مرغ‌هاى خسته و مهاجرى
كه از تلاطم زمين
به دوردست رفته‌اند، به اشتياق روى تو
دوباره باز مى‌رسند
به يمن گام‌هاى تو
چه مردمان غافلى
به آخرين صف نماز مى‌رسند!
تو مى‌رسى
شبيه مطلع غزل
سيصد و سيزده رديف و قافيه
در انتظار واژه‌هاى سبز تو
و عاقبت
تو مى رسى
تمام درب‌هاى خسته و شكسته را
دوباره باز مى‌كنى
زهرا غلامزاده - تهران
گل نرگس
ديرگاهى است كه ما تشنه ديدار توايم
قد رعنا بنما جمله خريدار توايم
گرچه با دست و زبان موجب آزار توايم
گل نرگس نظرى ما همگى خار توايم
× × ×
گرچه ما منتظران واله و دوريم ز تو
تا تصور ننمايى كه صبوريم ز تو
خيل ما سوختگان پر ز سروريم ز تو
يوسف فاطمه! ما غرق غروريم ز تو
× × ×
يادگارى صنما ز آن گل رخسار بده
ساغرى زآن مى گلرنگ به احرار بده
درس آزادگى حيدر كرار بده
درسى از دين خدا خاطر كفار بده
هادى خديور - همدان