محمد جهان تیغ
وقتی که قرص می‌شوی٬ از هر وقت دیگر بیشتر دوستت دارم٬میدانی؟تو...ماه من!...ت.٬وقتی قرص کامل می‌شوی؛ من٬ شب٬ خواب می‌بینم. خواب یکی که مثل خودت است.میدانی؟... این را من فهمیده‌ام ... فهمیده‌ام که٬ اگرتورا٬ که کامل هستی٬ از توی قاب پنجرة گنبدی مسجد ببینم و «سلام» بدهم به آقا؛ آن شب٬ با شب‌های دیگر فرق خواهد داشت. بخصوص اگر آن شب٬ شب جمعه هم باشد. آن وقت؛ آن وقت می‌شود مثل آن شبی که یک‌بار بیشتر هم نشد و...
... میدانی؛ تو اگر کامل باشی٬ دلم ناآرامی می‌کند. انگار که بخواهدبیاید پیشت. عاشق می‌شود. انگار که بخواهد برود ده سال قبل و بایستد توی حرم حضرت عبدالعظیم(ع) و از زاویه‌ای٬ به دنیا نگاه کند که مناره‌های حرم و لک لک‌ها و تو٬ که کامل شده‌ای٬ در یک امتداد... میدانی؟ ... تو وقتی کاملی٬ انگار من٬ دوباره شروع شده‌ام.
میدانی؟... خیلی خوب است تو که کاملی٬ «مادر» به صورت ماهت نگاه می‌کند و بعد چشم‌هایش را می‌بیند و به صورت من نگاه می‌کند... آن وقت٬ من می‌دانم که آن ماه٬ ماه خوبی خواهد بود... چون تو شبیه «کسی» هستی...
ماه من! دوباره دلم گرفته است. دوباره دلم می‌خواهد که تو٬ کامل باشی و شب؛ «شب جمعه» باشد و من٬ بخواهم از توی قاب هلالی پنجرة مسجد٬ به تو نگاه کنم وتوی پیچ و خم‌ها و شکل‌های صورتت گم بشوم... و آن وقت٬ خواب ببینم.
ماه من! امشب که نیستی و نمی‌دانم کجایی٬ امشب که شب جمعه هم نیست٬ ببینم!... امشب با شب‌های دیگر فرقی نخواهد کرد؟ امشب خواب نخواهم دید؟...
ماه من! ...تو! مرا یاد «کسی» می‌اندازی. یاد کسی که هیچ کسی مثل او نیست. کسی که روزی خواهد آمد