قال امیرالمؤمنین علی(ع)
«انْتَظِرُوا الْفَرَجَ وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ فَإِنَّ أَحَبَّ الْأُمُورِ إِلَى اللَّهِ انْتِظَارُ الْفَرَج؛
منتظر فرج باشید و از روح خدا مأیوس نشوید که محبوب‌ترین اعمال در پیشگاه خدا انتظار فرج است.»
دوست جوان موعودي من!
هيچ فكر كرده‌اي چه دردي طاقت‌فرساتر از همه دردهاست؟
آنچه كه بيش از هر چيز مي‌تواند در جان آدمي چنگ اندازد و امان او را ببرد، انتظار است.
گوييا ديدار و شنيدن صداي آن كس كه دوستش داري، مرز ميان مرگ و زندگي است. از سويي به «بودن» فرا مي‌خواند و از ديگر سو، مي‌رود تا«منتظر» را قالب تهي كند.
وه!كه اين درد چه شيرين است!
گاه فكر مي‌كنم زندگي چيزي مابين همين بودن و نبودن است. چيزي مثل انتظار كشيدن! ماندن در دو راهة دلزدگي از بودن‌هاي موهوم و بيهوده و طلب حياتي كه عين ماندگاري است. چيزي حد فاصل معني داشتن و بي‌معني بودن.
و انتظار، به همه چيز معني مي‌دهد!
انتظار عين دوستي و عين دوست داشتن است. تا دوست نداشته باشي منتظر نمي‌ماني و تا منتظر نماني دوستي نمي‌داني. وه! كه چه سخت و زيباست اين انتظار كه به همه چيز معني مي‌دهد و معني را از همه چيز مي‌گيرد. منتظر مي‌گويد: من همه چيز را تاب مي‌آورم تا بدانچه دوست دارم و به آن كس كه بدو دلبسته‌ام برسم و از همه آنچه كه مرا از ديدار او باز مي‌دارد بيزارم!
كاش! هيچ‌گاه جدال ميان بودن و نبودن پايان نپذيرد! كاش! هيچ گاه دلهايمان از دوست داشتن باز نماند و كاش! همة عمرمان در ساعتي خلاصه شود كه منتهاي دوست داشتن را با خود داشته باشد. چه، آنكه «دوستي» را تجربه كرد، در مي‌يابد هيچ چيز دنيا نمي‌تواند از چنان ارزشي برخوردار باشد كه بتوان به خاطرش دوست را رها كرد. دوست داشتن عين لطف و زيبايي است و آنكه دوست ندارد، هيچ نمي‌داند. به همان صورت كه تا دوست نداشته باشد منتظر نمي‌ماند.
دوست من! موعود شرح دوستي است و دوست داشتن. قصة ناتمام انتظار فردي كه همه «دوستي» را در خود دارد. همه لطف و تماميّت عشق را. گويي، آسمان و زمين، دريا و صحرا، گياه و حيوان و همه و همه او را چشم به راهند و هرصبح و شام به هواي ديدارش سر بر مي‌آورند. هيچ صداي افسوس درختي را كه با ضربة تبر بر زمين مي‌افتد شنيده‌اي؟! افسوس ترك سرزميني كه امروز يا فردا ساكنانش موكب حضرت دوست را شاهد خواهند بود.
با ما همراه شو تا دفتر موعود را مملو از قصّة انتظار همة منتظران پهنة آسمان و زمین کنیم.