بررسی منافع اسرائیل در جنگ عراق
اشاره:
روزنامه «السفیر» در مقاله ای تحلیلی و تحقیقی اسناد و مدارک تأثیر اسرائیل بر تصمیم آمریکا در حمله به عراق را بررسی کرده است. بر اساس تحلیل این روزنامه، صحنه گردانان اصلی جنگ عراق در هیأت حاکمه آمریکا، یهودیان نزدیک به جناحهای تندرو اسرائیلی بوده اند که به قصد ایجاد امنیت و تأمین منافع اقتصادی اسرائیل این جنگ را راه انداخته اند. متن این مقاله به شرح زیر است:
وقتی جیمز موران عضو کنگره آمریکا در کنفرانس ضدجنگ که در یکی از کلیساهای ایالت ویرجینیا برگزار شد، سخن می گفت هرگز تصور نمی کرد که تنها چند ساعت بعد، انتشار سخنرانی وی در روزنامه واشنگتن پست پیرامون نقش یهودیان در برافروختن آتش جنگ و توانایی آنها بر توقف آن، چون بمبی منفجر شود و محافل و سازمانهای آمریکایی را به لرزه درآورد.
با وجود این که وی تنها چند ساعت بعد با موج حمله تبلیغاتی و سرکوب شدید از سوی سازمانهای صهیونیستی و شرکای آنها در کنگره یهود ـ که به آرای یهود و اموال آنها نیاز دارند ـ مواجه شد و با وجود این که رسانه های گروهی از آن زمان به تبلیغات علیه او پرداختند و سعی در بدنام کردن او داشتند و نیز به بازگو کردن مشکلات خانوادگی و زوایای زندگی شخصی او، قضیه طلاق و وامهای بانکی او پرداختند، اما این حقیقت که مسئله نقش یهودیان در جنگ عراق چون بمب منفجر شده بود و بازتاب آن در همه مکانها انعکاس یافته بود همچنان در محافل آمریکایی پابرجا ماند.
بعد از هفتاد سال موضوع یهودیان در کنگره مطرح شد و علنا به جدال و مناقشه کشیده شد. در این رابطه از «کالین پاول» وزیر امور خارجه سؤال شد و او نقش یهودیان در جنگ عراق یا در سیاست
خارجی آمریکا را تکذیب کرد.
همچنین موضع گیری سخنگوی رسمی کاخ سفید به نام «اری فلایشر» یهودی نیز به مانند «کالین پاول» بود.
از مسایل نادر پیرامون این موضوع که «بیوکانان» روزنامه نگار و سیاستمدار و یکی از کاندیداهای حزب جمهوریخواه برای ریاست جمهوری در مجله خود به نام «امریکن کونسروتو» به آن اشاره کرد، این بود که برای اولین بار مردم از چیزی سخن می گفتند که همواره در مورد آن شک و تردید داشتند و آن را به طور سری و محرمانه مطرح می کردند.
برای اولین بار در تاریخ آمریکا این حقیقت فاش شد که طرفداران جنگ یهودیان هستند و برای اولین بار مردم به ارتباط بین اسراییل و جنگ عراق پی بردند. همچنین برای اولین بار به اسناد و مدارکی برخورد کردند که نشان می داد یهودیان پستهای مهمی را در اداره کاخ سفید بر عهده دارند. این صداها که ابتدا علنا به گوش می رسید کم کم خاموش شد؛ زیرا سرکوب بی رحمانه کسانی که در مورد یهودیان صحبت می کردند، آغاز شد و زبانهای آنها را بست.
آمریکاییها اگر در مورد این موضوع صحبت می کردند یا کلمه ای از عملکرد اسرائیل انتقاد می کردند، به یهودی ستیزی متهم می شدند. مسئله اعلان نشده ای که همه آن را می دانستند و در چند کلمه خلاصه می شد: اگر اسرائیل را قبول نداری و عملکرد آن را تأیید نمی کنی پس به خاطر مصلحت خودت و به خاطر سلامتی و به خطر نیفتادن زندگیت دهانت را ببند و سکوت پیشه کن.
پروژه جنگ عراق توسط سه نفر از یهودیان معروف آمریکایی به نامهای «ریچارد پرل» مشاور وزیر دفاع ـ که چند ماه پیش به دلایل مالی از پست خود استعفا داد ـ «پل وولفویتز» و نیز «داگلاس فیث» پیش برده شد. این افراد، اهداف جنگ را ترسیم و نقش عمده ای در تحریک کاخ سفید برای حمله به عراق ایفا کردند.
ریچارد پرل و داگلاس فیث، پیرو خط حزب راستگرای «لیکود» هستند و به نفع آن کار می کنند، اما وولفوویتز در کنار جناح راست و افراطی لیکود ایستاده است به طوری که یکی از اعضای لیکود به نام «میخاییل ایتان» از جناح کبوتران این حزب چندین بار او را مورد انتقاد قرار داد و متهمش کرد که نمایندگان حزب را به سمت اتخاذ مواضعی غیرمعقول علیه فلسطینیها وامی دارد.
خبرنگاران و مفسران دو کانال تلویزیونی در اسرائیل بر این عقیده اند که این سه یهودی آمریکایی یک ماه پس از انفجار ساختمان مرکز تجارت جهانی در نیویورک با «افرایم هالیوی» که در آن موقع رئیس «موساد» بود و در حال حاضر مدیر شورای امنیت ملی اسرائیل است گرد هم آمده اند.
در این نشست رئیس جاسوسی نظامی اسرائیل به نام «عاموس مالکا» و جانشین او «آهارون زئیفی» در کنار رئیس بخش پژوهشهای موساد و سرویس اطلاعات نظامی اسرائیل حضور داشتند.
هدف از این نشست طراحی اهداف حمله نظامی و استراتژیکی بود و هر دو گروه بر تشکیل کمیته هماهنگی نظامی مشترک موافقت داشتند.
بر اساس این توافق اسرائیل هر آنچه را که در زمان جنگ آمریکا به آن نیاز دارد تهیه و تدارک خواهد دید.
کمیته دیگری نیز برای هماهنگی سیاسی به وجود آمد که در رأس هیأت آمریکایی آن «کاندولیزا رایس» مشاور امنیت ملی آمریکا و اعضای تیم او در شورای امنیت ملی بودند.
در رأس هیأت اسرائیلی «دوو وایس گلاس» مدیر دفتر «شارون» و بعضی از کارمندان بلندپایه وزارت امور خارجه اسرائیل حضور داشتند.
در نهایت مقرر شد این کمیته در زمینه ایجاد شرایط سیاسی مناسب برای جنگ و خصوصا نقشه راه با یکدیگر همکاری کنند. از نکات مهم در این رابطه باید گفت،
کمیته نظامی متشکل از برخی ژنرالهای ستاد اسرائیل بود که در کنار هیأت ستاد ارتش آمریکا قرار گرفتند.
ژنرال «تامی فرانکس» فرمانده منطقه مرکزی در ارتش آمریکا که مسئولیت فرماندهی جنگ علیه عراق بر عهده او گذاشته شده بود، نیز از جمله ژنرالهای یهودی تبار آمریکا بود.
بر اساس گزارشهای تلویزیون اسرائیل طبق اعتراف «عاموس مالکا» رئیس سابق اطلاعات نظامی اسرائیل که در حال حاضر مفسر شبکه یک تلویزیون اسرائیل است، وظیفه کمیته نظامی در دو نقطه اصلی متمرکز می شد:
ارائه اطلاعات جاسوسی از اوضاع عراق برای تعیین سرنوشت جنگ در بغداد و کمک به ارائه طرحهای عملیاتی برای همکاری در جنگ که هر دو بسیار تأثیرگذار بود.
برخی دیگر از اسناد موجود دست داشتن اسرائیل در این جنگ را اثبات می کند.
آمریکاییها طرح اسرائیلی ترور صدام حسین را پذیرفتند. این طرح را چندین بار دو کانال اول و دوم تلویزیون اسرائیل علاوه بر شبکه رادیو عمومی معروف به «ریشیت بیت» منتشر کردند.
این طرح که اسرائیلیها در تابستان سال 1991 تدوین کرده بودند، برای ترور رئیس جمهوری عراق تدارک دیده شده بود؛ زیرا صدام اولین کسی بود که جرأت کرد در زمان آغاز جنگ دوم خلیج فارس به اسرائیل موشک پرتاب کند. ناظر این طرح ژنرال «ایهود باراک» بود که در آن زمان رئیس ستاد ارتش اسرائیل محسوب می شد و با توجه به اطلاعات دقیق در مورد زندگی خصوصی صدام و اماکنی که می توان او را در آنجا یافت اطمینان بسیاری به احتمال موفقیت این طرح داشت.
مقرر شده بود که مسئولیت این اقدام را یگان «سیرت متکال» یا ستاد ارتش انجام دهند که یکی از مهم ترین یگانهای کارکشته در ارتش اسرائیل محسوب می شود.
اعضای این یگان برای اجرای طرح در منطقه ای به نام «تسئیلم بیت» آموزش می دیدند که در سی و پنج کیلومتری جنوب شرقی شهر «بئرسبع» در جنوب فلسطین اشغالی واقع شده بود، اما در زمان آموزش یک اشتباه فنی باعث شد که یکی از خمپاره ها بی هدف پرتاب شود و پنج سرباز در دم کشته شوند، به همین دلیل «اسحاق شامیر» نخست وزیر وقت این طرح را لغو کرد.
براساس گزارشهای رسانه های گروهی اسرائیل، آمریکاییها این طرح را بعد از برخی دخل و تصرفها و نیز تعدیلاتی در آن و براساس اطلاعات جدید تصویب کردند.
به این ترتیب افرادی از عناصر یگانهای ویژه آمریکا برای تمرین و آموزش طرح به صحرای «نقب» فرستاده شدند و مانورهای سابق را اجرا کردند.
آنها در این طرح از این توجیه استفاده می کردند که جنگ علیه عراق بدون کشته شدن صدام به موفقیت نمی رسید و به همین دلیل ترور او هدف مهمی است که برای تحقق آن باید مدت زمانی طولانی را به آن اختصاص داد. «بارون دیکل» خبرنگار کانال یک تلویزیون اسرائیل بعضی از مواردی را که در نشست جرج بوش رئیس جمهوری آمریکا با رئیس سازمانهای یهودی در ایالت متحده آمریکا به نام «مورتیمور تسوکرمان» مطرح شده است نقل می کند.
این نشست در ششم ماه ژانویه گذشته برگزار شد و تسوکرمان از رئیس جمهوری آمریکا خواست تا علیه عربستان سعودی تدابیری اتخاذ کند؛ زیرا گزارشهای سازمانهای جاسوسی اسرائیل حاکی از این بود که کمکهای عربستان سعودی به فلسطینیها در خلال انتفاضه آنها را برای ادامه اقدام به عملیات تروریستی یاری می کند.
جورج بوش در پاسخ به این درخواست تسوکرمان به رئیس سازمانهای یهودی گفت عربستان را بر سر جایش خواهد نشاند. وی در این باره واژه بسیار رکیکی را به کار برد که دیکل خبرنگار کانال یک از زبان معاونین تسوکرمان که در نشست حضور داشتند، نقل کرد.
برنامه «پولیتیکا» که در هجده مارس گذشته از کانال یک اسرائیل پخش شد، فاش کرد که «دیک چنی» معاون رئیس جمهوری آمریکا در دو ماه قبل با هفتاد کارشناس اسرائیلی در زمینه های مختلف بحث و گفت وگو کرده و در خلال آن پیرامون کیفیت حمله قطعی به عراق مناقشه و مباحثه کرده است.
برخی از مفسران صهیونیستی به این نکته اشاره می کنند که دیک چنی از ورزیده بودن
کارشناسان سیاسی در ارائه اطلاعات مبهوت شده بود. در مصاحبه ای که مجری برنامه «دان مرگلیت» با «پروفسور عماتسیابرعام» یهودی عراقی الاصل و متخصص تاریخ عراق برگزار کرد اظهار داشت که به مدت سه ساعت با دیک چنی در کاخ سفید گفت وگو کرده و به فهرستی از سؤالات طولانی که وی مطرح کرده بود جواب داده است، اما به نوع سؤالات یا جوابهای آنان اشاره ای نکرد.
شور و شوق وافر برای جنگ و تمایل به شعله ور شدن آتش جنگ و پیروزی در آن انگیزه های متعددی داشت که برخی از آنها از زبان رئیس ستاد مؤسسه اسرائیلی به شرح زیر است:
در ماه گذشته «شائول موفاز»، وزیر دفاع اسرائیل، در مصاحبه ای با مرکز «هرتسلی» که دارای شعبه های مختلفی است و یکی از بزرگ ترین و قدیمی ترین مراکز دولت یهودی محسوب می شود گفت: پیروزی در جنگ با عراق یعنی خارج کردن عراق از دایره دشمنان اسرائیل و فشار بر سوریه برای اخراج سازمانهای فلسطینی از دمشق و توقف حمایت آن از حزب الله لبنان، امری که باعث کاهش منابع پشتیبانی مقاومت فلسطینی در کرانه باختری و نوار غزه می شود. «عوزی عواد» رئیس بخش تحلیل و پژوهش مرکز فوق و مدیر پژوهشهای موساد و مشاور سیاسی «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر سابق اسرائیل به همراه برخی پژوهشگران که پژوهشی پیرامون عراق و آینده منطقه به نفع وزارت دفاع آمریکا انجام داده بود، در این زمینه گفت، نظام جدید در عراق نسخه جدیدی از دولت «کرزای» در افغانستان خواهد بود که سوریه و ایران را در بین انبر ترسناکی قرار می دهد به طوری که این دو کشور خود را از هر دو سو در محاصره می بینند.
این پژوهشگر، اردن را در رده کشورهای هم پیمان و دوست نام برد. از نظر ستاد مؤسسه نظامی مهم ترین آثار پیروزی از نظر اسرائیل همان امری است که «موشه یعلون»، رئیس ستاد ارتش مطرح و آن را در دو امر خلاصه کرد.
اول این که پیروزی آمریکا در جنگ باعث احساس عجز و شکست بین اعراب و به طور کلی و در بین فلسطینیها به طور خاص خواهد شد. وی سال جاری را سال پیروزی قطعی بر انتفاضه توصیف کرد.
مسئله دوم امری است که «شفتای شفیط» رئیس سابق موساد مطرح کرد و در خلال اظهارات خود پیش بینی کرد که در اثر جنگ بر جهان عرب، فضای فرهنگی مغایری حاکم می شود که به جناح خواهان سازش با اسرائیل نیروی جدیدی می دهد و دولتهای عربی را برای توجه به متغیرات این موضعگیری و واقعیتهای موجود دعوت می کند. طالبان صلح از دولتهای خود خواهند خواست تا خود را با شرایط موجود وفق دهند. «دانی گلیرمن» رئیس اتحادیه اتاقهای بازرگانی در اسرائیل معتقد است که پیروزی در عراق سه فایده اقتصادی برای اسرائیل دارد:
اولاً، دست یافتن اسرائیل به نفت عراق که با قیمتهای پایین و تحت نظر آمریکا خواهد بود.
ثانیا، کاهش خطرات امنیتی که اسرائیل را تهدید می کرد و این مسئله باعث کاهش هزینه های امنیتی شد.
ثالثا بهبود اقتصاد اسرائیل و باز شدن بازار عراق به روی کالاهای اسرائیلی. ازنای هرگز سخنان یکی از تحلیلگران را که اعلام کرده بود یگان نظامی اسرائیل از مرزها گذشته اند و در غرب عراق مشغول جنگ هستند تأیید نکرد.
با تأکید مجدد این خبر، من به یکی از دوستان در غزه که به منابع و مصادر خبری او اطمینان کامل داشتم، نامه ای فرستادم. روز بعد او در جواب نامه ام نوشت سخنان بسیاری در این مورد در روزنامه های اسرائیلی وجود دارد.
من همچنین دریافتم که دو خاخام بزرگ اسرائیل و شورای خاخامهای شهرک نشین از مردم خواسته اند تا روز چهارشنبه در هفته سوم جنگ به خاطر سلامتی سربازان ائتلافی که در عراق هستند، نماز بخوانند.
نکته جالب توجه این است که سفیر آمریکا و بریتانیا در تل آویو نیز در این مراسم شرکت کردند. وقتی این خبر به من رسید با خود گفتم، این نماز برای سلامتی سربازان ائتلاف بوده است یا برای سلامتی سربازان اسرائیلی در بغداد.
* برگرفته از روزنامه همشهری، شماره 3207، 5 آبان 1382.