شناسنامه، گواهینامه، سند خانه و مغازه، کارت ماشین و کمی خرت و پرت دیگر را یکجا گم کرد.
یک آگهی در روزنامه، ستون گمشده ها، با مژدگانی زیاد می توانست به او کمک کند.
جز خرت و پرتها همه اسناد و مدارک را یافت و همینها جای هویت او را گرفت.
بساطش را روی زمین پهن کرد. بالای آن ایستاد. دستهایش را به هم زد و فریاد کشید: حراج! حراج!
لحظاتی بعد ده‌ها نفر دور او جمع شدند و همه دارایی او را خریدند.
ساعتی بعد سایه اش ـ نیز ـ در ازدحام آدمها گم شد.
همه چیزش شبیه آدمها شده بود.
نفس می کشید، راه می رفت، می خورد، می خوابید، حتی دروغ هم می گفت...
و این همه را مدیون روزنامه ها بود.
صفحهٔ ۴۰