دولتی پشت دولتی، بختی واسپس بختی دیگر می آید و می رود. صف بلندی از آمده ها و رفته ها، دفتری قطور از اسامی حکمرانان مدعی و مدعیان حکمرانی، کاش جملگی می دانستند چشمی نظاره گر و حسیبی حسابرس چنان در کاروبار روزگار است که هیچ دیارالبشری قادر به گریز از نگاه تیزبین و حسابگری ریزبین اش نیست.
آنکه می رود جز حسرت و یادی که بر جای می گذارد نخواهد داشت و آنکه می آید نیز جز این برنخواهد داشت؛ حسرت از فرصت رفته و یادی که هیچ کس را یارای زدودنش از صفحات کتاب هستی نیست. محصولش نیک سرانجامی باشد و چه بدفرجامی به قول سعدی شیرازی:
به نوبتند ملوک اندرین سپنج سرای کنون که نوبت توست ای ملک به عدل گرای
در گزارشی که نماینده مقام معظم رهبری در امور حج و زیارت پس از بازگشت از حج سال جاری ارائه کردند آمده است که امسال حجاج کشورهای اسلامی بیش از هر زمان متوجه و متذکر موضوع مهدویت و به ویژه حضرت صاحب الامر مهدی موعود(ع) بوده اند. پیش از این در مقالات متعدد و گزارشهای فراوانی، از اقبال عمومی مردم جهان به «موعود رهایی بخش» سخن به میان آمده بود. این اقبال حکایت از سرخوردگی جهانی از حکومتهای بشری غیر عادلانه و عاری از معتقدات دینی و آسمانی دارد. یأسی که جملگی انسانها را در عصر حاضر متوجه آسمان و رهبری آسمانی کرده است. این گرایش تمایل عمومی ساکنان کره خاک را به عدالت و عدالت ورزی نشان می دهد؛ امری حقیقی که اگر آن را در سیره و سنت حاکمان و آمران شاهد نباشند از آنان روی برمی گردانند. بی گمان هیچ یک از حاکمان و مدعیان اصلاح و صلاح قادر به محقق ساختن معناو مفهوم کامل عدالت در میان مناسبات فردی و اجتماعی مردم نیستند که اگر چنین امری ممکن بود نیاز به حضور و ظهور موعودمنجی مرتفع بود؛ اما این امر به معنی ایستایی و رکود نیز نیست. این تکلیف مسلم ماست که از هر شأن و جایگاهی مجری و منادی و مبلغ عدالت و منتظر امام عادل باشیم. تحقق همین درجه از عدالت نیز مستلزم مجاهده است چنانکه حضور در میدان جهاد نیز مستلزم گذار از «خود» است. شاید هیچ تعریفی برای انسان امروز مناسب تر از آن عبارت معروف نیچه نباشد: «اراده معطوف به قدرت». انسان امروز در هر جا و مقامی، تجسم «اراده معطوف به قدرت است». در واقع عین این اراده است. اراده ای ظهوریافته برای دستیابی به قدرت، تصاحب، تسلط و سردادن شعار «لمن الملک الیوم». جملگی در حسرت و حسد چشم به تصاحب جاه و مقام و ثروت قدرت دیگری دوخته ایم. این اراده به هر عنوان و نامی که ظهور کند بی باکی، حرص، نیرنگ و بالاخره ظلم می پراکند، سیاهی به بار می آورد و صحنه زمین را بیش از پیش مستعد دوری از خورشید حقیقت می سازد.
دولتها و حکومتها نیز در عصر غیبت و دوری، چنانچه متذکر و متوجه حق نشوند، تجسم همین اراده اند.
«اراده معطوف به قدرت» عین خودمداری و خودبنیادی نفس اماره است که بر طبل ظلم و ستم می کوبد. گذار از این اراده شیطانی و عبور از آن بی مدد «عنایت آسمانی» ممکن نیست.
این «عنایت» مخصوص مجاهدان است؛ چه آنان که در وقت ضرورت در میدان «جهاد اصغر» حضور می یابند و چه آنان که در میدان «جهاد اکبر» واقع می شوند.
گذر از «اراده معطوف به قدرت» و خودپرستی در گرو «مجاهدت» بزرگی است که همه جامه های «انانیت و خودپرستی» را بسوزاند.
سالهاست که بشر «مجاهده بزرگ» را از یاد برده است. این فراموشی غلتیدن در برهوت بی کسی، تنهایی و سیاهی و ظلم را روزی او ساخته و ظالم را بر او چیره کرده است.
«مجاهد فی سبیل اللّه » از «خود» می رهد اما «اراده معطوف به قدرت انسان را به سوی «خود» می کشد.
تداوم حیات انقلاب در گرو مجاهده بزرگ است و مجاهده در گرو متذکر شدن نام و یاد امام مبین و حق.
خداوند کلید همه خزائن خود را به دست با کفایت حجت خود حضرت مولانا صاحب الزمان، علیه السلام، سپرده است. هیچ کس را عنایتی و بختی جز آنچه که آن امام می طلبد نیست؛ حتی اگر بسط عدالت و توزیع قوت خلق روزگار باشد. نسبت یافتن با مهدی آخرالزمان، صلوات اللّه علیه، شرط خلاصی از وضعیت انفعالی و طاقت فرسای کنونی است. هدایت خلق روزگار به سمت سرا و صحن ولی خدا تکلیف ماست. رها کردن دست بندگان خدا در دستان با کفایت مردی آسمانی که به اذن خدا، صاحب همه امکانات و اختیارات است؛ راهی که بیش از پیش ما را مستعد توجه و عنایت حضرتش می سازد و فرصتهای فراروی ما، آزمون و ابتلای سنگینی است که حجت را بر ما تمام می کند.
اینک که اراده خداوند جمعی دیگر از خیل ایرانیان مسلمان را در آزمون بزرگ مجلس قانونگذاری گرد آورده، متذکر این معنا می شویم که:
توجه و تذکر به ساحت مقدس حضرت صاحب، صلوات اللّه علیه، تکلیف آنان است و این تکلیف در بیان لفظی چند دعای ساده برای سلامتی ایشان خلاصه نمی شود.
جمله خلایق برای خلاصی از ضلالت وگمراهی که موجب انباشته شدن غرفه های جهنم از خیل آدمیان می شود نیازمند «معرفت یافتن درباره امام زمان و حجت حی حق»اند. تفصیل این معرفت و ارائه طریق برای گذر دادن میلیونها انسان مسلمان شیعه در تکلیف کسانی است که زمام اداره امور مسلمین را در اختیار می گیرند.
معرفت یافتن، تعهد سنگینی را بر دوش ما بار می کند و مهم ترین تکلیف امروز در قاموس مردان اهل ولایت و امامت معصومین، علیهم السلام، «بسط عدالت» در میان مناسبات فردی و جمعی مردم است.
کشف نقطه «عدل» در هر یک از مناسبات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، حقوقی، تعلیمی و... و ارائه طریق برای دور کردن نشانه های ظلم و بسط عدالت در تکلیف کسانی است که برای اصلاح امور مسلمین قانون وضع می کنند.
«بسط عدالت» و تداوم آن در گرو سلامت و هوشیاری مجریان و ضابطان حدود است. گزینش و تربیت مجریان و ظابطان و کنترل حراست دقیق و حسابرسی مستمر و دائمی از کار و بار آنها، تکلیف همه کسانی است که زمام امور مردم را عهده دار می شوند.
کشف همه آنچه عاملان و مجریان را به فساد می افکند و مسدود ساختن همه خلل و فرجی که موجب لغزش و تجری و بی اعتنایی به عدالت و انصاف می شود در تکلیف همه کسانی است که بر مسند امور خرد و کلان مردم تکیه می زنند. مباد که غفلت و غیبت موجب شکسته شدن حریمها و حرمتها شود. مقصد و مقصود از آمدن و شدن انسان، رفاه و پیشرفت و توسعه و مدرنیزاسیون و مبدل شدن به قدرتی در کنار قدرتهای ظالمانه نیست؛ مقصد، معرفت امام حق، همراه شدن با امام حق، خدمت به همه آنچه آن امام مبین بدان راضی است و مجاهده بزرگ برای فراهم آمدن زمینه های ظهور و تحقق خلافت امام حق برگستره زمین و بالاخره استقبال از آن موعود منجی.
چنانچه این معنا حاصل شود، همه عزت، همه برخورداری، همه نعمت، همه امنیت، همه هیبت و همه تضمینهای لازم برای در امان ماندن حاصل می آید. شرط دسترسی به همه نعمتها تمسک و توسل آگاهانه به ساحت مقدس حجت حی خداوند است. روح همه طرحها و برنامه ها برای زیستن و بودن در گستره زمین نیز همین امر است.
ضمن آرزوی توفیق برای همه خدمتگزاران از خیل خدمتگزاران شیعه خانه امام زمان(عج) (ایران اسلامی) صمیمانه آمادگی خود را برای ارائه خدمت اعلام می داریم. والسلام