کرامات نورانی
کرامات نورانیدلم شد چراغانی چشم تو
به مهمان، شراب عطش می دهد
شگفت است مهمانی چشم تو
بنا را بر اصل خماری نهاد
ز روز ازل بانی چشم تو
پر از مثنویهای رندانه است
شب شعر عرفانی چشم تو
تویی قطب روحانی جان من
منم سالک فانی چشم تو
دلم نیمه شب ها قدم می زند
در آفاق بارانی چشم تو
شفا می دهد آشکارا به دل
اشارات پنهانی چشم تو
هلا توشه راه دریادلان
مفاهیم طولانی چشم تو
مرا جذب آیین آیینه کرد
کرامات نورانی چشم تو
از این پس مرید نگاه توام
به آیات قرآنی چشم تو!
حسن حسینی
ابر فیض
شکفت غنچه و بنشست گل به بار، بیا
دمید لاله و سوری ز هر کنار، بیا
بهار آمد و نشکفت باغ خاطر ما ت
و ای روان سحر، روح نوبهار، بیا
چه مایه صبر مگر هست بی قراران را؟
ز حد گذشت دگر رنج انتظار، بیا
ز هر کرانه، شقایق دمیده از دل خاک
پی تسلی دلهای داغدار، بیا
ز عاشقان بلاکش، نظر دریغ مدار
فروغ دیده نرگس! به لاله زار بیا
«ز منجیق فلک سنگ فتنه می بارد» مباد
آن که فرو ریزد این حصار! بیا ی
کی به مجمع رندان پاکباز نگر دمی
به حلقه مردان طُرفه کار، بیا
طلایه دار تواند این مبشران ظهور
به پاس خاطر این قوم حقگزار، بیا
درین کویر که سوزد روان موج، سراب
تو ای سحاب کرم، ابر فیض بار، بیا
ز دست برد مرا شور عشق و «جذبه»ی شوق
قرار خاطر محزون بی قرار بیا!
محمود شاهرخی
نهال روشن سپیده
من از تبار تشنه غروبهای انتظار
که سبز می تپد دلم به شوق دیدن بهار
بیا میان ذهن این همیشه های شب به دوش
نهال روشن سپیده را، تو مهربان، بکار
بیا برای آسمانِ خسته سکوت پوش
نوید بال بالِ آبی پرنده ای بیار
بیا بخوان دوباره قصه قشنگ آسمان
به گوش بالِ بسته کبوتران این دیار
تمام لحظه های ما، غبار غم گرفته اند
مگر به یمن چشم تو فرو نشیند این غبار
رضا موزونی ـ کرمانشاه
مردی از تبار گل یاس
در انتهای شبی دراز
در میان سوسوی آینه ها
در سال مرگ برگهای جوان
در پشت دیواری از سکوت
مردی خواهد آمد
از جنس بلور
مردی که سکوتش، سبز
تنهایی اش، زیبا
و چشمهایش قشنگ تر از نگاه نجیب شکوفه هاست
مردی که بهترین ترانه خلقت را سر خواهد داد
اللّه اکبر اللّه اکبر اللّه اکبر
مردی می آید
مردی خواهد آمد
مردی از تبار گل یاس
هوشنگ صادقی ـ اردبیل