در ره وصل تو
بی تو ای راحت جان! خسته دل و جان من است
روز روشن ز غمت چون شب هجران من است
ز آتش هجر تو پروانه صفت می سوزم
شاهد سوز نهان دیده گریان من است
همچو یعقوب همه دیده به ره دوخته ایم
چون که روی مه تو یوسف کنعان من است
صبح امید وصالت ز چه طالع نشود
این هم از تیرگی گردش دوران من است
در ره وصل تو آرام ندارد دل من
مرغ شب تا به سحر ناظر افغان من است
هر کجا می نگرم فتنه و آشوب به پاست
این هم از بخت من و حال پریشان من است
چه کنم از که توان یافت نشان قدمت
چون که خاک قدمت سرمه چشمان من است
گفت ناصرچی دل خسته که ای منجی خلق
نام دلجوی تو رونق ده دیوان من است
سیدابوالفضل ناصرچیان اراکی
جمال الهی
صحنه آفاق چون تو ماه ندارد
چون تو جمالی به جلوه گاه ندارد
ماه خجل شد ز حسن روی تو آری
روشنی آفتاب ماه ندارد
مهر تو را مشتری شوند به آهی
آه که دل در بساط آه ندارد
روی تو آیینه جمال الهی است
در تو تماشای من گناه ندارد
صبح سپیدی، شبم به روی تو روز است
زلفت اگر روز من سیاه ندارد
کوکب اشکم در آستین بدرخشید
عشق بدین روشنی گواه ندارد
خاک کف پای اوست تاج سر من
نادره تاجی که پادشاه ندارد
باد بود پیک عاشقانش و افسوس
باد هم آنجا که اوست راه ندارد
همتی ای کاروان مصر که یوسف
ماه عزیز است و تاب چاه ندارد
خط به رخ از زلف کن حریم که هندو
حرمت بیت الحرام نگاه ندارد
با همه آفاق مهر ورز که خورشید
ملک جهان گیرد و سپاه ندارد
زیر نگین هنر قلمرو دلهاست
سلطنت شهریار شاه ندارد
شهریار
قرار دل بی قراران
مسیر مسیح بهاران کجاست؟
صفاگستر لاله زاران کجاست؟
رگ و ریشه لاله از هم گسست
گل اندیشه سربداران کجاست؟
ز سرگشتگی، جام سرگشته ام
قرار دل بی قراران کجاست؟
سرم را شده ابر خون سایه بان
نشانی ز الماس باران کجاست؟
در این دشت دلگیر یأس آفرین
نوای خوش آبشاران کجاست؟
خماری سیه کرده روی مرا
فلق! ساغر می گساران کجاست؟
زمین گشته بتخانه بتگران
تبردار ایمان تباران کجاست؟
من و انتظار و شب بی کسی
خدایا دگر یار یاران کجاست؟
گل نرگس آفتابی جبین
امید دل شب شکاران کجاست؟
احد ده بزرگی
داغدارترین لاله
تو از سخاوت سیّال باغ می آیی
تو از وسیع گلستان داغ می آیی
تو آن پرنده این آسمان سرسبزی
که با بهار به ترمیم باغ می آیی
شب غلیظ در این کوچه ها نمی پاید
در آن دمی که تو با چلچراغ می آیی
تو مشکل دل ما را به آبها گفتی
تو مثل نور به نشر چراغ می آیی
تو داغدارترین لاله شب پیری
که از وسیع گلستان داغ می آیی