صدای پای علی

بهارِ سرمه چشم دو عالم است غبارت

اگر چو جاده دهی بوسه جای پای علی را

نفس به یاد دمی می زنم که مرگ درآید

مگر به گوش گران بشنوم صدای علی را

مگر به روی خیال علی دو دیده بر بندم

که سر به سجده نهم یک زمان خدای علی را

به نقد هر دو جهان کیمیای خود نفروشم

خریده ام به بهای دلم بلای علی را

بریده عالم و آدم ز من، ولی نبریدم

از این شکسته دل بینوا، نوای علی را

تو یوسف ار چه به چاهی، همین بست که شنیدی

به شب صدای جگرسوز گریه های علی را

زند به جان سلامت شرر ز ننگ ملامت

هر آنکه همچو تو دارد به سر هوای علی را

یوسفعلی میرشکاک