جسارت گفتن؟ دیدن و پرواز ... فقط همین
وحید علیان نژادی – دانشجوی پزشکی – تهران
اگر او را ببینم به او می‌گویم:
ای آقا! هرشب خوابت را می‌بینم و هرصبح با یاد تو از خواب بیدار می‌شوم. دلم تشنة یک لحظه دیدن و باتو بودن است.
سید مهدی نواب کاشانی – تهران – ۱۵ ساله
اگر او را ببینم به او می‌گویم:
امروز هم گذشت و تو نیامدی. تا برایت پنجره را باز کنم. تو نیامدی و دل من هنوز دارد بهانه‌ات را می‌گیرد و این‌بار دارد نشانه‌ات را از پرنده‌ها می‌پرسد...
سعیده محتشم
اگر او را ببینم به او می‌گویم:
مولای من اکنون این دل‌های مشتاق در انتظار عدل توآند. در انتظار جوانه زدن کلمة حق، ای ستارة عدل، بیا و چشم دل‌مان را به قدومت روشن کن.
عذرا لطفی – دانشجوی حقوق
اگر او را ببینم به او می‌گویم:
مهربانا! آشفتگی کلماتم سرشار از حس زیبای حضور توست. به راستی با وزیدن کدام نسیم وجودم پر از شکوفایی مهربانی تو خواهد شد؟ به یمن درخشش نور تو، اندرونم و به برکت بارش نگاه تو ، بر دستان سبز دعایم، درد بی‌کسی و غربت را بر سجادة عروج تاب آوردم.
رویا ملکی محمدپور – قزوین – سوم تجربی
اگر او را ببینم به او می‌گویم:
... جمعه‌ها صدها نگاه برآسمان خیره می‌شوند. جمعه‌ها هزران دل منتظر، از شوق به سر آمدن انتظار، در قفس تنگ سینه برایت می‌تپند. ای صاحب جمعه‌ها! بیا و دلتنگی غروب جمعه‌ها را برطرف ساز.
فهیمه قنبرپور – تهران – دانشجو