سید مرتضی نجومی
سلام تام و كامل و عام و شامل خداوندي و درود هميشگي و بركات پيوسته او بر حجت و خليفه خداوند و ولي او در پهنه زمين و گستره عام خلقت، فرزندزاده نبوت و بازماندة گزيدگان و عترت، صاحبالزمان باد. آقا!
هرگز دمي زياد تو غافل نبودهايم
يا گفته حرف ترا يا شنيدهايم
اما باز هم به عرض ادبي به آستان مقدس تو پناهندهايم.
آقا! لطف و عنايت خود را چون هميشه و هميشه باز هم شامل حال همة ما بفرما. آقا! همة اختيارات عالم وجود در كف با كفايت شما نهاده شده است. ما چه بگوييم، همه چيز ما، همه هستي و توفيق و فيوضات ما به عنايت و لطف شماست، تو حيّي و قائمي و قيام حيات همه عالم وجود و حيات همه خلائق به بركت وجود و حيات شما و عالم هستي ريزه خوار خوان وجود مبارك شماست. اي آفتاب جهانتابي كه نه تنها گرما بلكه آتش به دل و جان عاشقانت زدهاي و عجبا كه آنان هر چه صفا و وفا و موّدت و ولا دارند از همين آتش عشق و محبت تست.
آتش عشق است اين و نيست باد
هر كه اين آتش ندارد نيست باد
گرماي عالم وجود، نور علم و معرفت عالم هستي از تست. و اگر آفتاب نبود حياتي و جاني در اين كره زمين نبود. حيات و جان همه عالم نه تنها كره زمين از تست. و چه عجب اگر شب كوراني آفتاب پشت ابرها را نبينند و آنان كه دلائل روشن وجود مقدس تو را ميبينند از تابش نور مبارك تو از پشت ابرهاي غيبت، خيره نور جمال تواند.
و اين هم خود مصلحتي است كه خلائق هميشه در شور ظهور تو و حضور تو باشند. و هر آن و هر لحظه منتظر كنار رفتن ابرهاي ظلم و ستم طواغيت زمان و گردنكشان مفسد روي زمين باشند.
چه زيباست تشبيه وجود مقدس در پشت پردة غيبت با آفتاب جهانتاب در پس ابرها. مگر نه آنكه گهگاه خورشيد از پس ابرها جلوهاي ميكند و بعضي روشن و منور و گروهي همچنان محروم ميمانند. خوشا به آن نيكبختان خوش اقبالي كه قدرت و توان و لياقت زيارت تو را دارند و بيچاره كوردلان بيبصيرتي كه هرگز به فيض زيارت تو نائل نيايند. و چه زيباست كلام ملكوتي و ولائي خودت كه فرمودي:
و أمّا وجه الإنتفاع بي في غيبتي فكالإنتفاع بالشّمس إذا غيّبتها عن الأبصار السّحاب.1
وجود مبارك تو ماية پيوند همه عاشقان تو با هم است. جان و فطرت آدمي عاشق كمال و جمال بيانتهاست و تو مدير و مدبر جانها و مايه پرورش و بيداري فطرتهايي. و آن جانها و فطرتها كه به يمن لطف و عنايت تو رويش و پرورش يابند، با هم متحد و مبراي از خودخواهيها و خودنمائيهايند. وجود مبارك تو مايه تأليف قلوب آنان و صلح و صفاي عالميان است. و در حسرت اين تربيت و اجتماع و تأليف دلهاست كه با سوز و گداز با تو همنواييم كه:
أين مؤلّف شمل الصّلاح والرّضا.
آقا! اگر شما خاندان عصمت و طهارت نبوديد خلايق همه چون بهايم حيران و سرگردان بودند:
لولا محمّد والأوصياء من ولده لكنتم حياري كالبهائم.2
از رهگذر خاك سر كوي شما بود
هر نافه كه در دست نسيم سحر افتاد
لطف و عنايت و دستگيري شما ماية هدايت جميع خلايق است. و هر كس هر چه دارد از بركت وجود شريف شما و پرورش مبارك تست.
امام صادق(ع) فرمود:
ما پيشوايان و حجتهاي خداوند جهانيان، مهتر و سادات مؤمنان، رهبران نيكان، صاحب اختيار مسلمانانيم. ما امان براي اهل زمينيم. همانگونه كه ستارگان امان اهل آسمانهايند. بهواسطة ماست كه آسمان بر زمين فرو نميريزد بهوسيلة ماست كه باران نازل گردد و رحمت پراكنده شود. و بركات زمين خارج شود. اگر ما روي زمين نبوديم زمين اهلش را فرو ميبرد از روزي كه خداوند آدم را آفريد تا به حال هيچگاه زمين از حجت خالي نبوده، يا ظاهر و مشهور و يا غايب و مستور، و زمين تا قيامت از حجت خداوندي خالي نيست.3
آقا! مگر ممكن است شما ما را رها كرده بهحال خودمان واگذاريد. لحظههاي آسايش و زندگي پابرجاي ما از نظر لطف و عنايت شماست. مگر در توقيع شريفت به شيخ الطائفه مفيد - سلاماللَّه عليه - نفرمودي:
إنّا غير مهملين لمراعاتكم ولاناسين لذكركم و لولا ذلك لنزل بكم الّلأواء واضطلمكم الأعداء فاتّقوا اللَّه جلّ جلاله و ظاهرونا علي انتياشكم.4
همانا كه ما در مراعات حال شما سهلانگاري نداريم و از ياد شما غافل نيستيم. وگرنه سختي و بلا بر شما فرود ميآمد و دشمنان شما را از بيخ و بن ميكندند، پس از معصيت خداوند، جلجلاله، بپرهيزيد و به ما كمك كنيد تا شما را نجات بخشيم.
درود و سلام ما بر تو اي سروري كه از ديدهها غايب و پنهان، اما در شهرها و مجلسهاي مردمان حاضري. از چشمها نهان و در افكار و دلها حاضري. تو باقيماندة اخيار و خوبان و وارث شمشير ذوالفقاري. در بيتالله الحرام كه داراي پردههاست ظاهر شوي و به شعار «يا لثارات الحسين» ندا كني كه: «منم طلب كننده خونها و منم شكننده هر ستمگر جفا پيشهاي»:
السّلام علي الإمام الغائب عن الأبصار والحاضر في الأمصار والغائب عن العيون والحاضر في الأفكار، بقيةالأخيار وارث ذي الفقار، الّذي يظهر في بيتالله الحرام ذي الأستار و ينادي: بشعار يا لثارات الحسين أنا الطّالب بالأوتار أنا قاصم كلّ جبّار.5
عزيز ما! تو حاضر جمع مايي، اما نه ظاهر و چقدر فرق است بين حاضر و ظاهر، غائبت گويند، چون ظاهر نيستي، نه آنكه حاضر نباشي، «ألا فمن ادّعي المشاهدة فكذّبوه»6؛ آگاه باشيد هر كس ادعاي مشاهده كرد او را تكذيب كنيد. اين مشاهده چون، «فمن شهد منكم الشّهر فليصمه»7؛ پس هر كس اين ماه را دريابد، بايد كه در آن روزه بدارد. به معناي ظهور و بروز است نه حضور كه تو در محافل دوستانت و در مجالس سوگواري جد مظلومت، در تشييع شهيدان و بر سر مزار آنان حاضري، اما نه ظاهر، مگر نه آنكه روايت دارد چون ظهور كني همگان گويند: «ما اين آقا را بسيار ديدهايم».
ما تو را ميشناسيم وگرنه عمل ما هيچ سودي ندارد و مرگ ما مرگ جاهلي است. پيرو توايم تا درست حركت كنيم و سالم به مقصد رسيم. اوامر و احكام تو را بايد به درستي بشناسيم تا به خوبي پيروي و اطاعت كنيم. هر روز و هر ساعت، هر دقيقه و هر آن با ياد تو مأنوس و به فكر تو مشغوليم و در انتظار رؤيت روي ماه تو، مشتاق ديدار تو و سوخته هجران توايم. در جستوجوي تو در همه جا و هم زمانهاييم، در طلب رضاي تو و دعاگوي ذات شريف و سلامت وجود مبارك توايم. مگر نه آنكه همه نابسامانيها و مشكلات اين دنياي آشفته و تمدن ظالم و سنگدل به ظهور ميمون و حضور مبارك تو مرتفع ميگردد. فرج صالحان و مستضعفان جهان به قدوم و ورود مبارك تست. پس خود، خداوند را قسم ده
كه تعجيل در ظهورت فرمايد، كه دعاي ما بندگان دور از آداب را بهايي نيست.
خداوندا! دعاي خود او را در حق ما بندگان مستضعف روا فرما، آنگونه كه در كتاب اكمالالدين و اتمامالنعمة از حميري روايت ميفرمايد كه گفت:
از محمد بن عثمان عمري سؤال كردم كه: آيا صاحب اين امر را ديدهاي؟ فرمود: بله و آخرين بار در نزد بيتاللَّه الحرام زيارتش نمودم كه ميفرمود:
أللّهمّ انجز لي ما وعدتني.8
بارالها فراهم ساز براي من آنچه را كه وعده فرمودهاي.
و همچنين در حديثي ديگر محمدبن عثمان ميگويد كه:
او را كه درود خداوند بر او باد ديدم در مقام مستجار به پرده كعبه آويخته بود و ميفرمود:
أللّهمّ انتقم من اعدائي.9
بارالها از دشمنان من انتقام بگير.
بارالها! دعاي مستجاب چه زمينههايي دارد، آيا دعايي بالاتر از دعاي حجت زمانت و سيد و سرور خلائقت هست. خداوندا! به حق خاتم اوصيائت با ظهور او بر ما منت گذار و تشريف استجابت دعاي او را بر قامت خلائق اين زمانت روا فرما.
به خداي بزرگ سوگند كه عدالت تو روزي بر سر خلق خداوند سايه خواهد افكند. حكم و فرمان تو مصلح كل اين جهان خواهد شد اي بزرگ منجي عالم، دست لطف و عنايتت را بر سر خلائق خواهي كشيد و به دست مبارك و پر خير و بركت تو بر سر آنان انسانيت آنها تبلور يافته با عقل و فهم واقعي از حقائق اين جهان به مقامات والاي ادراك و شعور فائز گردند. اخلاق و ملكات فاضله آنان به كمال و جمال بنشيند. امام باقر(ع) فرمود:
إذا قام قائمنا وضع يده علي رؤوس العباد فجمع به عقولهم وأكمل به أخلاقهم.10
آقا! خوشا به شيعيان و منتظران ظهورت كه اولياي حقيقي خداوند آنانند. امام صادق(ع) فرمود:
يا أبابصير، طوبي لشيعة قائمنا المنتظرين لظهوره في غيبته والمطيعين له في ظهوره، أولئك أولياءاللَّه الّذين لاخوف عليهم ولا هم يحزنون.11
اي ابابصير! خوشا به حال شيعيان ما كه در زمان غيبت چشم به راه و در ظهورش مطيع او هستند. اينان به حق اولياي خدايند كه ترس و غمي برايشان نيست.
اي عزيز ما! نميدانم كه اكنون در كجا و به دستگيري و عيادت چه كسي و بر سر مزار چه شهيدي دعا و فاتحه ميخواني، خوشا به حال آنكس كه با تو سر وعده دارد و خوشا بر آنكه صورت بيمثال تو را ببيند:
المهدي من ولدي وجهه كالكوكب الدّري.12
مهدي از فرزندان من و چهره او چون ستاره درخشان است.
آقا! تو اميد بشريتي، و نه تنها شيعه و مسلمانها بلكه همه خداپرستان و همه بشريت بيصبرانه منتظر منجي بزرگ و مصلح اين جهانند و به حكم وعده خداوندي اين انتظار به پايان خواهد رسيد و مستضعفان جهان وارث آن خواهند شد. تو خود خوب مينگري كه جهان سخت تشنه عدل تست. سركشان و گردنكشان فساد جهاني دنيا را به سياهي و تباهي افكندهاند. آيا گاه ياري مستضعفان و مظلومان اجتماع بشري نرسيده است. عزيز ما! ما ميدانيم و به يقين ميدانيم كه:
نفس باد صبا مشك فشان خواهد شد
عالم پير دگرباره جوان خواهد شد
به خداي بزرگ سوگند كه عدالت تو روزي بر سر خلق خداوند سايه خواهد افكند. و حكم و فرمان تو مصلح كل اين جهان خواهد شد. اي بزرگ منجي عالم.
اما خداوندا! ما آن روز خواهيم بود، يا بدين حسرت جان خواهيم داد. اگر صبر ايوب داشته باشيم، عمر نوح كه نداريم.
آن چنان منتظرم در ره عشق
كه اگر زود بيايي دير است
خداوندا، بار الها! آيا بود كه با اين همه انسانهايي كه در آرزوي حضور سر به خاك نهادند، بر ما منت نهي و طلوع خورشيد جمعه ما را بعد از ظهور آقا قرار دهي. عاشقان مهدي شيفته جمعهاند، مگر نه آنكه جمعه روز لقاء محبوب آنان است:
هذا يوم الجمعة و هو يومك المتوقّع فيه ظهورك.13
اين روز جمعه است، و آن روزي است كه ظهور تو در آن انتظار ميرود.
خداوندا! كي شود، جان جهان و گوش خلائق نداي پر شور و جان بخش، «أناالمهدي، أناالمنتقم» را بشنوند و دنيا به فيض ظهور برسد.
بيا بيا كه تن و جان من فداي تو باد
سري كه بر تن ما هست خاك پاي تو باد
دلم به مهر تو صد پاره باد و هر پاره
هزار ذره و هر ذره در هواي تو باد
آيا به راستي ميشود كه اين فيض قدسي نصيب مردم
اين زمان شود كه پيوستگي جوامع موجود را به جامعه مطهر موعود نظارهگر باشند. و چرا چنين نباشد اوضاع و احوال جهان گويي زمينهساز و سرعتبخش قيام مصلح غيبي موجود است. نيك مينگريم كه افق نشانگر طلوع خورشيد است. تاريكيها شكافته و دنيا نوراني، شوكت و سطوت تو در همه جا گسترده خواهد شد. فرشتگان به تعظيم و چشم بر فرمان و جبرييل امين پيشاپيش آنانست، تا به فرمان خداي جليل از كران تا كران زمين بانگ خويش را بگستراند كه: اي مردمان گوش فرا داريد و به هوش باشيد: «جاءالحقّ و زهق الباطل»، فرزند مولود كعبه در كنار كعبه ظهور و قيام خود را به جهانيان اعلام ميدارد.
خداوندا! حال عاشقاني كه لحظه به لحظه در انتظار و التهاب ديدار اويند آن هنگام چه خواهد بود:
توقّع أمر صاحبك ليلاً و نهاراً.
هر صبح و شام در انتظار امر صاحبت باش.
اي خداوند راهنماي سرگردانها، اي دادرس فريادگران، اي فريادرس ناله كنندگان، اي امان دهنده امان خواهان، اي محل امن بيمزدگان، اي كمك مؤمنان. و اي پناه گناهكاران!14 تو را قسم ميدهيم به لطف و محبت و عنايتي كه به مهدي خودت داري فرج او را عنايت فرما و چشمهاي گناهكار خلائق را به نور جمال مبارك او روشن و منور فرما.
نثار روي تو هر برگ گل كه در چمن است
فداي تو هر سرو بن كه بر سر جوست
أللّهمّ أظهر به دينك و سنّة نبيّك حتّي لايستخفي بشيءٍ منالحقّ مخافة أحدٍ من الخلق.15
خداوندا به او دين خودت و سنت پيامبرت را ظاهر و هويدا كن؛ آنچنان كه هيچ خفا و ستر و كتماني از حق در ميان نباشد و ترس از هيچكس از خلائق مانع آشكاري حق نگردد.
أللّهمّ إنّا نشكو إليك فقد نبيّنا صلواتك عليه و آله و غيبة وليّنا و كثرة عدوّنا و قلّة عددنا و شدّة الفتن بنا و تظاهر الزّمان علينا فصلّ علي محمد و آله و أعنّا علي ذلك بفتح منك تعجّله و بضرّ تكشفه و نصر تعزّه و سلطان حقّ تظهره و رحمة منك تجللناها و عافية منك تلبسناها برحمتك يا ارحم الرّاحمين.
عمري به انتظار نشستم نيامدي
دل را بهروي غير تو نبستم نيامدي
دل را براي آمدنت مهربان من
روزي هزار بار شكستم نيامدي
امروز هم كه با همه بيپناهيام
عاشقتر از هميشهات هستم نيامدي
گفتم اگر بيايي اي مهربانترين
بعد از خدا ترا بپرستم نيامدي
گفتند سبزپوش تو از كعبه ميرسد
هر جمعه رو به قبله نشستم نيامدي16
پينوشتها:
پانویسهای این مقاله
- ۱
1 . بحارالأنوار، ج52، ص92، ح7.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۲
2 . تحفالعقول، ص364.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۳
3 . بحارالأنوار، ج23، ص5، ج52، ص92.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۴
4 . همان، ج53، ص175.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۵
5 . النجم الثاقب، ص469، چاپ اسلاميه.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۶
6 . از توقيع شريف حضرت صاحبالزمان(ع) خطاب به نايب چهارم، عليبن محمد سمري. شيخ طوسي، كتاب الغيبة، صص242-243.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۷
7 . سوره بقره(2) آيه 185.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۸
8 . بحارالأنوار، ج52، ص30، ح23.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۹
9 . همان.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۰
10. همان، ص336، ح71.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۱
11. همان، ص150، ص76.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۲
12. منتخبالأثر، ص284.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۳
13. مفاتيحالجنان، زيارت يومالجمعه.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۴
14. دعاي جوشنكبير.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۵
15. همان، دعاي افتتاح.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱۶
16. شعر از مجتبي تونهاي.
بازگشت به ابتدای مقاله ↑