امام رضا(ع) از پدرش موسي بن جعفر(ع) از جدش امام صادق(ع) نقل مي‌فرمايد كه فرمود:
روز غدير نزد اهل آسمان مشهورتر از اهل زمين است.
خداوند تعالي در بهشت قصري خلق فرموده كه بناي آن خشتي از نقره و خشتي از طلا است. در آن قصر صد هزار اتاق سرخ رنگ و صد هزار خيمة سبز رنگ وجود دارد و خاك آن از مشك و عنبر است در آن قصر چهار نهر جاري است: نهري از شراب و نهري از آب و نهري از شير و نهري از عسل. در كناره‌هاي اين نهرها درختاني از انواع ميوه‌ها قرار دارد، و بر آن درختان طيوري هستند كه بدنهاي آنها از لؤلؤ و بالهايشان از ياقوت است و به انواع صداها مي‌خوانند.
روز غدير كه فرا مي‌رسد اهل آسمانها وارد اين قصر مي‌شوند و تسبيح و تقديس و تهليل مي‌گويند. آن پرندگان هم به پرواز درمي‌آيند و خود را به آب مي‌زنند و سپس در آن مشك و عنبر مي‌غلطند. آنگاه كه ملائكه جمع شدند بار ديگر به پرواز درمي‌آيند و آن عطرها را بر آن مي‌پاشند.
ملائكه در روز غدير «نثار فاطمه»1 را به يكديگر هديه مي‌دهند. وقتي آخرين ساعات روز غدير فرا مي‌رسد ندا مي‌آيد: به مراتب و درجات خود برگرديد كه به احترام محمد و علي تا سال آينده در چنين روزي، از لغزش و خطر در امان خواهيد بود.
پي‌نوشت:
پانویس‌های این مقاله
- •
اسرار غدير، به نقل از بحارالانوار، ج37، ص163 .
بازگشت به ابتدای مقاله ↑ - ۱
1 .نثار فاطمه: همان ميوه‌هاي درخت طوبي است كه در شب زفاف حضرت به امر الهي از آن درخت در آسمانها پخش شد و ملائكه آنها را به عنوان يادگار برداشتند. (بحارالانوار، ج43، ص109).
بازگشت به ابتدای مقاله ↑