حکایت نیکبختان

عنایت امام زمان به علما و اندیشمندان

قسمت سوم

حسین رضایی فرد

اشاره :

فقها، مراجع و علماي با تقواي شيعه همواره مورد عنايت ويژه حضرت بقيةالله(ع) بوده‏اند؛ به نحوي كه گروهي از آن بزرگواران به شرف بزرگ درك حضور مبارك آن حضرت نايل شده يا صداي ملكوتي و نغمه دلنواز ايشان را شنيده‏اند يا به گونه‏هاي مختلف؛ مانند تقدير و تشكر، دعاي خير، ارشاد و راهنمايي، تصحيح اشتباهات، پاسخ به سؤالات و... مشمول لطف و عنايت آن حضرت(ع) واقع شده‏اند.

از جمله اين عنايات ويژه دستور حضرت ولي‏عصر(ع) به برخي از علما و انديشمندان شيعه جهت تأليف كتاب است، كه در اين نوشتار به مواردي از آنها اشاره مي‏كنيم:

3. شهيد آيت الله سيدحسن شيرازي (1354-1400ق.)

ايشان در سال 1354ق. در خانداني اصيل و پرهيزكار پا به عرصه وجود گذارد. پدر بزرگوارش آيت‏اللَّه سيد مهدي شيرازي است كه نسبش در نهايت به حضرت ابا عبداللَّه(ع) مي‏رسد.

در جواني همراه پدر بزرگوارش به كربلا آمد و به فراگيري علوم اسلامي پرداخت و به زودي قريحة ذاتي و هوش و استعداد فوق‏العاده‏اش آشكار گشت. پس از گذراندن مراتب تحصيل در كنار برادرش سرپرستي حوزه علميه كربلا را به عهده گرفت. سپس به لبنان مهاجرت و «مؤسسه دارالصادق» را تأسيس نمود. پس از سقوط حكومت بعث، به عراق بازگشته و به نوشتن مقالات روشنگر عليه حكومت وقت در مجلات مختلف پرداخت كه خود مؤسس و سردبير برخي از آنها بود.

در سال 1389 ق. از طرف حزب بعث دستگير و ماهها تحت شديدترين شكنجه‏هاي دژخيمان بعثي قرار داشت و با اينكه دستگاه حاكمه عراق تصميم به شكنجه و در نهايت قتل وي داشت، به‏طور معجزه‏آسايي از زندان آزاد گشته و به لبنان و سوريه سفر نمود.

آن شهيد، براي ايجاد پايگاهي مذهبي جهت تبليغ مباني اسلامي و تقويت مواضع شيعه در منطقه «برج البراجنه» در بيروت، حوزه علمية لبنان را تأسيس نمود و با تماسهاي مكرر با علويان لبنان و سوريه موجبات نزديكي و تفاهم علويان و شيعيان را فراهم نمود.

ايشان، در ده سال آخر عمر شريفشان با مسافرتهاي بسياري كه به كشورهاي لبنان، سوريه، اروپا، استراليا و آفريقا انجام داد مؤسسات تربيتي، فرهنگي، ديني و اجتماعي فراواني را در اين كشورها پايه‏گذاري نمود.

در سال 1394هجري هستة اوليه تشكيل حوزه علميه زينبيه در كنار مرقد مطهر حضرت زينب كبري(ع) را ايجاد نمود. و سه سال بعد «جماعة العلماء» را با سرپرستي خود تأسيس نمود كه منشأ خدمات فراوان گرديد.

به دليل عشق و علاقة شديدي كه به اهل بيت پيامبر(ص) داشت، طرح تعمير قبور ائمه بقيع(ع) را در

سر مي‏پروراند و در اين راه اقداماتي را پيگيري مي‏كرد كه متأسفانه موفق به تحقق آنها نشد و سرانجام در شانزده جمادي‏الثاني 1400ق. زماني كه آيت‏اللَّه سيد حسن شيرازي از هتل محل سكونتش در بيروت خارج شده و جهت شركت در مجلس يادبودي كه به مناسبت شهادت آيت‏اللَّه سيد محمد باقر صدر ترتيب داده بودند در حركت بود، به وسيلة دو نفر مزدور مسلح در سن 47 سالگي به فيض عظيم شهادت نايل و پيكر مطهرش به شهر قم منتقل و در مسجد موزه در مجاورت حرم دختر موسي بن جعفر(ع) به خاك سپرده شد.

تأليف كتاب كلمه الإمام المهدي(ع)

كتاب كلمة الإمام المهدي(ع) مشتمل بر سه جلد به شرح زير است:

1. توقيعات و نامه‏ها؛

2. ادعيه و زيارات؛

3. بيانات.

اين كتاب ارزشمند محصول تلاش چندين ساله عالم مبارز و دانشمند جليل‏القدر آيت‏اللَّه سيد حسن شيرازي است. براي آگاهي بيشتر از انگيزة نگارش آن جالب است كه حقيقت را از زبان خود نويسنده بزرگوار آن كه براي شاگردانش نقل نموده؛ بشنويم:

در آن زمان كه در عراق در زندان بعثيها به‏سر مي‏بردم و وحشيانه مرا شكنجه و آزار مي‏دادند. روزي دست توسل به دامان مولايم حضرت بقيةاللَّه(ع) زده و از وي درخواست نجات و آزاديم را كردم و با او پيمان بستم كه اگر از اين زندان آزاد شوم، مجموعة فرموده‏ها و نامه‏ها، دعاها و زيارات حضرت را جمع‏آوري كنم. روزها و شبها سپري مي‏شد، ماهها يكي بعد از ديگري مي‏گذشت تا اينكه بالاخره دوران سختي و شكنجه و زندان به سر رسيد و به بركت دعاي حضرت از زندان بيرون آمدم و الحمدللَّه سختيها پايان يافت.

بعد از چند روزي يكي از دوستان نزد من آمده و گفت: شخصي بزرگوار و نوراني را در خواب ديدم و به من گفت: «برو به سيد حسن شيرازي بگو زمان وفا به عهد و پيماني كه با صاحب‏الامر(ع) در تأليف كتاب بسته‏اي رسيده است».

اين شخص اصلاً از داستان قرارداد و عهد من خبر نداشت؛ زيرا من به هيچ‏كس نگفته بودم. تصميم گرفتم اين كار را شروع كنم ولذا به جمع‏آوري و تهية مدارك لازمه آن پرداختم.

بعد از مدتي شخص ديگري نزد من آمد بدون اينكه بين او و شخص اول رابطه و آشنايي باشد، عين مطالب آن شخص را به من گفت كه در خواب ديدم حضرت بقيةاللَّه(ع) از تو مطالبه عهد و قرارداد كتاب را مي‏كند. تصميم و عزم من بر تأليف كتاب قطعي شد و شروع به نوشتن كتاب كلمه الامام المهدي(ع) نمودم. بعد از آنكه بخش عمده‏اي از كتاب را نوشته بودم، شبي در خواب ديدم كه شخصي با شكوه و وقار و با قدي بلند و صورتي زيبا داراي هيبت پيامبران و جلال صديقين و وقار خاشعين، جامه‏اي سفيد رنگ پوشيده، به سوي من آمد.

من گمان كردم كه او حضرت بقيةاللَّه(ع) است به احترام او از جاي حركت كرده و به پيشواز او رفتم نزديك او كه رسيدم دستش را گرفتم كه ببوسم لكن او از من جلو افتاده و دست مرا بوسيد. وقتي دست مرا بوسيد، يقين كردم كه خود حضرت نيستند. لذا اسم او را پرسيده و گفتم شما كيستيد؟ گفت: من از سوي ولي خدا آمده‏ام، در عالم خواب احساس كردم كه او از سوي امام زمان(ع) آمده تا براي تأليف كتاب از من قدرداني كند. و اين اولين بار بود كه براي نوشتجات خود چنين خوابي مي‏ديدم، از خداوند متعال خواستارم كه اين اثر را به خشنودي خود همراه ساخته و آقا و مولايم امام زمان(ع) را نيز از من خشنود سازد كه او خود وسيله خشنودي خداوند از من است.1

پي‏نوشتها: