چرا نمی‌آید؟

صفحات چاپی ۴۷ تا ۴۸

مطالعه در کتاب‌خوان

وقت ظهور آقا را خداوند تعیین می‌کند و خداوند ندای بنده‌اش را دوست دارد، ندایی با گریه و صدا زدن یابن‌الحسن را و اشکی که با اخلاص از چشم عاشقان می‌ریزد. لحظه‌ای را که جوانان در روز جمعه، زانوی غم به بغل گرفته، بلند بلند گریه می‌کنند و ضمن گریه، مهدی را صدا می‌زنند. آری!‌این است حال یک عاشق دل‌خسته...

و چونه است که وقت آمدن مهمان، خانة خود را آب و جارو مب‌کنیم، پس بیایید این دفعه که عزیزتین مهمان در راه است، قلب‌های خود را شست‌وشو دهیم.

بهتر بود می‌گفتید چرا ما زمینه را فراهم نکرده‌ایم؛ چون می‌گویند عصر جمعه و در دعای ندبه، آقا نیز با ما هم‌ناله می‌شود و ظهورش را از خدا می‌خواهد، پس این به عهدة ماست و از جوانان کشور ملتمسانه درخواست می‌کنم که بعد از نماز، دعای فرج را فراموش نکنند و این خواست آقا، امام زمان(ع) است که گفته است دعای فرج را برای ظهور ما بخوانید. پس بیایید هم‌ناله شویم: «إلهی عظم البلاء و برح الخفا و ...»

و اگر بیاید به آنان که هستیم را به باد سخره می‌گرفتند، می‌گویم: این است وعدة خدا که عملی شد، پس بدا به حالتان.

فرشته‌خوه- بهبهان

شاید صبر عاشقانش را با ریسمان جدایی می‌کشد و می‌خواهد ببیند که این ریسمان پاره می‌شود یا صبر عاشقان یا شاید...

روزی که او بیاید، روزی است که جهان گمشده‌اش را پیدا می‌کند و آن زمان است که همگان در آرامش مطلق فرو می‌روند.

اشرف ساعد- ملکان

صفحهٔ ۴۸