کوکب هدایت
وقتی بسان خورشید از گوشه ای برآیی
روشن شود جهانی وقتی که تو بیایی
ماندم در انتظارت ای کوکب هدایت
بنما جمال خود را ای آیت خدایی
ای آفتاب هستی، ای شور عشق و مستی
بازا بخوان کلامی زان معجز الهی
ای دیده ها براهت، ای قائم هدایت
تا کی کنم حکایت شرح غم جدایی
گر من تو را نبینم روئیدنم نباشد
بنما جمال خود را ای مظهر رهایی
پیش رخ چو ماهت خورشید سجده آرد
ای آیت الهی، ای پرتو خدایی
لب تشنگان نوریم هر لحظه ما، نگارا
برهان زما عطش را ای قائم رهائی
اسماعیل نیک سرشت
لحظه‌ای نیست
لحظه ای نیست که دل در هوس روی تو نیست
کشته بی سپر ناوک ابروی تو نیست
دل که از محبس اغیار به در برده وجود
نیست یک دم که پی سلسله موی تو نیست
آب حیوان که ز سرچشمه چشمت جاریست
کس ندانست که جز جاری در جوی تو نیست
مدعی جام می از دست هر آلوده گرفت
هر دلی مشتری باده گیسوی تو نیست
زنده ای کز دم عیسای تو هشیار نگشت
مرده چون مرده آن غمزه جادوی تو نیست
تیر مژگان تو نازم که به محراب نگاه
مقصدی جز دل من هیچ فراسوی تو نیست
نه که با مهر خدا مهر زدی لوح دلم
در کتاب دل من جز خط یاهوی تو نیست
کی زند پرسه به بام دگران مرغک جان
کین سرم جز به هوای سر زانوی تو نیست
مژده وصل بده خود به دم قد قامت
که قیامت به جز آن قامت دلجوی تو نیست
عقابی
بیا
غمگین و گرفته چون غروبیم بیا
ای صبح به کنج شب رسوبیم بیا
ای سبزتر از شعر بهاران! مولا!
بی روی تو افسرده چو چوبیم بیا
اندیمشک - پیمان سگوند
عطر میلاد
دیشب این پنجره ها، بوی شقایق می داد
بوی لبخند خدا! بوی حقایق می داد
و سواری که از آغوش خدا می آمد
خبر از آمدن یک گل عاشق می داد
شهر، طوفان زده از درد به خود می پیچید
عطر میلاد ضحی، باد موافق می داد
هیچ کس در گذر ثانیه ها، خواب نماند
ابر چشمان افق، نم نم هق هق می داد
دیشب از آینه ها، نور سحر می بارید
باز هم بغض، به ما موهبت دق می داد
نفس صبح که در خلوت شبنم روئید
قاصدک، باغچه را مژده صادق می داد
تیغ خورشید، سراغ دل دریا آمد
ساحل اما دل خود بر کف قایق می داد
شهرکرد - حمید یعقوبی سامانی