«منا اثنا عشر مهدیا، اولهم امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب، و آخرهم التاسع من ولدی، و هوالقائم بالحق یحیی الله به الارض بعد موتها، و یظهر به دین االحق علی الدین کله، ولو کره االمشرکون. له غیبة یرتد فیهااقوام و غیبته عل الاذی و التکذیب بمنزلة المجاهد بالسیف بین یدی رسول الله صلی الله علیه و آله (1)
امام حسین (ع)
در میان ما اهل بیت دوازده مهدی وجود دارد که اولین آنها امیرمؤمنان علی بن ابیطالب(علیه السلام) و آخرین آنها نهمین فرزند من است. و اوست قیام کننده به حق. خداوند به وسیله او زمین را پس از آنکه مرده است، زنده می کند و دین حق را به دست او بر همه ادیان غلبه می دهد، اگر چه مشرکان نپسندند. برای او غیبتی است که گروهی در آن از دین خدا بر می گردند و گروهی دیگر بر دین خود ثابت می مانند، که این گروه را اذیت کرده و به آنها می گویند:
«پس این وعده چه شد اگر راست می گویید؟» آگاه باشید آنکه در زمان غیبت او بر آزار و اذیت و تکذیب صبر کند همانند کسی است که در مقابل رسول خدا(ص) با شمشیر به جهاد برخاسته است.
پی نوشتها:
پانویس‌های این مقاله
- ۱
1. الصدوق ، ابوجعفر محمد بن علی بن الحسین، کمال الدین و تمام النعمة، تهران ، دارالکتب الاسلامیة، 1359 ق ، ج 1 ، ص 317 ، ح 3.
بازگشت به متن ↑