هرکجای جهان
پر زده آفتاب
تیره است آسمان
غرق در آدم است
مسجد جمکران
غرق در آدم است
غرق در زمزمه
شعر غم می‌چکد
از نگاه همه
ذکر و تسبیح و نور
اشک و درد و دعا
مهر و راز و نیاز
در دل با خدا
باز او را همه
هی صدا می‌کنند
چشمشان را به اشک
آشنا می‌کنند
هی صدا می‌کنند
پس کجا مانده‌ای؟
مهربانا چرا
بی‌صدا مانده‌ای؟
منتظر مانده‌ایم
تا بیایی ز راه
تا که گل بشکفد
جای خار گناه
عاقبت می‌رسد
سیّدی سبزپوش
ناجی از گل به سر
شالی از گل به دوش
در دل هر کسی
می‌دمد آفتاب
از نگاه همه
می‌پرد بوی خواب
آن زمان هر کسی
مهربان می‌شود
هرکجای جهان
جمکران می‌شود
سید سعید هاشمی
ارمغان
می‌رسد کسی
با سلام سادة نسیم
پرچم ستاره‌ها به دوش
گرم و پر خروش
ای که می‌رسی ز راه
جشم‌های روشنت
عطری از حضور را
دستهای تا همیشه سبز تو
بوی شادمانی ظهور را
به ارمغان می‌آورند
مسعود بهروان
هم روی تو را طاقت دیدار کم است
هم چشم مرا جرئت این کار کم است
من کمتر از آنم که تو را درک کنم
آگاهی من ز عشق بسیار کم است
قیصر امین پور
نوباران
کوچه های شهر ما ویران نمی ماند عزیز
کار و بار عشق، بی سامان نمی ماند عزیز
خواهش سر شاخه های بی رمق گل می کند
آفتاب اینگونه سرگردان نمی ماند عزیز
تا قیامت آسمان، این انزوای بیکران
چشم، بر قفل در زندان نمی ماند عزیز
گرگ ها روزی از آبادی فراری می شوند
حسرت نی بر لب چوپان نمی ماند عزیز
روح این ابر سترون مهد باران می شود
آسمان شرمندة ریحان نمی ماند عزیز
یک نفر گل می کند با جنگلی در کوله بار
نارون تنهای کوهستان نمی ماند عزیز
یک نفر فردا زمین را نور باران می کند
مهدی ما تا ابد پنهان نمی ماند عزیز!
حسن دلبری- سبزوار