يامهدي! اي آرام دل‌هاي پريشان!
اي نام تو ميزان‌ترين تفسير قرآن
اي راز و رمز کهکشان‌ها در نگاهت
قاليچه بال ملائک فرش راهت
اي تکسوار بي بديل ملک سرمد
اي منجي عالم، قائم آل محمد!
درويشم و دل‌ريشم از درد فراقت
عمري نشستم برگليم اشتياقت
از سوز حسرت سينه‌ام آتشفشان است
چشمم به پيچ کوچه‌هاي آسمان است
از پشت بغض ابرها، آه اي ابرمرد
روزي قدم بر چشم کا بگذار و برگرد
اي نغمه پرداز غمت تنبور دل‌ها!
اي سربدار حسرت منصور دل‌ها!
اي مرجع تقليد شبنم، قلب صافت!
شمع و گل و پروانه با هم در طوافت
دارالعزا شد سينه‌ها، پس کي مي‌آيي؟
خون شد دل آيينه‌ها، پس کي مي‌آيي؟
اي چلچراغ اين شب خاموش، برگرد
تنها اميد خلق مشکي پوش، برگرد
تا کي سرِ ما باشد و زانوي حسرت؟
تا کي برگرديم از پي‌ات غربت به غربت؟
تا کي سرشک از ديدة قوها بريزد؟
خون دل از چشم پرستوها بريزد
خون دل از چشم پرستوها بريزد
تا کي جهان آکنده از نيرنگ باشد؟
کار برادر با برادر جنگ باشد
اي قلب عالم را به خود مشتاق کرده
اي طاقت آيينه‌ها را طاق کرده
کُشتي عروس عشق را از رنج دوري
خون شد دل آيينه‌ها، تا کي صبوري؟
فرهاد را از جان شيرين سير کردي
اي يوسف زهرا، بميرم دير کردي
کشتي پر از ارواح رقصان است، اي نوح
فانوس ما چشمان شيطان است، اي نوح
ماگرچه از طوفان غم تشويش داريم
صدموج وهم انگيزتر در پيش داريم
وقتي بيايي ذره‌اي دلواپسي نيست
ناجي تويي اين کار، کار هرکسي نيست
محمدعلي جوشاني
شراب آخرين
اي همه جان‌ها فداي چشم زيباي شما
منظر طوبي عيان از قد رعناي شما
الفتي با چشمة نوش تو دارد کام جان
يک جهان تلواسه دارد جام و ميناي شما
يازده خم تشنگي دارم به صحراي هوس
جام جان آورده‌ام، از بهر صهباي شما
از نخستين باده لبريزم تا روز حضور
تا شراب آخرين نوشم ز درياي شما
راز خاموشي ندانم چيست؟ مرغ باغ را
اي جهان در آرزوي نطق گوياي شما
صيد محرومان کند در دشت بي پايان غم
قاتل امروز ماوخصم فرداي شما
يک جگر نيرو ندارم تا که صيد خود کنم
هرچه در عالم ز نامردان و اعداي شما
اين‌که مي‌ريزد به پاي تو پريشان اشک نيست
هستي خود را فرو افشانده در پاي شما
محمدحسن حجتي پريشان
گياه عطش
من گياه عطشم زمزم خوشخوار کجاست
بوي خوش مي‌رسدم طبلة عطار کجاست
مي‌زند بر درباغ طرب انگشت، بهار
دوستان زود بگوييد کليد در گلزار کجاست
مي‌دمد قمريکان را نفس صبح اميد
در چمنزار وفا مرغ دل‌افگار کجاست
تا که در خنده شد‌آن لعل پرآتش گفتم
يافتم هم‌نفسان، تنگ شکربار کجاست
حسن در حد کمال است به بازار جمال
قحط عشق است ببينيد خريدار کجاست
مي‌رسد دم به دم آواز اناالله به گوش
طور وصل است زهر سو نگه يار کجاست
نعره‌اي مي‌زند از حنجر حلاج سروش
عاشقي جرم شده چوبة اين دار کجاست
مي‌کشد حبس جفا يوسف از آن دامن پاک
از زليخاي يبلديده بپرسيد، گنهکار کجاست
ريخته خرمن گل برنمط صحن تراب
بوي گل مي‌رسدم طبلة عطار کجاست
سمنان – سيد احمد رضوي
بيرق عشق
بيا دوباره بخوانيم از صميم وجود
سرود عاطفتي را به شهر آهن و دود
ز راه مهر بيفکن دوباره آيت مهر!
رداي سبز نوازش به روي دوش کبود
بخند اختر اميد چرخ نيلي رنگ
ز روي اين شب قطبي نقاب کس نگشود
به کينه جويي ياران نور تاخته‌اند
سپاه صاعقه در اين شب سيه اندود
زعمق حنجره آواز مهر سربدهيم
ز پرده‌هاي هماواز در کرانة رود
ز شب ملولم و در آرزوي تابش نور
دو چشم دوخته بر راه اختري مسعود
هزار وعده به دل مي‌دهم که باز آيي
ستاره مي‌شمرم اي ستارة موعود
بزن به بام شب تيره بيرق خورشيد
که فاتحانه بخوانيم عاشقانه سرود
اکبر بهداروند