به قدر یک دعا

سيدمحمد خردمند

در عالمي به اين عظمت كه هر لحظه خبري از كشفي جديد در كهكشانهاي ديگر مي‏دهند، زمين برگزيده شد تا مهد بهترين آفريدگان خدا باشد

همين زمين كه سرتاسر آن را كفر و نامردمي فراگرفته است

همين زمين كه در اندك مكانهايش كلمه توحيد به اهتزاز درآمده،

همين زمين كه از ميان سرزمينهاي اسلاميش، ايران به مقام امّ‏القرايي رسيده،

ايراني كه ما مسلمانانش هستيم،

و از ميان مسلمانان، من و تو و معدودي ديگر ادّعاي تشيع داريم،

و خداي متعال اراده فرموده است كه دوازدهمين امام ما قائم قسط و عدل باشد،

و او كه جز شيعيانش، كسي در ركابش نخواهد بود مي‏فرمايد:

جاهلان شيعه و نادانان آنها و كساني كه دينشان مانند بال پشه‏اي است، ما را اذيت كرده‏اند (و آزرده خاطرمان ساخته‏اند) 1

چگونه مي‏توانيم س ر برافزايم كه ما شيعيان توايم؟!

براي تو چه كرده‏ايم؟! جز آن بوده كه با گناهانمان دل آزرده ات ساخته‏ايم تا جايي كه زبان بگشايي كه: جاهلان شيعه آزارمان داده‏اند!

دردا كه ما هنوز به خود نيامده‏ايم و فقط ادعا داريم.

تا كي مي‏خواهيم از امان زمان خود غافل باشيم؟!

چگونه شيعه اوييم در حالي كه از دعا براي وجود مبارك او نيز دريغ مي‏كنيم و همه چيز را بر او مقدم مي‏شماريم.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه شبها را تا به صبح براي فرج او ناله مي‏زنند و اشك مي‏ريزند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه لحظه‏اي از او غافل نيستند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه در هر عملي اول رضاي او را در نظر مي‏آورند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه هر روزشان را با سلام بر او و عاي براي فرجش آغاز مي‏كنند و به انجام مي‏رسانند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه هميشه بدان اميد كه آخرين ذكرشان قبل از مرگ نام زيباي او باشد، با خويش زمزمه دارند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه هر روز براي سلامتي وجود نازنينش صدقه مي‏دهند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه حجشان را به نيابت او به جاي مي‏آورند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه بارها و بارها به مكه و مدينه و مشهد و قم و جمكران مي‏روند تا شايد به وصالش نائل آيند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه قدمهايشان را براي لقايش برمي‏دارند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه چشمهاشان را به اميد زيارت جمالش مي‏گشايند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه به عشق زندگي در عصر ظهورش نفس مي‏كشند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه به هر محفلي مي‏روند بدان هواست كه شايد محبوب نظر لطفي بر آن محفل داشته باشد و اينان بهره‏مند شوند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه آرزويي جز كسب رضاي او و هدفي جز خدمت به او ندارند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه هميشه از اعمالشان شرمنده‏اند و عذرخواه و هميشه در اميد به لطفش برافروخته‏اند و شادان.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه گرد پاي دوستانش را سرمه چشم مي‏كنند و بر دستي كه نام مبارك او را نگاشته بوسه مي‏زنند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه بر پيشاني همنام او به عشق معشوق بوسه مي‏زنند و بر سادات به جهت قرابت با او ارادت مي‏ورزند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه براي او نفس مي‏كشند، براي او زندگي مي‏كنند و براي او جان مي‏دهند.

نمي‏گوييم از آنان باشيم كه شيفته و شيداي مهدي اند و جز بر او و دوستداران او بر كس ديگري مهر نمي‏ورزند.

بيايد حداقل به قدر يك دعا به يادش باشيم و با صلواتي براي سلامتيش عشق خود را نسبت به او ابراز كنيم؟!

آيا اين كار سختي است براي كسي كه ما به دست او روزي مي‏خوريم و به بركت وجود او نفس مي‏كشيم و به دعاي او زندگي مي‏كنيم و بر مشكلات فائق مي‏آييم كه خود فرموده است:

انا خاتم الاوصياء و بي يدفع اللَّه البلاء عن اهلي و شريعتي 2

من آخرين وصي هستم و خداوند به وسيله من بلاها را از كسان و شيعيانم دفع مي‏كند.

مولا علي بن موسي الرضا (ع) نيز فرموده‏اند:

ان الارض لاتخلوا من أن يكون فيها امام منّا 3

و حقيقت آن است كه زمين از وجود امامي از ما خالي نمي‏ماند.

و دليل اين در روايتي از حضرت صادق (ع) آمده است كه:

لو بقيت الارض بغير امام لساخت 4

اگر زمين بدون امام باشد فرو رود )و از هم بپاشد(

و مدام اين بيان مولا را مدّ نظر داشته باشيم كه:

و اكثر الدّعاء بتعجيل الفرج فان ذلك فرجكم 5

براي فرج من زياد دعا كنيد، چراكه اين زياد دعا كردن خود فرج و گشايش در كارهاي شما است.

پي‏نوشتها: